
การบริหารจัดการความโลภ(๑๘)จิตหลอก-หลอกจิต
ครั้งหนึ่ง อาตมาถูกลอง อาตมาเขียนหัวข้อบรรยายเอาไว้ พรุ่งนี้จะเทศน์ คืนนั้น พระอาจารย์ของอาตมาเทศน์ล่วงหน้าอาตมาทุกอย่างเลย ท่านดักเอาไว้ว่า อย่าทำ ให้มันออกมาจากใจนี้ อย่าเขียนสคริปต์ไปเทศน์ มันไม่ใช่ใจเทศน์ มันเป็นปากเทศน์ ตั้งแต่นั้นมาเลิกเลย
เพราะฉะนั้น ที่เรากลัวแก่นี้ เพราะลึกๆ เราปรารถนาจะคงตัวตนของเราไว้ให้สดใหม่ที่สุด ฉะนั้น โรงพยาบาลทั้งหลาย ที่ชะลอความแก่ จะเป็นกลุ่มธุรกิจที่มีความหวังมาก ในยุคโลกาภิวัตน์
คนเขากลัวแก่กัน บางคนอายุ ๙๖ หน้าใสอย่างกับแพนเค้ก แขนนี้ยังกับรวงผึ้ง แต่แขนไม่โชว์ โชว์หน้า จะให้ทำอย่างไร
หนึ่ง เจริญอสุภกรรมฐาน ไปดูศพบ่อยๆ นะคุณโยม ไปโรงพยาบาลบ่อยๆ ถ้าคุณโยมไปโรงพยาบาล ขอแนะนำให้ไปห้องฉุกเฉิน ห้องผู้ป่วยโรคกระดูก ห้องผู้ป่วยหนัก ห้องอุบัติเหตุ เดินไปเลย คุณโยมจะเห็นคนขาแขนหัก หูขาด นอนเรียงกันอยู่ ร้องโอดโอย ความยึดความติดมันจะหด ครูบาอาจารย์ท่านบอกว่า มันจะห่อเหมือนเราโยนปีกไก่เข้าไปในไฟ แล้วถูกไฟวูบๆ มันจะหด
สอง เจริญสติปัฏฐานสี่ จนกระทั่งจิตมันไปเห็นจิตว่า เป็นอนิจจัง จิตสังเกตเห็นจิตที่เปลี่ยนแปลงพรึบพรับๆ คุณโยมจะเห็นจิตที่ในจิตนั้นมันไม่มีรอยต่อ ที่เป็นอมตะ แม้แต่ขณะจิตเดียว ถึงเวลานั้น คุณโยมจะวางโดยไม่ต้องปรึกษาใคร
กลับบ้านภรรยามีกิ๊ก โยมจะบอกว่า พี่บริจาค ใครอยากได้เอาไปเลย เพราะจิตก็ยังไม่ใช่ตัวกูของกู แล้วตัวเธอจะใช่ของฉันได้อย่างไร ถึงขั้นนี้ไม่ใช่พูดเล่น
ในสมัยพุทธกาล มีคุณโยมคนหนึ่ง ดูเหมือนจะชื่อวิสาขะอุบาสก อุบาสกผู้นี้ก็ไปวัดปฏิบัติธรรม แต่ภรรยาของเขาไปก่อน ภรรยาไปเรื่อยๆ ภรรยาบรรลุธรรมเป็นพระโสดาบัน มาเล่าให้สามีฟัง สามีก็อยากจะรู้ว่า อะไรกันนักกันหนานี่ ก็เลยไปบ้าง
เย็นวันนั้น สามีบรรลุเป็นพระอนาคามี กลับมาภรรยาที่เป็นพระโสดาบัน ลองภูมิ พี่เป็นไง ภูมิธรรมพี่เป็นยังไง
สามีบอกว่า พี่สบายแล้ว ถามตัวเองเถิด ภรรยาตกใจ รุ่งขึ้นไปวัด ไปกราบพระพุทธองค์ พระพุทธองค์ยืนยันซ้ำว่า สามีเธอน่ะอนาคามี เธอที่ดูถูกเขานี้โสดาบัน ไปจัดการตัวเองก่อน ไม่ต้องไปดูถูกใคร
เห็นไหม คุณโยม เราเจริญสติปัฏฐานสี่ เราก็จะเห็นถึงระดับหนึ่ง จะปล่อยร่างว่างขันธ์ทั้งๆ ที่ไม่ตาย แต่จิตมันจะเตรียมตัวตายโดยอัตโนมัติ อุปมาดังหนึ่ง คนงานที่รอสัญญาณเคาะระฆัง พอเก๊งปุ๊บออกจากโรงงานเลย ไม่อาลัยใจข้องใดๆ ทั้งสิ้น นี่ก็ต้องไปฝึกมาให้ได้
ถ้าคุณโยมจะฝึก คุณโยมก็มาฟังเรื่อยๆ เพราะอาตมภาพจะทำลึกไปเรื่อยๆ ปีนี้อาจจะเอาแค่นี้ บรรยายมากหน่อย ปีหน้าอาจจะพาเข้าป่าเข้าดงไปเลย แต่รับรองว่า จะไม่เข้ารกเข้าพง
เพราะอาตมาได้เตรียมสถานที่ปฏิบัติธรรมเอาไว้แล้วที่เชียงราย มีตั้งแปดสิบไร่ คิดว่าถ้าปีหน้ากุฏิพร้อม ก็น่าจะเปิดได้ รองรับคอร์สที่เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ
ครั้งหนึ่ง อาตมภาพไปอเมริกา อาตมาเป็นพระ อาตมภาพถามโยมว่า อายุเท่าไร โอ้โหเลิกคิ้วใส่อาตมา พระอาจารย์ถามไปทำไม ตอบไปเถอะ อาตมาไม่จีบโยมหรอก จะลองดูว่า กิเลสแค่ไหน ก็เห็นว่าเป็นนักปฏิบัติไง ปูพรมขาวมาหาอาตมาเลยน่ะ
ท่านเจ้าขา โยมเป็นนักปฏิบัติดูจิต อาตมาก็เลยลองถามอายุดู ไม่ตอบ นี่เจอเข้าไปหมัดเดียวรู้เลยว่า แค่ไหน
วันนั้น อาตมภาพก็ถามแบบนี้บ่อยๆ ไม่ใช่มีเจตนาจะทำร้ายโยม แต่อยากจะลองเรา เพราะครูบาอาจารย์ท่านก็จะลองอาตมา เวลาเราไปอยู่กับท่าน



