
การละเมิดทางเพศ
การละเมิดทางเพศ ที่อยากจะกล่าวถึงในวันนี้ สืบเนื่องมาจากข่าวคาวๆ ที่มีการละเมิดทางเพศหนาหูมากขึ้น โดยเฉพาะในวงราชการ วงการธุรกิจ โดยผู้บังคับบัญชาใช้อำนาจหน้าที่ กดข่มละเมิดทางเพศต่อข้าราชการชั้นผู้น้อย โดยที่แม้ฝ่ายหญิงจะไม่ยินยอม แต่ก็เหมือนยินยอม เพรา
การละเมิดทางเพศนี้ เป็นปัญหาที่มีมาช้านาน แม้ในครั้งพุทธกาล เกิดขึ้นแม้กับหญิงที่บรรลุธรรมแล้วด้วยซ้ำไป
การใช้อำนาจในทางที่ผิดๆ เช่นนี้ มาจากจิตที่มืดบอด เต็มไปด้วยกิเลส ที่เปรียบเสมือนไฟทั้ง ๓ กอง กล่าวคือ มีความหลง มีความอยากได้ ที่ผิดทำนองคลองธรรม และหากไม่ได้ดังใจ ก็จะนำมาซึ่งความโกรธ แสดงออกโดยการบีบคั้นด้วยอาการต่างๆ การละเมิดทางเพศ จึงเป็นการแสดงออกของผู้ที่จิตตกอยู่ในอวิชชาเต็มที่
ในกรณีของชายที่ละเมิดหญิงที่บรรลุธรรมแล้วนั้น ในพระไตรปิฎกเล่าว่า ทันทีที่เดินออกมาก็ถูกธรณีสูบ
ในช่วงที่มีกรณีเวียดนามหนีออกนอกประเทศ โดยเรือเล็กๆ มาขึ้นฝั่งทางแถบไทย ปรากฏว่า ถูกโจรสลัดไทยข่มขืน เป็นการซ้ำเติมความทุกข์อย่างไม่มีอะไรเปรียบได้
ทุกคนอ่านข่าวแล้ว ก็ประณามโจรสลัดที่กระทำการซ้ำเติมควาวมทุกข์ของชาวเวียดนามเช่นนั้น แต่หลวงพ่อติช นัท ฮันห์ กลับอธิบายว่า ไม่ใช่ว่า จะต้องสงสารหญิงผู้ถูกกระทำเท่านั้น ชายผู้กระทำก็ยิ่งน่าสงสารกว่า
ท่านผู้อ่านงงไหมคะ ?
หญิงผู้ถูกละเมิดทางเพศ เท่ากับว่า ได้ใช้กรรมในอดีต แต่ชายผู้ละเมิดทางเพศนั้น กำลังทำกรรมใหม่ ที่จะส่งผลต่อไปเป็นวัฏจักร กล่าวคือ สร้างกงกรรมใหม่ นั่นเอง
ดูลงไปให้ลึกซึ้ง ชายผู้ละเมิดทางเพศที่ทำเช่นนั้น บ่อยครั้งเพราะตัวเองก็ติดกับอยู่ในวัฏจักรของการถูกกระทำความรุนแรงมาก่อน ไม่ว่าจะเป็นการถูกกระทำในสมัยที่เป็นเด็ก หรือเป็นการแสดงออกของการขาดความรักในครอบครัว
การแสดงอำนาจกดข่มผู้อื่น ล้วนเป็นพฤติกรรมของผู้ที่ถูกกระทำอย่างใดอย่างหนึ่งทั้งสิ้น
การละเมิดทางเพศ ที่ดูเหมือนเป็นการแสดงอำนาจ แท้จริงแล้ว คือ การแสดงออกของความอ่อนแอ ความขาดแคลนทางจิตใจ สมควรที่จะได้รับการบำบัด สมควรที่จะได้รับความสงสารอย่างแท้จริง
"ธัมมนันทา"



