ไลฟ์สไตล์

เหตุใดฉันจึงรักกล้วยไม้?

เหตุใดฉันจึงรักกล้วยไม้?

13 พ.ย. 2552

เธอที่รักทุกคน ก่อนจะอ่านบทความเรื่องนี้ ฉันต้องขออภัยถ้าหากเขียนอะไรลงไปโดยใช้คำไม่สุภาพ โปรดอย่าคิดว่ามันเป็นคำไม่สุภาพ หากขอให้คิดว่ามันเป็นศิลปะในการนำเสนอ ถ้าเธอไม่ยึดติดอยู่แต่เพียงรูปแบบของคำพูดแม้ตัวสะกดรวมทั้งตัวอักษรจากการเขียน

 เหตุนี้เองที่ฉันใคร่ขออภัยไว้ ณ โอกาสนี้เพื่อป้องกันความเข้าใจผิด เพราะตัวเธอเองนั่นแหละที่ขาดวิญญาณด้านศิลปะ ดังภาพเขียนและภาพถ่ายซึ่งหลายคนนำมาวิพากษ์วิจารณ์ถึงขนาดถกเถียงกันอย่างกว้างขวางว่า มันเป็นภาพลามกหรือเป็นภาพศิลปะกันแน่ 

 ประเด็นนี้ ฉันได้เคยเขียนวิจารณ์เอาไว้ในบทความเรื่องหนึ่งในอดีตว่า ภาพเดียวกันนั่นแหละใครจะคิดว่าเป็นภาพลามกหรือเป็นภาพศิลปะ ย่อมอยู่ที่จิตใจเธอเองว่าสะอาดบริสุทธิ์แค่ไหน

 เธอที่รัก ฉันขอพูดด้วยความหวังดี ทั้งๆที่ได้เคยพูดย้ำแล้วย้ำอีกว่า ตลอดชีวิตที่ผ่านพ้นมา ฉันไม่ได้ทำเรื่องกล้วยไม้ แต่เธอก็ยังดันทุรังมองเห็นว่าฉันทำเรื่องกล้วยไม้อยู่ร่ำไป แม้แต่การเชิญมาประชุม บางคนอ้างว่าตัวเองไม่มีความรู้เรื่องกล้วยไม้จึงไม่สนใจร่วมประชุม ประเด็นนี้ตัวเธอเองนั่นแหละที่ปิดโอกาสตัวเองในการเรียนรู้สิ่งที่มีคุณค่าต่อชีวิต จากบุคคลผู้หนึ่งซึ่งมีวิญญาณความเป็นครูอยู่เต็มหัวใจ 

 เธอไม่เฉลียวใจบ้างเลยหรือว่า คนที่เขามีวิญญาณความเป็นครูนั้นคงไม่คิดจะทารุณกรรมถึงขั้นทำร้ายจิตใจลูกศิษย์ นอกจากความหวังดีที่จะสร้างสรรค์ชีวิตชนรุ่นหลังให้เป็นผู้ที่มีคุณค่าของสังคม

 เธอที่รัก เธอมีความฉลาดแต่ไม่รู้สึกเฉลียวใจบ้างหรือว่าถ้าฉันทำเรื่องกล้วยไม้ เหตุใดคนทั่วโลกเขาถึงได้ยอมรับนับถือฉันอย่างกว้างขวาง ไม่เช่นนั้นแล้วทุกวันนี้คนเรียนเรื่องกล้วยไม้ก็มีถมเถไป แต่เหตุใดจึงไม่ได้รับการยอมรับเช่นที่ชีวิตฉันผ่านพ้นมาแล้วจากการปฏิบัติแทบทุกสิ่งอย่างที่มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องกล้วยไม้บนพื้นฐานความคิดของตัวเองจนถึงทุกวันนี้

 ยิ่งเมื่อ พ.ค. 2552 ที่ผ่านพ้นมา หลังมีการยกย่องให้ฉันเป็นปราชญ์เกษตรของแผ่นดินโดยประกาศว่าเพราะฉันมีผลงานเรื่องกล้วยไม้ แทนที่ฉันจะดีใจกลับรู้สึกเศร้าสลดใจเป็นอย่างมาก คิดรำพึงอยู่ในใจมาตลอดว่า

 “คนไทยนี้หนอ เหตุไฉนจึงไม่รู้สึกเฉลียวใจ กระทั่งทำอะไรก็สุดแล้วแต่ มักถูกคนอื่นเขาหลอกให้หลงตนลืมตัวได้ง่ายๆ”

" ระพี สาคริก"