ต้อนรับวันภัยพิบัติโลก | คมชัดลึก

 นี่กล่าวเฉพาะความร้อนภายนอก หรือความร้อนจากอากาศ มิได้กล่าวถึงความร้อนภายใน หรือความร้อนจากอารมณ์ของคน ที่ถูกสุมด้วยไฟแห่งราคะ โทสะ และโมหะ ที่ร้อนไม่น้อยกว่าอากาศ เพราะความร้อนทั้งสองประเภทนั้นแท้จริงเป็น "คนละเรื่องเดียวกัน"

 โลกนี้ไม่ใช่โลกของมนุษย์ ด้วยว่ามนุษย์เพิ่งมีขึ้นในโลกเพียงแค่แสนกว่าปีที่ผ่านมานี้เอง โดยที่โลกมีอายุหลายล้านปีมาแล้ว นั่นแปลว่า มนุษย์เป็นสมาชิกใหม่ในบ้านหลังนี้เพียงเท่านั้น แต่เป็นสมาชิกที่มีความเห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ ใช้กิเลสความต้องการที่เป็นความต้องเกินเบียดเบียนโลกนี้ จนบอบช้ำอย่างแสนสาหัส ดังที่เห็นและเป็นอยู่

 มีเสียงเตือนจากหลายกระแสบอกว่า ในวันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๕ จะเป็นวันเลวร้ายที่สุดในโลก เพราะจะเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติอย่างใหญ่หลวง จนจะทำให้โลกนี้ทรงสภาพปกติไม่ได้อีกต่อไป

 ไม่ว่า เหตุการณ์เลวร้ายจะเกิดขึ้นอย่างไรหรือไม่ก็ตาม การเตรียมพร้อมด้วยความไม่ประมาท เป็นเรื่องที่มีแต่ได้กับได้ ไม่มีเสียแต่อย่างใด นั่นคือ ฝึกตั้งตนอยู่บนความลำบากเสียแต่บัดนี้ เพื่อให้มีความเคยชินต่อสภาพความลำบาก ความอดอยากยากแค้นแสนสาหัส ความวิปริตแปรปรวนต่อสภาพของดินฟ้าอากาศ และอารมณ์ของผู้คนที่ยังเหลืออยู่เพียงส่วนน้อยในโลกใบนี้

 ลองสร้างจินตภาพไปถึงวันนั้น เห็นว่า น่าจะเหลือเพียงคนที่แข็งแกร่ง ทั้งทางกายและทางใจจริงๆ เท่านั้น ซึ่งจะต้องฝึกฝนให้มีสภาพดังกล่าวตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จนถึงวันนั้น

 และเราก็เหลือเวลาฝึกฝนน้อยเต็มทีแล้ว บทฝึกฝนที่จะทำให้เราท่านทั้งหลายมีความพร้อมที่จะเผชิญภัยพิบัติในโลกก็คือ การรักษาอุโบสถศีล หรือการปฏิบัติศีลแปดเป็นอาจิณวัตร

 กล่าวคือ ต้องบริสุทธิ์ในศีลห้า ถือพรหมจรรย์ ทานอาหารวันละมื้อเดียว หรือน้อยกว่านั้น งดเว้นการแสวงหาความบันเทิงเริงรมย์ และการแต่งกายสวยงาม

 รวมไปถึงการใช้ชีวิตอยู่อย่างมักน้อย สันโดษ อย่างถึงที่สุด ฝึกไม่ใช้ไฟฟ้าและเครื่องอำนวยความสะดวกใดๆ แม้กระทั่งรถยนต์  ฝึกอยู่ในที่ไม่มีอาคารบ้านเรือนให้มากเข้าไว้  ฝึกทนต่ออากาศหนาวจัด และร้อนจัด ให้จงได้ รวมความว่า ให้จำลองสถานการณ์วันประสบภัยพิบัติของโลกให้เราคุ้นชินก่อนถึงวันนั้น

ท่านจันทร์ www.prajan.com