ไลฟ์สไตล์

คนรักหมาตอน - ทาโรและจิโรผู้ถูกทอดทิ้ง (2)

คนรักหมาตอน - ทาโรและจิโรผู้ถูกทอดทิ้ง (2)

13 ธ.ค. 2552

การสำรวจสำเร็จลุล่วงไปตามแผนที่กำหนดไว้ทุกประการ รวมระยะทางที่ใช้สุนัขพันธุ์ซัคคาลินเหล่านี้ลากเลื่อนถึง 1,600 กม. บนภูมิประเทศและภูมิอากาศสุดหฤโหด คณะสำรวจต่างพึงพอใจทั้งผลการสำรวจและชื่นชมในประสิทธิภาพของสุนัขลากเลื่อนเหล่านี้ ที่ทำงานได้ดีกว่าเครื่องม

 เวลา 1 ปีหมดลงไปอย่างรวดเร็ว คณะสำรวจชุดแรกสิ้นสุดภารกิจรอการมาเปลี่ยนของคณะสำรวจชุดที่ 2 ที่กำลังเดินทางมายังสถานีสำรวจแห่งนี้ แต่ปรากฏว่าเรือที่บรรทุกคณะสำรวจชุดที่ 2 กลับเจอปัญหาสำคัญคือติกแหง็กอยู่ท่ามกลางน้ำทะเลที่แข็งตัวหนาเสียจนเรือไม่อาจแล่นต่อไปได้ แม้เรือตัดน้ำแข็งของสหรัฐจะเข้ามาช่วยเหลือก็ไม่สำเร็จ

 น้ำแข็งยังคงหนาขึ้นเรื่อยๆ ท่ามกลางอุณหภูมิที่ติดลบมากขึ้นเรื่อยๆ และไม่มีแนวโน้มจะดีขึ้น จนที่สุดคณะสำรวจชุดที่ 2 จึงตัดสินใจเปลี่ยนแผนการทำงานด้วยการหยุดภารกิจการสำรวจไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัย แล้วส่งข่าวทางวิทยุไปถึงคณะสำรวจชุดแรกที่ยังคงรอกลับบ้านอยู่ที่สถานีสำรวจโชวะว่า พรุ่งนี้เช้าจะส่งเครื่องบินไปรับคณะสำรวจกลับ โดยกำหนดเที่ยวบินไว้จำกัดเพียง 6 เที่ยวเท่านั้น เนื่องจากสภาพอากาศที่แปรปรวนคงไม่สามารถบินได้มากเที่ยวกว่านี้

 คณะสำรวจที่สถานีสำรวจโชวะรับทราบข่าวกลางดึก จึงเหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่ชั่วโมงสำหรับการเตรียมตัว จากข้อมูลที่มีอยู่ เครื่องบินรุ่นโชวะที่จะมารับนี้บรรทุกน้ำหนักได้เพียง 350 กก.เท่านั้น แค่น้ำหนักคนก็เกือบเต็มพิกัดแล้ว สุดท้ายจึงจำเป็นต้องทิ้งข้อมูลและตัวอย่างที่สู้อุตส่าห์เก็บรวบรวมมาตลอดปีไว้ที่สถานีก่อน เพราะไม่สามารถนำขึ้นเครื่องได้

 รวมทั้งสุนัขลากเลื่อนทั้งหมดก็จะต้องถูกทิ้งไว้เช่นเดียวกัน !!!

 คณะสำรวจต่างพากันเศร้าเสียใจ โดยเฉพาะเมื่อนึกถึงคืนวันที่ร่วมเดินทางไกลสำรวจดินแดนหฤโหดนี้มาด้วยกันตลอดปีที่ผ่านมา แต่เมื่อไม่มีทางเลือกเป็นอย่างอื่นก็จำใจต้องจากกันและหวังว่าสวรรค์คงหาทางออกให้ หากอากาศดีขึ้น คณะสำรวจชุดที่สองก็จะเดินทางมาถึงและรับหน้าที่ดูแลสุนัขที่น่าสงสารเหล่านี้ต่อไป

 รุ่งเช้าเครื่องโชวะก็มารับตามนัดหมาย ทุกคนต้องรีบเร่งอพยพก่อนที่ฟ้าจะปิดเครื่องบินขึ้นลงไม่ได้ ปรากฏว่ามีน้ำหนักบรรทุกเหลือพอสำหรับสุนัข 2-3 ตัว จึงตัดสินใจเลือกเอาสุนัขตัวแม่กับลูกของเธออีก 2 ตัวขึ้นเครื่องบินไปด้วย

 สุนัขที่เหลือ 15 ตัวถูกล่ามไว้ที่ลานสถานีสำรวจพร้อมกับอาหารที่ทิ้งไว้ให้ ซึ่งคงพอเพียงสำหรับการกินไม่เกิน 1 อาทิตย์เท่านั้น !!!

 ด้วยสัญชาตญาณและความฉลาด ซัคคาลินทั้ง 15 ตัวต่างพยายามดึงตัวเองให้หลุดจากโซ่ล่าม ส่งเสียงเห่าหอนระงมเมื่อเห็นนายกำลังขึ้นเครื่องจากไป พวกมันรู้ว่าแล้วว่าจะต้องถูกละทิ้งไว้

 คณะสำรวจได้แต่สวดมนต์ภาวนาขอให้คุณพระคุ้มครองทั้ง 15 ชีวิตที่ถูกละทิ้งไว้ด้วย!

บัญชร ชวารศิลป์