ไลฟ์สไตล์

น่ากลัวกว่าหนามทุเรียน

น่ากลัวกว่าหนามทุเรียน

17 พ.ย. 2552

ผมเป็นคน อ.สิชล จ.นครศรีธรรมราช มาเป็นเขยอ่างทองได้ 16 ปีแล้ว เมื่อกลางเดือนตุลาคม ที่ผ่านมา ได้ไปเยี่ยมแม่โดยขับรถไปเอง พอถึง อ.ไชยา จ.สุราษฎร์ธานี ถิ่นไข่เค็มของฝาก มีทุเรียนหมอนทองวางขายมากมาย ผมซื้อกลับบ้าน 1 ลูก น้ำหนัก 6 กิโลกรัม ราคา 150 บาท

พอถึงบ้านก็เอาทุเรียนอวดโชว์ว่าซื้อมาฝาก แต่ทุกคนกลับหัวเราะ ถามว่าซื้อมาจากไหน ผมบอกว่าของฝากริมถนน อ.ไชยา พี่ผมบอกว่าคนที่นี้เขาไม่กินกันหรอก เพราะเป็นทุเรียนชุบน้ำยา เปลือกหนา เนื้อน้อยมาก กินเเล้วปากชา ลิ้นชา หิวน้ำบ่อย บางคนอาเจียนต้องเข้าโรงพยาบาล แล้วแนะนำผมให้ชิมดูก่อนอย่าเพิ่งกินมาก เดี๋ยวจะเป็นอะไรไป
 เช้าขึ้นมาผมผ่าทุเรียนทันที ปรากฏว่าผ่ายากมาก เพราะเปลือกหนาประมาณ  1 นิ้ว ผมเอาเนื้อที่ได้ไปชั่งดูได้ 1.4 กิโลกรัม จากทุเรียน 6 กิโลกรัม แล้วทดลองชิมไปครึ่งเม็ด ต่อมาเวลาประมาณ 11  โมงเช้า ผมก็เริ่มมีอาการริมฝีปากแห้ง ลิ้นชา หิวแต่น้ำ แต่ไม่ถึงกับคลื่นไส้อาเจียน พี่กับหลานบอกว่าไม่อาเจียนไม่เป็นไร สัก 2-3 ชั่วโมงจะหาย ในที่สุดทุเรียนทั้งหมดก็ทิ้งไปไม่ได้กินเลย 
 ทางเกษตรอำเภอ จังหวัด และผู้ว่าฯ ไม่ทราบเลยหรือว่า เดี๋ยวนี้มีการย้อมทุเรียนขาย ได้เงินวันนี้แต่จะไม่มีรายได้ในวันข้างหน้า เป็นการทำร้ายตัวเองไม่คุ้มกันนะครับ
เขยอ่างทอง
หมายเหตุ
 นายรวมพล ทองมีเพชร เกษตรอำเภอไชยา ชี้แจงว่า ทุเรียนของ อ.ไชยา เจ้าของสวนเป็นผู้ตัดและนำมาขายเอง จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะมีการย้อมแมวขาย เจ้าของสวนคงไม่ทำลายอาชีพของตัวเอง อีกทั้งเกษตรกรใน อ.ไชยา ได้เข้าร่วมโครงการพืชผักปลอดภัย เป็นนโยบายของกรมส่งเสริมการเกษตร โดยมีเจ้าหน้าที่จากสำนักงานเกษตรอำเภอเข้าไปตรวจทุกขั้นตอน ตั้งแต่การลงเมล็ดจนถึงการตัดออกจำหน่าย เมื่อผ่านเกณฑ์ก็จะได้รับใบประกาศนียบัตรรับรองปลอดศัตรูพืช หรือ GAP
 กรณีนี้น่าจะเป็นทุเรียนจากพื้นที่อื่น เพราะจุดขายของฝากมีพื้นที่ติดต่อระหว่าง อ.ไชยา กับ อ.ท่าฉาง ระยะทางยาวเกือบ 1 กม. ทำให้ควบคุมไม่ทั่วถึง
 เกษตรอำเภอไชยา บอกว่า ถ้าจะซื้อทุเรียนให้สังเกตใบรับรอง GAP เป็นการการันตีมาตรฐานปลอดสารพิษ เพื่อความปลอดภัยแก่ผู้บริโภค
ลุงแจ่ม