
ธรรมนำสันติสุข
ในยามที่สภาวะการทางเศรษฐกิจกำลังตกต่ำอยู่ในขณะนี้ ก็สามารถจะฟันฝ่าอุปสรรคให้ผ่านพ้นไปพอเอาตัวรอดได้ กรณีผู้ที่กำลังสร้างตัว สร้างฐานะ จนถึงระดับที่พอเริ่มตั้งตัวได้ หรือว่า ตั้งตัวได้แล้ว วิธีพึ่งตนพึ่งธรรมนำให้สันติสุขนั้น คือ
ข้อ ๑ จักต้องเป็นผู้ไม่ประมาท หลงมัวเมาในชีวิต ไม่หลงติดอยู่กับอบายมุขต่างๆ ได้แก่ ความเป็นนักเลงสุรายาเสพติด อันเป็นเหตุให้เสียสุขภาพกาย สุขภาพจิต และทั้งสติปัญญาก็เสื่อมถอย จนค่อยๆ กลับกลายเป็นคนไร้สมรรถภาพ
ข้อ ๒ ต้องเป็นผู้ขยันหมั่นเพียรในการประกอบกิจการงานมีจิตสำนึกในความรับผิดชอบ จัดการงานของตนให้เรียบร้อย อย่าเป็นคนชอบหมกงาน หรือผัดวันประกันพรุ่ง อย่าให้มีงานคั่งค้างนานเกินควร
ข้อ ๓ การทำกิจการงานด้วยตนเองก็ดี การปกครองการบริหารการพิจารณาวินิจฉัยตัดสินใจ และการสั่งงานก็ดี ต้องรอบคอบและประกอบด้วยสติปัญญาสอดส่อง หากเห็นข้อบกพร่องต้องรีบแก้ไข ปรับปรุง และป้องกันปัญหาข้อบกพร่องให้ทันกาล
ข้อ ๔ ต้องหมั่นศึกษาหาความรู้ความชำนาญในงานอาชีพของตนอยู่เสมออย่าให้ล้าหลังเขา
และ ข้อ ๕ ต้องรู้จักคบคนดี มีศีลมีธรรม มีความรู้ มีสติปัญญาสามารถ และมีประสบการณ์ชีวิตมามาก เพื่อจักได้ตัวอย่างการดำเนินชีวิตที่ดี และข้อแนะนำที่ดีๆ ของท่านมาใช้ประกอบการดำเนินชีวิต และการทำกิจการงานของตน เพื่อประกอบตน ทำตนให้เป็นที่พึ่งแห่งตนให้ได้เข้มแข็งยิ่งขึ้น
ข้อ ๖ อย่าทำกิจการเกินกำลังสติปัญญา ความรู้ ความสามารถ และทุนทรัพย์ที่ตนสามารถจะบริหารและควบคุมกิจการได้อย่างมีประสิทธิภาพ ด้วยตนเอง หรือโดยบุคคลที่ตนสามารถจะไว้วางใจได้จริง
ข้อ ๗ อย่าทำกิจการงานที่มีอัตราความเสี่ยงสูง ด้วยความโลภจัด หรือหลงตามกระแส เช่น การเล่นแชร์ การเล่นหุ้น และแม้การเล่นการเมือง โดยไม่มีหลักการ หรือโดยที่ตนไม่มีสติปัญญาความสามารถ และไม่มีประสบการณ์ดีเพียงพอ ผู้ที่ชอบทำกิจการงานที่มีอัตราเสี่ยงสูงอย่างนั้น ก็เห็นล้มเหลว และฉิบหายหมดเนื้อหมดตัวมานักต่อนักแล้ว
ข้อ ๘ อย่าใช้จ่ายเกินตัว อย่าหลงระเริงใช้จ่ายเงินฟุ่มเฟือย อวดโก้ อวดหรูหรา จนเกินฐานะ จะพาตัวให้เดือดร้อน ให้รู้จักประหยัดและอดออม เพื่อสร้างฐานะของตนให้เจริญและมั่นคงก่อน
ข้อ ๙ อย่าประกอบกิจการงานที่เป็นโทษ หรือที่ทุจริต คิดมิชอบ อย่าประมาทหลงตัวหลงตน เมายศเมาอำนาจขาดศีลขาดธรรม อันจะนำไปสู่ความเสื่อมเป็นโทษ และถึงความทุกข์เดือดร้อนได้ง่ายดายที่สุด จงประกอบทานกุศล ศีลกุศล ภาวนากุศล อย่าให้ขาด บุญนั้นแหละจะได้เป็นเสบียงเลี้ยงตัวรักษาตัว มิให้ตกต่ำได้อย่างแท้จริงแน่นอนที่สุด
"พระราชญาณวิสิฐ (หลวงป๋า)"



