คนรักหมา - แจ็คผู้ภักดี
อาจารย์หม่อม ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช นับเป็นพหูสูตท่านหนึ่งของเมืองไทย ทุกวันนี้หยิบหนังสือที่ท่านเขียนไว้ แม้จะนานแล้วแต่ก็ยังทรงคุณค่า และหลายเรื่องหลายราวก็ยังนำมาใช้เป็นข้อคิดในด้านต่างๆ ได้อย่างไม่น่าเชื่อ
ท่านเขียนเรื่องของสัตว์ไว้ไม่น้อย แต่ละเรื่องที่นำมาเขียนก็แน่นไปด้วยความรู้ที่มีการนำเสนอแบบเจ็บๆ คันๆ ตามสไตล์ของท่าน ทำให้ไม่น่าเบื่อ แถมยังได้อารมณ์ดีๆ ติดกลับมาด้วยอีกต่างหาก
อาจารย์หม่อมเคยเขียนเปรียบเทียบระหว่างหมากับแมวไว้ว่า หมาต่างกับแมวอยู่เรื่องหนึ่ง คือ หมาเป็นสัตว์ที่ ติดเจ้าของ ส่วนแมวนั้น ติดบ้าน หมายความว่า แมวนั้นหากเจ้าของย้ายบ้านไป แมวก็ไม่เดือดเนื้อร้อนใจแต่ประการใด เจ้าของบ้านใหม่มา แมวก็จะอยู่ร่วมกับเขาได้อย่างมีความสุข ผิดกับหมาย้ายบ้านแล้วไม่เอาไปด้วย มีสิทธิ์ตรอมใจตาย
อย่างเรื่องที่จะนำมาเล่าวันนี้
เรื่องนี้เกิดที่รัฐเพนซิลวาเนีย สหรัฐอเมริกาอีกนั่นแหละ กระทาชายนายวิลสันเลี้ยงหมาชื่อ “แจ็ค” ไว้ตัวหนึ่ง ก็อยู่ร่วมกันมาอย่างมีความสุขประสาคนประสาหมา แต่อยู่มาวันหนึ่งจำเป็นต้องโยกย้ายไปทำงานที่แคลิฟอร์เนียจึงฝากเจ้าแจ็คไว้กับเพื่อนบ้านให้ช่วยดูแลให้ชั่วคราว แจ็คจึงต้องย้ายมาอยู่ที่บ้านใหม่ ซึ่งไม่ห่างจากบ้านเดิมนัก
ปรากฏว่าไม่กี่วันเท่านั้นเอง เจ้าแจ็คก็หายไปจากบ้านที่รับฝากเลี้ยง เพื่อนบ้านเดาได้ทันทีว่า แจ็คคงหนีกลับไปบ้านเก่า เมื่อตามไปดูก็เป็นจริงตามนั้น จึงพยายามบอกกับแจ็คให้เข้าใจว่า บ้านนี้ไม่มีใครอยู่แล้ว แต่แจ็คก็ไม่ยอมเชื่อฟัง ปักหลักอยู่ที่บ้านหลังนี้ และพอตกเย็นก็จะเดินไปรอรับเจ้านายที่ประตูบ้านเหมือนที่ปฏิบัติมาช้านาน
นอกจากไม่ยอมทิ้งบ้านไปอยู่บ้านใหม่แล้ว แจ็คยังไม่ยอมกินอาหารอะไรเลยทั้งสิ้น จนผ่ายผอมลงทุกขณะ เข้าหลักหัวใจสลาย เพื่อนบ้านผู้รับเลี้ยงเห็นทีท่าว่า หากปล่อยเป็นเช่นนี้เจ้าแจ็คเห็นทีจะไม่รอดแน่ สุดท้ายจึงตัดสินใจส่งโทรเลขด่วนถึงวิลสันให้ทราบอาการของแจ็ค
วิลสันได้รับโทรเลขก็ทิ้งงานทิ้งการรีบเดินทางด้วยรถไฟกลับมาหาแจ็คทันที
คงไม่ต้องอธิบายว่า น้ำตาจะท่วมจอขนาดไหนเมื่อวิลสันมาเจอะกับแจ็ค ทั้งน้ำตานายวิลสันเอง น้ำตาของเพื่อนบ้านละแวกนั้น ที่ทราบข่าวต่างก็พากันมาให้กำลังใจ ใครนึกภาพไม่ออกก็ลองนึกถึงตอนเคอิโงะเจอะพ่อญี่ปุ่นของแกก็ได้
ในที่สุดแจ็คก็ได้ไปอยู่แคลิฟอร์เนียกับวิลสันสมความตั้งใจ เรื่องนี้จึงจบลงแบบมีความสุข
ครับ...ตรงตามที่อาจารย์หม่อมว่าไว้ไม่มีผิด ใครเลี้ยงหมาไว้อย่าเที่ยวยกให้ใครง่ายๆ เป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นเรื่องเศร้าจะตามมา
ส่วนใครหลายคนที่รอการกลับมาของใครบางคนก็รอกันต่อไปเถอะครับ อย่าเปลี่ยน “เจ้าของ” ง่ายๆ คนเขาจะนินทาเอา!!!
บัญชร ชวารศิลป์