"บริหารยศ-ศักดิ์" ด้วย...ธรรมาภิบาล | คมชัดลึก

  อาตมาเมื่อได้ฟังคำถามนี้แล้ว ก็ตอบทันทีว่า "ไม่รู้ อยู่ไกล ไม่ใช่หน้าที่ ไม่มีอำนาจ"
 แต่...เมื่อถามแล้วก็จะตอบให้เป็นประโยชน์แก่ตนและแก่การบริหารองค์กร ในฐานะที่อาตมาเคยเป็นเลขานุการรองเจ้าคณะภาค เลขานุการเจ้าคณะภาค เลขานุการวัด ฯลฯ

 จะเอาความผิดพลาดและความสำเร็จในการบริหารงานมาเป็นเรื่องบรรยายเสียวันนี้เลย เผื่อว่า จะเป็นประโยชน์แก่ "ท่าน และการบริหารองค์กร"

         ในฐานะที่เคยยุ่งเกี่ยวกับการแต่งตั้งพระสงฆ์ให้ดำรงตำแหน่งทางการปกครอง และเสนอการแต่งตั้งสมณศักดิ์ จึงใคร่จะขอแนะนำวิธีการของนักปกครองที่ประสบความสำเร็จ โดยยึดวิธีการของ ๒ สมเด็จ คือ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เสงี่ยม จันทะสิริ) อดีตเจ้าอาวาสวัดสุทัศนเทพวราราม และสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นเกณฑ์ในการพิจารณา นำเสนอ และแต่งตั้ง โดยข้อแม้ว่า...ปราศจากอคติ  มีวิจารณญาณ ยึดหลักการให้มั่นคง ... รับรองไม่มีผิดพลาด อันจะเป็นผลเสียแก่ตนและแก่องค์กร

 สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เสงี่ยม จันทะสิริ) ท่านจะรับใครและแต่งตั้งพระรูปใด ท่านจะมีวิธีการพอที่จะประมวลและแยกแยะได้ ดังนี้

 ๑.ดูหน่วยก้าน คือ ดูบุคลิก ลักษณะ กิริยามารยาท ดูความผึ่งผายองอาจ ดูความเคารพและฉลาดในการโต้ตอบ

 ๒.วิชาการ คือ ดูความรู้ในระดับที่เป็น ไม่ดูเกิน เพราะความรู้จริงในระดับที่เป็นสำคัญอย่างยิ่ง จึงซักถามเรื่องต่างๆ จนเป็นที่พอใจ

 ๓.การปฏิบัติงานที่ผ่านมา คือ ดูการปฏิบัติงานที่ได้รับมอบหมาย ที่สำคัญท่านย้ำเสมอว่า ต้องเรียนรู้วิชาด้านเลขานุการด้วย
 
 ๔.ดูความรักความศรัทธาของคนในองค์กร คือ ดูความเป็นผู้มีมนุษยสัมพันธ์กับคนในองค์กร ซึ่งจะเป็นส่วนที่จะสนับสนุนหน้าที่และได้รับการอุปการะจากผู้ที่อยู่ในระดับสูงขององค์กร
 
 ส่วนที่ว่า ดูจากคำสอนของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัส "เกณฑ์การพัฒนาตน และการแต่งตั้งคนในยศศักดิ์" ไว้ว่า "อุฏฐานะวะโต สะตีมะโต สุจิกัมมัสสะ นิสัมมะการิโน สัญญะตัสสะ จะ ธัมมะชีวิโน อัปปะมัตตัสสะ ยะโสภิวัฑฒะติ"

 แปลว่า "ยศย่อมเจริญแก่คนขยัน ไม่พลั้งเผลอ ทำงานสะอาดเรียบร้อย วางแผนดี มีความอ่อนน้อมถ่อมตน มีศีลธรรม เป็นผู้ไม่ประมาท"

 พระพุทธพจน์นี้จึงเป็น "ธรรมาภิบาลขององค์กร"  สำคัญอยู่ที่  "ผู้นำองค์กร" จะกล้าใช้ธรรมาภิบาลหรือเปล่าเท่านั้น

 เพราะนักบริหาร หรือผู้นำองค์กร บางคนต้องการบริหารแบบ "อำนาจบาทใหญ่"  โดยหารู้ไม่ว่า... นั่นคือที่มาของความหายนะ อันจะเกิดมีแก่ตนและบุคคลในองค์กร"

"พระราชวิจิตรปฏิภาณ (เจ้าคุณพิพิธ)"