ไลฟ์สไตล์

มหานครหลายอารมณ์

มหานครหลายอารมณ์

05 ก.ย. 2552

นิวยอร์กนี่ช่างเหมือนมนุษย์ บางมุมก็ดูสนุกสนานร่าเริง บางมุมดูสงบเสงี่ยม บางมุมน่าค้นหา บางมุมเซ็กซี่เย้ายวน หากแต่บางมุมกลับซ่อนรอยหม่นเศร้าเอาไว้ลึกๆ จะเรียกนิวยอร์กว่า ”มหานครหลายอารมณ์” ก็คงไม่ผิดย่านโลเวอร์แมนฮัตตันในวันนี้ อาจจะอุดมไปด้วยตึกระฟ้าที่

 จริงอยู่ ขาดไปแค่ตึกแฝดอย่างเวิลด์เทรด เซ็นเตอร์ คงไม่ได้ทำให้ความเป็นมหานครของนิวยอร์กดูด้อยลงเลยซักกระบิเดียว แต่ที่หายไปคือใจของผู้คน 

 “ใจหาย” เป็นอาการที่ระบาดไปสู่ผู้คนทั่วทั้งนิวยอร์ก แม้พายุร้ายพัดผ่านไปได้ 8 ปีแล้ว หากแต่ความเศร้าสะเทือนใจของผู้คนยังกองอยู่ท่วมกราวด์ซีโร่ 

 ในวันที่อินทรีเหล็กเหินอย่างกระท่อนกระแท่น ปีกอันเปราะบางทำให้บินได้อย่างสามวันดีสี่วันไข้ แต่ย่านเวิลด์  ไฟแนนซ์เชียล เซ็นเตอร์ ยังคงมีนักธุรกิจเดินสวนกับนายธนาคาร นักการเงินนั่งจิบกาแฟในสตาร์บัคส์ สนทนาเรื่องจีดีพีและยอดขายบ้านกับนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ 
อาคารสไตล์นีโอคลาสสิคอันเป็นที่ตั้งของตลาดหุ้นนิวยอร์ก ยังคงมีคนค้าหุ้นซื้อขายหุ้นกว่า 2,000 บริษัทอย่างเป็นปกติ โดยมีรูปปั้นของจอร์จ วอชิงตัน ยืนเป็นสักขีพยานแห่งการค้าขายอยู่ตรงหน้าเฟดเดอรัล ฮอลล์ หรือศาลาว่าการแห่งชาติบนถนนวอลล์ สตรีทคลาคล่ำไปด้วยผู้คน ครึ่งหนึ่งคือนักท่องโลก อีกครึ่งหนึ่งคือเจ้าถิ่นที่ใส่สูทผูกไทเดินตัวปลิวอย่างคนรีบร้อน สมกับอยู่ในย่านธุรกิจ  ฉันไม่ได้รีบร้อนไปไหน เลยแวะเข้าไปด้านในของสถานที่ที่จอร์จ วอชิงตันเคยสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดี เดิมทีที่นี่คือด่านศุลกากรของอเมริกา เพิ่งมาถูกโมดิฟายให้เป็นพิพิธภัณฑ์เมื่อ 50 กว่าปีที่ผ่านมานี้เอง

 กระจอกข่าวการเงินอย่างฉัน เห็นที่ตั้งของเฟดเดอรัล รีเสิร์ฟ หรือธนาคารกลางสหรัฐแล้วหัวใจกระเพื่อมเบาๆ ไม่ใช่เพราะที่ห้องใต้ดินของอาคารแห่งนี้บรรจุทองคำจำนวนมหาศาลเพื่อใช้เป็นทุนสำรองของประเทศ หากแต่ที่นี่คือสถานที่ที่ปู่อลัน กรีนสแปนเคยมานั่งหน้าดำคร่ำเครียดในวงประชุม  นี่เองหรือคือตึกที่หัวเรือใหญ่ของเฟดอย่างเบอร์นันเก้ มาสุมหัวกับบรรดานักการเงินทั้งหลาย เพื่อกำหนดทิศทางอัตราดอกเบี้ยโลก เร่งหาทางพาเศรษฐกิจสหรัฐออกจากห้องไอซียู เป็นตึกหน้าตาธรรมดาแต่ด้านในมากมายที่มาที่ไป บริษัทการเงินชั้นนำของโลกหลายแห่งที่ชื่อแสนจะคุ้นหู ปรากฏตัวอยู่ในดงคอนกรีต อาคารบางแห่งยังทิ้งร่องรอยแห่งความเสียหาย เพราะถูกสะเก็ดแห่งความพินาศจากเวิลด์เทรด เซ็นเตอร์ปลิวเข้าใส่

  ไม่มีนักธุรกิจหรือนักการเงินคนไหนในย่านไฟแนนซ์เชียล เซ็นเตอร์ ต้องการพึ่งพิงความสงบในโบสถ์ทรินิตี้ที่อยู่ใกล้ๆ ตลาดหุ้นนิวยอร์ก มีแต่นักท่องเที่ยวเท่านั้นที่ผลักประตูเข้าไปชมความงามที่อยู่ด้านในของอาคารโกธิกแห่งนี้

 โบสถ์อายุราว 300 ปีแห่งนี้มีห้องสวดมนต์ที่แสนสงบ แต่เมื่อไหร่ที่ถึงบ่ายวันจันทร์และวันพฤหัสบดีเคลื่อนมาถึง คอนเสิร์ตของนักร้องประสานเสียงก็กระหึ่มขึ้น

 แต่ก็อย่างที่บอก นิวยอร์กมีความหลากหลายอยู่ในตัว แค่เคลื่อนตัวขยับไปหาย่านไชน่า ทาวน์ ที่มีลูกหลานชาวมังกรลงหลักปักฐานอยู่หลายแสนคน นิวยอร์กก็ดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

 ภาพนักธุรกิจใส่สูทผูกไทเดินเบียดกันในดงคอนกรีต ถูกเสียงเซ็งแซ่และคลื่นแห่งความชุลมุน กลืนหายไปอย่างราบคาบ 

 ไม่มีร้านค้าของพวกหัวทอง ละแวกนี้มีแต่อาหมวย อาตี๋ อาม่า อากง เป็นทั้งคนขายและคนซื้อ อาจไม่ใช่มุมที่มีความสวยงามแสดงตัวอยู่ แต่ไชน่า ทาวน์จัดว่าเป็นมุมที่นักท่องโลกปรารถนามาเห็นอิริยาบถแห่งความอึกทึกคึกคัก

 ไม่มีใครผิดหวังถ้าอยากเห็นความครึกครื้นของไชน่า ทาวน์ โดยเฉพาะแถวถนนมัลเบอรี่ที่เนืองแน่นไปด้วยร้านรวงตลอดสองฟากฝั่ง และไม่มีใครผิดหวังแน่นอนถ้าอยากมาหาของถูกในย่านนี้ ข้าวปลาอาหารราคาถูก ผักผลไม้ในตลาดสด ไปจนถึงทัวร์ถูกๆ ที่พาไปเที่ยวน้ำตกไนแองการ่า และวอชิงตัน ดีซี ก็หาได้จากแถวนี้  

 แถวไชน่า ทาวน์จึงไร้ผู้คนที่เศร้าหมอง ตรงกันข้าม ชีวิตชีวาและสีสันกระจายอยู่ทั่วไชน่า ทาวน์

 บนเรือบินของสายการบินไชน่า แอร์ไลน์ส (โทร.0-2250-9888) ที่พาเหาะกลับสนามบินแผ่นดินทองอย่างนุ่มนวล  ฉันเฝ้านึกถึงคำพูดและคำพ่นจากหลายปากที่ว่าอเมริกาท่าจะแย่ ทั้งยาแรงและยาดีก็ดูเหมือนจะเอาไม่อยู่ 

  แพทย์หญิงกาญจนาขอวินิจฉัยจากอาการที่เพิ่งเห็น ว่าชีพจรอาจจะเต้นอ่อนไปหน่อย แต่หัวใจของนิวยอร์กยังขยับอยู่ ฉันสัมผัสได้

"กาญจนา หงษ์ทอง"