ไลฟ์สไตล์

เหตุใดฉันจึงรักกล้วยไม้ (5)

เหตุใดฉันจึงรักกล้วยไม้ (5)

18 ธ.ค. 2552

ไม่เพียงเท่านั้น ในมุมตรงกันข้าม คนกลุ่มนี้ยังมีพฤติกรรมที่ดูถูกคนด้อยโอกาสซึ่งใช้ชีวิตอยู่กับพื้นดินรวมทั้งเยาวชนว่าเป็นคนชั้นต่ำจึงไม่สมควรที่จะนำกล้วยไม้มาปลูก

 นอกจากนั้นฉันยังพบความจริงจากคนกลุ่มเดียวกันว่า มีพฤติกรรมที่หวงวิชาความรู้โดยไม่ยอมนำสิ่งซึ่งตนรู้แล้วออกมาเปิดเผย แม้กระทั่งการหวงความรู้ในพวกเดียวกันทำให้รู้สึกว่า เมื่อมีการหวงความรู้แก่บุคคลภายนอก ในรากฐานจิตใจตนเองก็ย่อมหวงความรู้ด้วยเช่นกัน

 จากประเด็นที่ได้กล่าวมา ดูเหมือนจะมีพลังจุดประกายภายในจิตใจฉันทำให้ลุกขึ้นมามุ่งมั่นค้นหาความรู้จากทุกสาขาวิชาเพื่อนำมาใช้ในการพัฒนาชีวิตของคนส่วนใหญ่อย่างรู้สึกท้าทาย

 นอกจากนั้นยังได้ตั้งปณิธานเอาไว้ว่า “ถ้าฉันสามารถค้นคว้าหาความรู้เกี่ยวกับกล้วยไม้ รวมทั้งเรื่องอื่นๆซึ่งทุกคนสนใจ ก็จะนำออกมาเปิดเผยให้แก่คนในสังคมอย่างไม่เลือกที่รักมักที่ชัง” เริ่มต้นจากกลุ่มคนที่อยู่ใกล้ตัว กระทั่งถึงคนในประเทศอย่างอิสระ โดยเฉพาะฉันเป็นคนมีนิสัยรักการใช้ชีวิตติดพื้นดินร่วมกับเพื่อนมนุษย์ในระดับล่าง 

 พร้อมกัน ฉันยังตระหนักถึงความสำคัญของกลุ่มบุคคลที่ใช้ชีวิตอยู่กับพื้นดินในประเทศด้อยพัฒนา ดังจะพบความจริงว่าตัวฉันเองเป็นคนที่มีรากฐานจิตใจอิสระจึงมีบุคลิกภาพที่สะท้อนให้ทุกคนตระหนักได้ถึงความรักความจริงใจในเพื่อนมนุษย์ และมองเห็นโอกาสที่จะใช้กล้วยไม้เป็นสื่อสานความรักให้ถึงซึ่งกันและกัน โดยเฉพาะระหว่างคนที่อยู่ระดับเหนือกว่ากับคนที่ดำรงชีวิตอยู่ระดับล่างอย่างเป็นธรรมชาติ

 ตัวฉันเองไม่ว่าร่างกายจะขึ้นไปอยู่สูงแค่ไหน แต่พฤติกรรมอันเกิดจากจิตวิญญาณที่ให้ความรักความเมตตาแก่คนระดับล่างก็ได้กำหนดให้ตัวฉันลงมาทำงานร่วมกับกลุ่มคนผู้ด้อยโอกาสอย่างมีความสุขมาตลอด

 ไม่เพียงเท่านั้นสิ่งที่กล่าวมาแล้วทั้งหมดยังช่วยให้ตัวฉันเองเกิดปัญญาซึ่งเปรียบเสมือนแสงสว่างส่องทางให้เดินไปสู่อนาคตอย่างท้าทาย

 ฉันมักพูดอยู่เสมอว่า ครูคือสิ่งที่อยู่ในจิตวิญญาณของทุกคนอย่างเป็นธรรมชาติมาตั้งแต่เกิด ถ้าการจัดการศึกษาไม่ส่งผลทำลายวิญญาณความเป็นครูของแต่ละคน คนในโลกนี้ซึ่งอยู่บนพื้นฐานความหลากหลายคงจะกระจายความสุขอย่างปราศจากกรอบกำหนด จึงช่วยให้โลกนี้มีความสุขยิ่งกว่านี้มาก (ต่อฉบับหน้า)
          
"ระพี สาคริก"