ความรู้จากบรรพบุรุษ"ทุน"ชุมชนอยู่ได้ยั่งยืน | คมชัดลึก

ลุงเกลี้ยง เติบโตในครอบครัวประกอบอาชีพเกษตรกรรม เรียนจบชั้น ป.4 โรงเรียนวัดหนองสังข์ จ.ชัยภูมิ พ่อ แม่มีอาชีพเลี้ยงสัตว์ ทำสวนทำไร่ ลุงเกลี้ยงมีนิสัยช่างถามอยากรู้อยากเห็นในสิ่งต่างๆ มาตั้งแต่เด็ก พออายุ 25 ปี ลงสมัครผู้ใหญ่บ้านหนองแต้เมื่อปี 2512 ได้รับเลือกตั้งเป็นผู้ใหญ่บ้าน เพราะความมีน้ำใจช่วยเหลือโรงเรียนและชุมชนมาโดยตลอด

 สิ่งแรกที่เขาทำคือ ส่งรายงานความเดือดร้อนของชาวบ้านที่เกิดจากเส้นทางคมนาคมขนส่ง ขาดแคลนเครื่องบริโภค ขาดแคลนอย่างน้ำดื่ม ให้อำเภอแก้งคร้อรับทราบ จนมีน้ำประปาดื่มกินกัน ชาวบ้านไม่ต้องลำบากเดินทางไปตักน้ำไกลเป็นกิโล ปี 2519 ลุงเกลี้ยงยกพื้นที่ราชพัสดุ (ชย.840) เนื้อที่ 34 ไร่ สร้างโรงเรียนหนองแต้วรวิทย์ ให้เด็กๆ ในชุมชนที่พ่อแม่ส่วนใหญ่ฐานะยากจน ได้เข้าโรงเรียน อ่านออกเขียนได้ ไม่ต้องส่งลูกเรียนไกลบ้าน โรงเรียนแห่งนี้จึงเปรียบเหมือนบ้านหลังที่สองของเด็กๆ แต่ด้วยจำนวนเด็กนักเรียนที่น้อยมีไม่ถึงหนึ่งร้อยคน ทำให้ได้รับเงินสนับสนุนอาหารกลางวันน้อยไม่เพียงพอกับความต้องการของเด็ก เด็กบางคนต้องอดมื้อกินมื้อ

 ปี 2541 ลุงเกลี้ยงมีโอกาสทำงานร่วมกับ สุทธิลักษณ์ ตรีเศียร หรือ ครูเรียวของเด็กๆ อายุ 50 ปี ที่มารับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนหนองแต้วรวิทย์ ได้นำแนวคิดเกษตรทฤษฎีใหม่ของในหลวง สร้างกระบวนการเรียนรู้และโครงการอาหารกลางวันแบบยั่งยืน ให้นักเรียนและผู้ปกครองในชุมชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น

 ทั้งลุงเกลี้ยงและครูเรียว ทดลองปลูกข้าว โดยปรับปรุงสภาพดินลูกรัง ใส่ปุ๋ยหมักเพิ่มธาตุอาหาร สร้างฐานการเรียนรู้ ได้แก่ เลี้ยงสัตว์ ปลูกผักผลไม้ เพาะเห็ด และปลูกข้าว เลี้ยงปลา เลี้ยงกบ สร้างยุ้งฉางเก็บข้าว โรงเลี้ยงไก่ เถียงนา (เพิงพักขณะไปทำนา) และอื่นๆ อีกมากมาย ปัจจุบัน ครูเรียว เป็นทั้งครูและแม่คนที่สองของเด็กๆ ดูแลความเป็นอยู่ตลอดจนให้ความรู้ และพยายามหารายได้เสริมให้นักเรียนด้วยการทอเสื่อ โดยมีลุงเกลี้ยงหรือพ่อใหญ่เกลี้ยงของเด็กๆ ถ่ายถอดประสบการณ์ความรู้

 วันนี้ ลุงเกลี้ยง เกษียณอายุราชการแล้ว ได้รับการยกย่องให้เป็นปราชญ์ชาวบ้านหนองแต้ ด้วยความรู้ความสามารถของเขา นำมาซึ่งการพัฒนาชุมชน โรงเรียน และช่วยเหลือโรงเรียนอย่างต่อเนื่อง ล่าสุดสร้างเครื่องทอเสื่อหรือกี่จากไม้ยูคาลิปตัส วัสดุหาจากในโรงเรียน ถอดเคลื่อนย้ายได้ทอเสื่อสองคน โดยคนหนึ่งร้อยด้ายเข้ากับฟืมและโครงกี่ คนหนึ่งนั่งด้านข้างที่คนทอถนัดเพื่อสอดไม้ส่งกกให้อีกคนดึงเส้นกกกลับคืน สลับต้น-ปลายกกจนเต็มผืน เพียงเท่านี้เด็กๆ ก็สามารถมีรายได้ระหว่างเรียนจากการทอเสื้อขาย

 การสร้างฐานการเรียนรู้โครงการอาหารกลางวันยั่งยืน ฝีมือครูเรียวและลุงเกลี้ยง ทำให้โรงเรียนหนองแต้วรวิทย์ ที่มีครู 5 คน นักเรียน 79 คน กลายเป็นแหล่งเรียนรู้ศึกษาดูงานของโรงเรียนในเขตพื้น จ.ชัยภูมิ และจังหวัดใกล้เคียง ที่มีความต้องการสร้างโครงการอาหารกลางวันแบบยั่งยืนสร้างรายได้เสริมเข้าโรงเรียน จากผลผลิตเหลือใช้

 “ลุงรู้สึกสงสารเด็กๆ ที่มีความรู้น้อย ไม่สามารถเลี้ยงตนเองได้ ต้องทำงานรับจ้างตามไร่ หรือรับจ้างโรงงานน้ำตาล มันไม่ยั่งยืน รายได้ไม่เพียงพอกับรายจ่าย อนาคตของเด็กควรก้าวไกลมากกว่านี้ โรงเรียนแถบชนบทจึงต้องดิ้นรนช่วยเหลือเด็กนักเรียน อย่างที่ลุงและครูเรียวพยายามทำอยู่นี้” ลุงเกลี้ยงกล่าวทิ้งท้าย

0 กิตติยา  ธนกาลมารวย 0