โครงงานพื่อชุมชน
ช่วงปลายเดือนมิถุนายน ที่ผ่านมา ได้ไปดูผลงานทั้งวิจัยของคณาจารย์ และโครงงานของนักศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ม.อ.) วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี พอปลายเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา ก็ได้ไปดูกิจกรรมต่างๆ ในรูปแบบโครงงานของนักศึกษา ม.อ.วิทยาเขตตรัง ที่ อ.เมือง จ.ตรัง อี
พูดถึงสถานการศึกษา ผมไปดูผลงานวิจัยและกิจกรรมต่างๆ ของนักศึกษาหลายแห่งครับ แต่ส่วนใหญ่โครงการต่างๆ ของนักศึกษา และงานวิจัยดีๆ ของคณาจารย์แต่ละสถาบันการศึกษา มักจะถูกเก็บไว้บนหิ้ง เสมือนว่าเป็นการเน้นให้สอบผ่าน หรือสร้างผลงานด้านวิชาการมากกว่า ไม่มีการต่อยอด ทำให้เสียเปล่า
ผลงานด้านวิจัยในประเทศไทยเรามากมายครับ และดีๆ ทั้งนั้น แต่ไม่มีการไปใช้ประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ เพราะบางคนดูถูกผลงานคนไทยกันเอง กลัวว่าไม่ได้มาตรฐานสู้ของนอกไม่ได้ อะไรทำนองนี้ อย่างที่ ม.อ.เท่าไปดูงานมาทั้ง 2 มหาวิทยาลัย แม้จะเป็นวิทยาเขตเล็กๆ แต่หลักสูตรการเรียนการสอนจะเน้นกิจกรรมที่คลุกคลีกับชุมชนอย่างแท้จริง ส่งบุคลากรทั้งอาจารย์และนักศึกษาติดดินไปให้ความรู้ด้านต่างๆ แก่ชุมชน
ที่ ม.อ.ตรัง เห็นชัดเจนครับ มีโครงงานของนักศึกษาสาขาวิชาต่างๆ หลายโครงงานที่น่าสนใจ ซึ่งล้วนแต่เอื้อประโยชน์ต่อชุมชนอย่างแท้จริง นักศึกษาที่ทำโครงงานนั้น ต้องลงมือทำเอง คิดเอง ทำเอง บริหารเองหมด อาทิ โครงงานธุรกิจจำลอง ในรูปแบบของธุรกิจร้านสะดวกซื้อ ของนักศึกษาสาขาวิชาการตลาด ซึ่ง ม.อ.ให้นักศึกษายืมเงินจากงบกิจกรรมนักศึกษา 2 แสนบาท ให้เปิดร้านลักษณะเป็นมินิมาร์ทภายในมหาวิทยาลัย โดยให้นักศึกษาบริหารกันเอง มีผู้จัดการ พนักงานประจำ ทำงานเป็นเวลาทุกอย่างจ้างตามกฎหมายแรงงาน
เพียงปีกว่าๆ ครับ เด็กสามารถคืนเงินให้มหาวิทยาลัยได้ ที่สำคัญเด็กเห็นว่าในร้านมีน้ำขายดีที่สุดก็เลยผลิตน้ำคิดแบรนด์ตัวเอง ส่งขายหลายจังหวัดภาคใต้ตอนล่าง ขายดีด้วย ขนาดเดือนแรกขายเป็นหมื่นๆ ขวด นอกจากนี้ยังขยายสาขาอีก 1 แห่งบริเวณหอพักนักศึกษา เพราะแต่ละเดือนกำไรหลายหมื่นบาททีเดียว
อีกโครงการที่น่าสนใจคือ "แผนพัฒนาธรุกิจ" ซึ่งโครงงานนี้เน้นการออกกล่องบรรจุภัณฑ์ของสินค้าโอท็อปในท้องถิ่น เนื่องจากมีสินค้าคุณภาพในพื้นที่มากมาย แต่เห็นแล้วไม่น่าสนใจนักเพราะบางอย่างบรรจุใส่ถุงพลาสติก นักศึกษาจึงคิดประดิษฐ์กล่องบรรจุภัณฑ์ ส่วนหนึ่งส่งเข้าประกวดในโครงการประกวดแผนพัฒนาธุรกิจ อีกส่วนหนึ่งไปเสนอให้ผู้ประกอบการสินค้าโอท็อป เพื่อเป็นการพัฒนาให้เพิ่มมูลค่าในสินค้านั้นๆ ได้
และอีกโครงงานหนึ่งที่นักศึกษาร่วมกับห้างแม็คโครกำเนินโครงการ “แม็คโคร มิตรแท้โชห่วย” คือคัดร้านค้าโชห่วย หรือร้านชำ เนื่องจากปัจจุบันนี้ร้านชำแทบเอาตัวไม่รอดแล้วครับ เพราะมีห้างข้ามชาติ และร้านสะดวกซื้อแบรนด์ต่างๆ มาตัดหน้าไปหมด และนำเจ้าของร้านชำเหล่านี้มาอบรมและช่วยในการจัดร้านให้เป็นระเบียบ เป็นหมวดหมู่ สู้กับร้านสะดวกซื้อ ในรูปแบบของการนำหลักการบริหารห้างใหญ่ๆ มาบริหารร้านโชห่วยนั่นเอง
รายละเอียดต่างๆ ผมได้เก็บข้อมูลมาแล้ว จะเสนอในเชิงข่าวสกู๊ปต่อไปครับ
"ดลมนัส กาเจ"