เลิกกิจการผลิต "หมูยอ-แหนม" สู่ธุรกิจร้านอาหารรับคนยุคซิตี้ | คมชัดลึก

   เขาเชื่อว่า "อาหารอร่อย บรรยากาศดี บริการเยี่ยม" ไม่ได้เป็นสูตรสำเร็จของร้านอาหารในยุคนี้อีกต่อไป หากแต่ความเป็นตัวตนของร้านต่างหากที่เป็นแม่เหล็กดึงดูดลูกค้าให้เข้าใช้บริการ ร้านอาหารแห่งนี้จึงเป็นความเหมือนที่แตกต่างที่แฝงตัวในย่านริมแม่น้ำปิงทำเลทองของธุรกิจร้านอาหารเมืองเชียงใหม่อย่างกลมกลืน

 มานพ บอกว่า ก่อนหน้านี้ทำธุรกิจผลิตหมูยอและแหนมยี่ห้อ "เวียงเหนือ" มาหลายสิบปีจนระยะหลังธุรกิจเริ่มอยู่ตัวและมีลูกหลานเข้ามาช่วยดูแล เมื่อมีเวลาว่างมากขึ้นจึงมองหาธุรกิจทำเพื่อไม่ให้เวลาสูญไปอย่างไร้ค่า และด้วยความชอบในการทำอาหารและฟังเพลงเป็นทุนเดิม จึงตัดสินใจลงทุนเปิดร้านอาหาร โดยเลือกเพลงสากลในยุคทศวรรษที่ 60-70 หรือยุคซิกตี้ ล้วนๆ เป็นสัญลักษณ์ของร้านและบ่งบอกความเป็นตัวตนไปในตัว  

 นอกจากความแตกต่างในเรื่องของเพลงแล้ว มานพยังฉีกความจำเจในความเป็นผับแอนด์เรสเตอรองท์ โดยกำหนดให้ "มาลิน ชายปิง" เป็นร้านอาหารในสไตล์แฟมิลี่ช็อปที่ประกอบด้วย "เทอเรส แอนด์ มิวสิกรูม" ที่มีทั้งระเบียงริมแม่น้ำปิง และห้องฟังพลงแบบห้องรับแขก โดยตั้งใจให้ลูกค้าเกิดความรู้สึกผ่อนคลายเหมือนกับได้นั่งรับประทานอาหาร ฟังเพลงสบายๆ ในบ้านของตัวเอง โดยมีความสวยงามของแม่น้ำปิงในยามค่ำคืนเป็นฉากหลัง 

 ส่วนคำถามว่า ร้านอาหารของเขาจะอยู่ได้นานแค่ไหน ท่ามกลางการแข่งขันทางธุรกิจ มานพ บอกว่า ร้านไม่ได้แชร์กลุ่มลูกค้าทั่วไปจากร้านอาหารส่วนใหญ่ แต่จะเน้นจับกลุ่มลูกค้าเป็นนักธุรกิจ ข้าราชการ พนักงานรัฐวิสาหกิจ ระดับบนที่มีอายุ 40 ขึ้นไป ซึ่งกลุ่มนี้มีกำลังซื้อสูง

 ขณะเดียวกัน ราคาอาหารภายในร้านยังเหมาะสมกับสภาพเศรษฐกิจ โดยอาหารในร้านมีราคาที่ 60-150 บาทเท่านั้น เมื่อผสมผสานกับจุดขายของร้าน ทั้งหมดนี้จึงเชื่อว่า "มาลิน ชายปิง" จะฝ่าฝันไปได้ด้วยดี

 มานพ ทิ้งท้ายด้วยว่า ตัดสินใจลงทุนไปกว่าล้านบาท แต่ไม่ได้กำหนดเวลาในการคืนทุน เพราะไม่ต้องการเป็นเศรษฐีจากธุรกิจนี้ แต่ทำขึ้นเพราะใจรัก ทำร้านอาหารต้องใจเย็น อย่ารีบร้อน ต้องรักษาคุณภาพทุกด้านให้สม่ำเสมอให้ลูกค้าเชื่อถือ ทั้งหมดนี้พิสูจน์ได้ที่ร้านอาหารยุคซิกตี้ "มาลิน ชายปิง" ถนนเชียงใหม่-ลำพูน อ.เมือง จ.เชียงใหม่ เยื้องค่ายกาวิละ

"เอกพงศ์ ประดิษฐ์พงษ์"