ไลฟ์สไตล์

เล่นหูเล่นตา-วิเศษนิยม

เล่นหูเล่นตา-วิเศษนิยม

23 พ.ย. 2552

ทีวีเปิดเสียงดังทิ้งไว้เหมือนใครคุยกันตรงหน้า แก้วน้ำวางอยู่ด้านข้าง นานแล้วที่ฉันไม่ได้นั่งเอนหลังกดรีโมทอยู่หน้าทีวี ชีวิตปกติธรรมดากลับกลายเป็นวันพิเศษเมื่อฉันผ่านช่วงเวลาวุ่นวายกับการงานกลับมาใช้ชีวิตอย่างที่เคยเป็นอีกครั้ง

 นั่งดูทีวีแต่ความคิดก็แวบกลับไปหาช่วงเวลาวึ่นวืออยู่เป็นระยะ เหมือนมีภาพซ้อนเข้ามาในสมอง ช่วงที่ฉันวิ่งวุ่นอยู่หลังเวทีรอคอยให้คนดูมานั่งจนเต็มเก้าอี้ 5,000 ตัว

 ห้องกว้างๆ หลังเวที มีโต๊ประชุมวางอยู่ตรงกลาง เก้าอี้ระเกะระกะไว้ให้ทีมงานและผู้แสดงหย่อนก้นตามแนวผนังห้อง ห้องหรือคอกที่แบ่งแขกรับเชิญออกเป็นสัดส่วน จะเรียกว่า “ ส่วนตัว ” ก็ตามใจ หน้าห้องมีชื่อแสดงความเป็นเจ้าของ      บีม (กวี), แจนิส+พ่อดม และ แจส, อะแคปเปล่า 7, โก้ + คิ้ม, หอย และห้องสุดท้าย “ เคน ”

 “ ใครย้ายห้องผมมาอยู่ริมสุดเนี่ย? ”

 ฉันหันไปหาเจ้าของเสียงทันที “ โห … หล่อทะลุแป้ง ” หน้าที่ไม่มีแป้ง หรือ เครื่องสำอางใดๆ ดูใสได้ใจ ผมตรงๆ เพราะยังไม่ได้ไดร์ จมูกโด่งๆ ปากเล็กๆ และฟันสีขาวเรียวสวยเป็นระเบียบ … “ คุณลุง ” ที่สาวๆ พากันกรี๊ด และเอาใจช่วย เหม่ยลี่ ใน รถไฟฟ้ามาหานะเธอ … อยู่ตรงหน้าฉันนี่เอง      แล้วจะต้องอยู่กันไปอย่างนี้อีก 3 - 4 วัน จนกว่างานจะเสร็จ

 “ พี่ก้อง! พี่ก้อง ปิยะ จัดการคนเดียวเลย เขาบอกว่า เคนจะได้อยู่เป็นส่วนตัวไม่มีใครเดินผ่านไปมา เดี๋ยวจะเสียสมาธิ … ”

 “ งั้นผมออกมานั่งข้างนอกดีกว่า อยู่ข้างในมันเงียบ ” ว่าแล้วเขาก็เดินมานั่งลงให้ช่างแต่งหน้าให้ ได้ยินมาว่ามีการโยกย้ายสลับสับเปลี่ยนตำแหน่งแข่งประมูลเพื่อให้ได้ทาแป้งให้เคน ตำแหน่งนี้ตกแก่กะเทยร่างยักษ์นางหนึ่งที่เก็บอาการสุดฤทธิ์ในขณะที่เก็บรายละเอียดบนใบหน้าหล่อใสนั้นสุดกำลังเช่นกัน ใครเดินผ่านไปมาก็แอบมองหน้าและเมมโมรี่กันจนจะล้นหน่วยความจำ ตั้งแต่ช่างแต่งหน้าไปยังแดนเซอร์

 “ พี่เกดไปดูแลเคนทีว่าจะเอาอะไร ”

 ปกติจะมาพร้อม หน่อย บุษกร แต่วันนี้ยังไม่เห็น เลยต้องให้สีเกด เลขาฯ ของฉัน ทำหน้าที่ดูแลศิลปินที่นางคลั่งไคล้ถือว่าได้ประโยชน์สูงสุดต่อตัวนางเอง ปรากฏว่าเคนเดินไปหยิบข้าวกล่องที่ไว้ให้พนักงานกินแกะกล่องแล้วตักเข้าปากหน้าตาเฉย

 “ เอากาแฟสตาร์บัคส์มั้ย เราจะไปซื้อให้ ” สีเกด ยินดีรับใช้ แต่เคนบอกว่าไม่เอา ขอแค่น้ำเปล่า หล่อง่ายๆ มันเป็นแบบนี้นี่เอง ใครว่า “เทพ” เขาเป็นเทพเฉพาะความหล่อ   แต่ความเป็นอยู่ธรรมดาเสียยิ่งกว่า … ไอ้หยาม มือกีตาร์ หน้าเหมือนคนตาบอดในวงฉัน มันยังเอาใจยากกว่านี้ จะกินอะไรสักทีก็เปิดมันดูแทบทุกกล่อง เลือกแล้วก็เลือกอีก ไก่ก็ไม่กิน “ดูจากหนังหน้า หมาก็น่าจะกินได้แล้ว” ไอ้จิ๊บ มือเบสชอบกัดมันเวลาที่มันเยอะ

 จากการพบปะและทำงานกับคนหล่อระดับเทพ และคนดังมากมาย  “ เคน … ง่ายที่สุด ” เพราะที่ผ่านมา บางคนน้ำธรรมดาไม่กิน จะกินก็เฉพาะสตาร์บัคส์ อาหารก็ต้องสั่งต่างหาก ไปไหนมาไหนก็ต้องมีผู้ติดตาม บางทียกโขยงกันมาให้วุ่นวายตูอีก! รู้แล้วว่า ทำไม เคน ธีรเดช แต่งงานและมีลูกแล้วถึงดังได้ขนาดนี้ แบบที่ไม่เคยมีมาในประวัติศาสตร์วงการบันเทิงไทย เพราะเขาทำตัวง่ายๆ นะเซ่!

 แต่งหน้า กินข้าว กินน้ำเสร็จ ไม่มีใครแถวนั้น เคนคงเหงาเดินเข้าไปในห้องแล้วเปิดคอมพ์ดูอะไรสักอย่าง กว่าจะถึงคิวก็อีกหลายชั่วโมง สีเกดสงสารก็เลยบอกว่า …

 “ เธอจะไปเดินเล่นก็ได้นะ เดี๋ยวใกล้เวลาแล้วจะโทรตาม ” ว่านอนสอนง่ายแบบเด็กดี สีเกดเล่าว่า เขาโทรหาคุณหน่อยอยู่บ่อยๆ คงจะเหงา แล้วถ้าคุยกับฉันก็จะแย่ลงไปอีกเพราะจากเหงาจะกลายเป็น “ กลัว ” แทน แต่ช่วงที่หน่อยมาถึง เขาก็เข้ามาเม้าท์กันในห้องแต่งตัวของฉัน ช่วงยืนคุยกัน เคนจับมือข้างหนึ่งของหน่อยไว้ตลอด (เบาหวานจะขึ้นตาฉันอยู่แล้ว) ส่วนฉันก็เอามือแตะมืออีกข้างของหน่อยตลอดเหมือนกัน ออกแนวกรวดน้ำ ได้บุญเท่ากัน … สาธุ!

 ห้องที่ฉันอยู่ต้องแบ่งกันใช้กับโก้ มิสเตอร์แซกแมน แต่ก็ไม่เคยเห็นหัวมันจนกว่าจะใกล้เริ่มคอนเสิร์ต คงจะขลุกอยู่กับนักดนตรีวงทาเคชิที่หน้าตาแย่พอกัน ที่ไม่กล้าเข้ามาก็คงจะเป็นเพราะว่าเคนอยู่ โก้จะขี้เหร่มากถ้ามาอยู่รวมกันกับฉันอีกคน แยกกันเถอะน้อง!

 สีเกดได้รับข้อมูลจากคนที่เคยร่วมงานกับเคนว่าถ้าจะคุยกับเคนต้องคุยเรื่องรถ โดยเฉพาะรถคลาสสิกเก่าๆ ที่คนเขาชอบสะสมกัน แล้วถ้าของกิน เขาจะชอบกิน หมี่กรอบราดหน้า … เขาว่ามาอย่างนั้น นางเลยแอบไปซื้อมาจากที่ไหนสักแห่ง กะว่าช็อตนี้ต้องประทับใจสุดๆ แต่ฉันเห็นพนักงานคนอื่นเอามาอุ่นกินตอนเลิก เลยถามเอาความจริงได้ว่า

 “ เมียเขาเอาสตูลิ้นงัวมาฝาก เราก็เลยต้องเก็บหมี่กรอบของเราไว้ ”  ช่วงเล่าแอบทำตาเศร้า เหมือนละครน้ำเน่าที่มีชะนีตัวหนึ่งแอบชอบพระเอก แต่ฉันน่ะหัวเราะก๊ากที่เห็นเส้นหมี่เหี่ยวๆ ที่ดูยังไงก็ไม่กรอบ ผักคะน้าสีซีดๆ เพราะเก็บมาทั้งคืน กับสีหน้าของพี่เกด ไม่รู้อะไรแย่กว่ากัน!

 ตอนรอคิวอยู่ข้างเวที เคนก็ออกมานั่งหล่อรอ และยังช่วยตามศิลปินที่อยู่ใกล้ๆ ให้ด้วย หล่อดีมีประโยชน์มาก พอถึงช่วงเคนปรากฏตัวท่ามกลางคนดู 5,000 คน นางชะนีบางนางที่ทำทีจะหลับตอนฉันร้องเพลง มาบัดนี้ส่งเสียงกรี๊ดยิ่งกว่าคืนฮัลโลวีนในซาฟารีเวิล์ด บางคนก็ดึงมือ บางคนก็ถ่ายรูป เหมือนเทพมาจุติ หรือ โปรดเหล่านางชะนีให้พ้นจากวัฏสงสาร แต่ดูแล้วยิ่งสงสารเข้าไปใหญ่ เพราะไม่สนใจแฟนที่มาด้วยกันเลย โธ่ … น้องชัชชะนี!

 ภาพที่ทำให้ฉันประทับใจไม่ใช่ภาพที่คนกรี๊ดเคน แต่เป็นภาพของความรักและการให้เกียรติกันระหว่าง เคน กับ หน่อย ทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลัง เคนเดินมากอดหน่อยที่นั่งดูอยู่ก่อนขึ้นมาแสดงบนเวที

 ผู้ชายดีๆ ผัวดีๆ มันมีจริงๆ ต่อให้มีครอบครัวแล้วคนก็ยังกรี๊ด แบบนี้แหละ เขาเรียกว่า วิเศษนิยม!

เจนนิเฟอร์ คิ้ม