พิชิตปัญหาสัตว์เลี้ยง -“รับนกเข้าบ้าน” | คมชัดลึก

เนื่องจากลูกนกวัยเริ่มกินเองนี้มีขนขึ้นเกือบครบถ้วนแลดูเหมือนนกทั่วๆ ไปหน่อย โดยเฉพาะตระกูล นกแก้ว เช่น กระตั้ว อาฟริกันเกรย์ มาคอว์ ฯลฯ จึงมีพฤติกรรมและความซุกซนเพิ่มมากขึ้นตามความเติบโตและแข็งแกร่งของร่างกาย ผิดกับลูกป้อนที่เอาแต่กินๆ นอนๆ ผู้ที่เลี้ยงลูกนกวัยโตเช่นว่าจึงต้องเตรียมตัวในการรับเอาเขาเข้ามาอยู่ร่วมชายคาอย่างถูกวิธี

 ข้อปฏิบัติที่เหมาะสมจึงมีดังนี้
 1.เตรียมหาคอนฝึกให้เขาโดยมีขนาดความสูงประมาณเอวผู้ใหญ่ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของคอนที่จะเกาะพอดีรอบการกำของนิ้วตีนนก เช่นเดียวกับกรงที่มีขนาดพอเหมาะตัว และแข็งแรงอีก 1 ใบเพื่อเป็นที่อยู่
 2.ตัดแต่งขนปีกหรือซอยขนปีก ซึ่งยาวพอที่จะทำให้ลูกนกบินไปได้ไกลออกไป จะเป็นการลดโอกาสร่อนหรือโผบินไปซุกซนลง
 3.เมื่อมันมาถึงบ้านแล้วให้นกเข้ากรงอันจัดไว้เพื่อเป็นที่พักพิงอยู่อาศัย ปล่อยให้เขาใช้เวลาสำรวจกรงและทำความคุ้นเคยกับสถานที่ ตลอดจนสิ่งแวดล้อมต่างๆ ด้วยตนเอง อย่าไปติดอยู่กับนกมากนัก ใน 3 ถึง 4 วันแรก
 4.ครั้งแรกที่นำนกออกจากกรง ต้องจำกัดเวลา เพื่อมิให้นกต้องเครียดกับการพบสิ่งแปลกใหม่ ประกอบกับเป็นการสอนให้นกรู้จักว่าคุณเป็นเจ้าของสามารถควบคุมมันได้จะเอาเข้าออกกรงก็ต้องมีเวลาที่กำหนดโดยเจ้าของ
 5.เจ้าของอย่ากำหนดกิจกรรมประจำที่คุณเองมิอาจกระทำเป็นประจำได้จริงๆ เพราะมันจะเป็นการสร้างความสับสนให้สมาชิกใหม่ตัวนี้
 6.อย่าเปิดประตูกรงให้นกปีนป่ายออกมาจนขึ้นไปอยู่บนหลังคากรงเป็นอันขาด คุณต้องเป็นผู้กำหนดการเข้าออกโดยยื่นมือหรือแขนเข้าไปให้เขาเกาะแล้วจึงพาออกมาหรือนำกลับเข้าไป นั่นคือการสอนให้รู้ว่าคุณคือผู้กำหนดระเบียบ
 7.เมื่อนำนกออกมาจากกรงแล้วให้โอบกอดหรือให้นกอยู่ในมือเราสักพักเป็นการลดความตื่นเต้น ทำให้นกรู้สึกปลอดภัย และมีสัมพันธ์จากสัมผัสของคุณก่อนจะนำไปร่วมกิจกรรมอื่น
 8.อย่าปล่อยให้นกกัดแม้แต่ครั้งเดียว เพราะนกเองก็ไม่รู้จักแยกแยะว่าอะไรควรกัดไม่ควรกัดระหว่างเนื้อคนกับสิ่งของ ฉะนั้นต้องห้ามหรือหยุดยั้งการกัดของนกทันทีที่เริ่มพบไม่ว่าจะเบาๆ เป็นการขบก็ตาม โดยเสียงดุ หรือเบี่ยงเบนกิจกรรม
 9.อย่าให้นกเกาะบ่าแม้ว่าจะเริ่มคุ้นเคยอยู่กับคุณมากว่าอาทิตย์ก็ตาม
 10.นกจะขึ้นบ่าเจ้าของได้ก็ต่อเมื่อคุณนำเขาขึ้นมาเกาะบ่าเอง และเอาลงได้เมื่อคุณต้องการ นั่นคือการควบคุมเพราะมีบางตัวปีนขึ้นลงบ่าหรือหัวเจ้าของจนชินและเป็นนายเจ้าของในที่สุดเพราะไม่ยอมลง นี่คือการสร้างพฤติกรรมดื้อ
 11.สอนให้นกรู้จักมาเกาะมือหรือขน ตลอดจนลงไปเมื่อเจ้าของออกคำสั่ง โดยจะฝึกด้วยการใช้อาหารเป็นรางวัลและน้ำเสียงเพื่อควบคุม
 12.อย่าปล่อยให้นกเตร็ดเตร่ไปทั่วพื้นที่ เช่น เดินสำรวจบนพื้นไปทั่วห้อง เพราะอาจเกิดอันตรายต่อตัวเอง เช่น โดนแมวตะปบ หรือไปกัดแทะสายไฟ ฯลฯ นี่เป็นการเริ่มนิสัยที่ไม่ดี ต้องจำกัดพื้นที่และโอกาสที่ลงไปเล่นให้สามารถควบคุมได้
 13.นำอาหารหลากหลายมาให้นกลองกิน ยกเว้นพวกที่มีไขมันมากหรือมีส่วนผสมของแอลกอฮอล์
 14.จัดเวลาให้นกได้เล่นเป็นอิสระกับเวลาเพื่อฝึกสอนเป็นประจำทุกวัน
 15.ดำเนินการตามแนวทางนี้ทันทีที่มีลูกนกใหม่วัยเริ่มกินเองเข้าบ้าน อย่าโอ้เอ้ หรือรอดูไปก่อน จะสายเกินการ
      ปานเทพ รัตนากร