ประชาธิปไตย ทำไมถึงเกิดสับสนวุ่นวาย? (1) | คมชัดลึก

 ประเด็นนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไงในเมื่อช่วงที่ผ่านมา เรามักพูดย้ำแล้วย้ำอีกว่า “จะต้องสร้างสมดุลให้แก่คนในสังคม” แต่เหตุไฉนจิตใจตัวเองกลับขาดสมดุล? กระทั่ง แม้เปรียบกับชีวิตและร่างกาย ก็เหมือนกับคนมีแขนข้างเดียว ย่อมทำอะไรๆ ไม่ได้ถนัดเพราะขาดสติ 

 ถ้านำหลักธรรมซึ่งคนยุคก่อนเคยกล่าวไว้มาใช้พิจารณาค้นหาเหตุผลหลังเกิดปัญหา ก่อนอื่นควรหวนถามตัวเองว่า “เหตุแห่งปัญหานั้นมันเกิดจากอะไรและอยู่ที่ไหน?”    
    
 สิ่งที่ฉันหยิบยกมาเสนอให้เธอพิจารณาก็เพื่อเตือนสติ เนื่องจากปัจจุบัน สิ่งที่พบเห็นมันเป็นความจริงซึ่งปรากฏให้เห็นได้แทบทุกเรื่อง กระทั่งทำให้การปฏิบัติของคนยุคนี้ ยิ่งขึ้นบริหารงานระดับสูง รากฐานความคิดของคนระดับนี้แทนที่จะนำไปสู่การสร้างสรรค์ กลับส่งผลทำลายหนักมากยิ่งขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

 ประเด็นนี้ ทำให้ฉันต้องหวนนึกถึงปัญหาที่เกิดขึ้นภายในรากฐานการเรียนรู้ของคนไทยในปัจจุบัน ยิ่งพูดถึงเรื่องนี้ก็ยิ่งมองเห็นปัญหาดังกล่าวชัดเจนเพราะเหตุว่าการจัดการศึกษาของไทยเท่าที่เป็นมา มักมีผลทำให้คนหลงตนลืมตัว แทนที่จะเสริมสร้างรากฐานจิตใจให้เข้มแข็ง

 อนึ่ง เงื่อนไขที่ได้กล่าวมาแล้วทั้งหมด ย่อมมีผลทำให้คนส่วนใหญ่ นำเอาคุณค่าชีวิตตัวเองไปฝากไว้กับการจัดการบนพื้นฐานวัตถุซึ่งมีกิเลสของมนุษย์เข้าไปแอบแฝงอยู่ในรากฐาน ยิ่งเป็นผู้บริหารการจัดการศึกษาระดับสูงด้วยแล้ว ส่วนใหญ่ ประเด็นนี้มักส่งผลทำลายคุณค่าความเป็นมนุษย์ของเยาวชนภายในสังคมหนักมากยิ่งขึ้นอย่างปราศจากการรู้สึกได้

 ถ้าเธอสังเกตจากข้อเขียนที่ฉันได้นำเสนอในอดีตแทบทุกเรื่อง มักหยิบยกเอาข้อความประโยคหนึ่งซึ่งกล่าวไว้ว่า “หวนกลับไปนึกถึงอดีต” บางครั้งก็ย้อนกลับไปอ้างถึงภาษิตโบราณเสมอๆ ซึ่งเรื่องนี้ถ้าจะถามว่ามีความสำคัญอย่างไรถึงได้นำมากล่าวย้ำแล้วย้ำอีก

       คำตอบก็คือ “หากเราไม่นึกถึงอดีตของตัวเอง แล้วสติที่ควรจะมีอยู่ในรากฐานจิตใจเพื่อใช้เป็นพื้นฐานการก้าวไปข้างหน้าให้ความจริงที่มันอยู่ในใจตนเองมั่นคงอยู่ได้ มันจะเกิดขึ้นได้ยังไง ?”

"ระพี สาคริก"