น้องคนหนึ่งกำลังทุกข์(1) | คมชัดลึก

ดังนั้นความดีของเขาก็ทำให้ดิฉันมองว่าถ้าจะต้องมีชีวิตครอบครัว ผู้ชายคนนี้ก็คงดูแลเราได้ดีแน่นอน
 หลังจากดูการกระทำและหลายๆ อย่าง ดิฉันก็ตกลงปลงใจกับเขา ซึ่งส่วนหนึ่งมาจากดิฉันท้อง เพราะเขาแอบเข้าหาตอนที่ทางบ้านไม่มีคนอยู่ แต่ดิฉันเองก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรเพราะคิดแล้วว่าไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วคงไม่เป็นไรที่จะรักเขา
 เราแต่งงานกันมีลูกด้วยกัน 1 คน แต่ไม่ได้จดทะเบียน และในช่วงนั้นดิฉันจับได้ว่าสามีมีผู้หญิงคนอื่น ตกใจมากค่ะไม่คาดคิดว่าจะเป็นไปได้ เพราะดิฉันทำทุกอย่างอย่างดีที่สุด เราทะเลาะกัน หลังจากสามีกลับเข้าบ้านมาสามีเสนอประมาณว่า ถ้ามีทั้งสองบ้านต่างคนต่างอยู่ได้คงดี
 ดิฉันโกรธมากและไม่ยอมรับ บอกให้สามีเลิก สามีไม่ยอมค่ะ ดิฉันบันดาลโทสะพูดออกไปว่า ถ้าเลือกที่จะไปก็เชิญไปได้เลย พร้อมกับเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าโยนให้สามี โดยในใจคิดว่ายังไงเขาก็คงต้องเลิกเพื่อดิฉันและลูก แต่มันตรงกันข้ามค่ะ สามีเต็มใจที่จะหยิบกระเป๋าเดินออกจากบ้านไป ทั้งๆ ที่ดิฉันมีลูก เขาคงไม่คิดเลยว่าดิฉันจะเลี้ยงลูกยังไงในเมื่องานที่จุนเจือในครอบครัวตอนนั้น คือธุรกิจส่วนตัวที่สามีเป็นคนทำ
 มันน่าเจ็บใจตัวเองนักนะคะ ที่ยอมเป็นแม่บ้านยอมจะออกจากงาน เพราะคำพูดของผู้ชายคนนี้ แต่พูดไปสิ่งที่ผ่านไปแล้ว มันก็แก้ไขอะไรไม่ได้ค่ะ
 เชื่อไหมคะว่าเขาไม่ติดต่อกลับมา แถมยังเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ ไม่คิดจะหันมามองว่าดิฉันกับลูกจะอยู่กันอย่างไร
 นานเป็นเวลา 8 เดือน เขากลับมาพร้อมกับคำว่า "สำนึกผิดนึกได้ว่าผิดถูกคืออะไร" ซึ่งเรื่องที่เขาไปเจออะไรมาดิฉันไม่เคยทราบ แต่จริงๆ แล้วเขาก็ไม่สำนึกผิดกลับทำเหมือนว่า เขามามีบุญคุณนักที่กลับมา คิดไปก็น่าขำ สามีตามง้อดิฉันอยู่นานกว่าจะยอมใจอ่อน เพราะคิดว่าผู้หญิงควรแต่งานมีผัวเดียวเมียเดียว
อ้อยใจ
อ่านต่อฉบับพรุ่งนี้