คนรักหมา - เดินทางกลับบ้าน 3,300 กม. (1) | คมชัดลึก

 เป็นเรื่องของ “บ๊อบบี้" หมาผู้หลงทางและต้องเดินทางไกลถึง 3,300 กิโลเมตร เพื่อกลับบ้าน คิดเทียบกับระยะทางบ้านเราก็ประมาณว่า เดินเท้าเปล่าไปกลับกรุงเทพฯ-เชียงใหม่ประมาณ 5 เที่ยวก็แล้วกัน

 บ๊อบบี้เป็นหมาของ แฟรงค์ เบรเซียร์ เจ้าของภัตตาคารแห่งเมืองซิลเวอร์ตัน ในรัฐโอเรกอน ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของสหรัฐติดกับมหาสมุทรฝั่งแปซิฟิกตอนเหนือ ไม่ห่างจากพรมแดนด้านแคนาดาเท่าใดนัก

 อยู่มาวันหนึ่ง คุณแฟรงค์และภรรยาเกิดความคิดถึงญาติ ซึ่งอาศัยอยู่ที่เมืองวอลคอต รัฐอินเดียนนา ซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของทวีป ค่อนไปทางชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ดังนั้น ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ.2466 คุณแฟรงค์และภรรยาพร้อมด้วยบ๊อบบี้ก็พากันขึ้นรถยนต์ส่วนตัวขับข้ามทวีปเพื่อไปเยี่ยมญาติตามแผนที่วางไว้

 บ๊อบบี้เป็นหมาเฝ้าแกะ อายุตอนออกเดินทางประมาณ 2 ขวบครึ่ง ซึ่งถ้าเป็นคนก็ประมาณ 20 เศษ กำลังหนุ่มคะนองเต็มที่ โดยเฉพาะบ๊อบบี้เป็นหมาที่ซุกซนมาตั้งแต่เด็กแล้ว เคยมีประวัติซนตกลงมาฟันหน้าหัก 3 ซี่ แถมเคยไปหาเรื่องตอแยจนถูกม้าเตะได้แผลเป็นเหนือตาขวามาแล้ว ลักษณะเด่นของบ๊อบบี้ที่แตกต่างไปจากหมาเฝ้าแกะทั่วไป ซึ่งจะต้องมีหางยาวและฟู แต่หางบ๊อบบี้จะสั้นจนเห็นได้ชัดและง่ายต่อการสังเกตของผู้คนที่ได้พบเห็น 

 แฟรงค์และคณะแวะเที่ยวมาเรื่อย ค่ำไหนนอนนั่นสมกับวันพักผ่อนยาวตามแผน กระทั่ง 10 วันต่อมาคือ 16 สิงหาคม ก็ยังไม่ถึงที่หมาย รถก็ทำท่ารวนๆ ขึ้นมานิดหน่อย จึงแวะถามทางไปยังอู่รถที่ใกล้ที่สุด เพื่อนำรถไปให้อู่ซ่อมช่วยเช็กเครื่องยนต์ให้ เมื่อทราบทิศทางที่ตั้งก็ขับรถมุ่งหน้าไปอู่ตามคำแนะนำทันที

 รถวิ่งมาถึงมุมหนึ่งของเมือง บ๊อบบี้นั่งมาในรถซึ่งเปิดประทุนอีท่าไหนอย่างไรไม่ทราบ ดันหล่นลงจากรถแล้วให้บังเอิญดวงมันจะมีเรื่อง ก็ดันไปทับลงบนหมาที่นอนอยู่ข้างถนนตัวหนึ่ง

 จากนั้นเรื่องที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น หมาที่ถูกบ๊อบบี้หล่นทับพอหายตกใจก็โกรธ แล้วเรียกพวกพ้องหมาด้วยกันที่เตร็ดเตร่ประจำอยู่แถบนั้นให้ออกมาช่วยรุมสรัมกันหน่อย ไอ้หมาแปลกถิ่นมาหาเรื่องถึงที่โว้ยเฮ้ย...

 บ๊อบบี้ตกใจจึงวิ่งหนีแบบไม่คิดชีวิตแล้วบ่นไปด้วยว่า “อย่างนี้หมาหมู่นี่หว่า”

 ตำนานการเดินทางกลับบ้าน 3,300 กิโลเมตรของบ๊อบบี้จึงเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้...
        บัญชร ชวารศิลป์