การบริหารจัดการความโลภ (๑๕) อิสรภาพจากความอยาก | คมชัดลึก

 วิทยาการที่สำคัญที่สุดในโลก คือ วิชาการตลาด วิชาที่คนสนใจเรียนกันมากที่สุดในขณะนี้ คือ วิชาเศรษฐศาสตร์   ขนาดพระที่วัดเส้าหลินปีที่แล้ว ท่านส่งพระไปเรียนเอ็มบีเอ ที่ฮาร์เวิร์ด ๔ รูป บริหารการตลาดทั้งนั้นเลย เพราะท่านค้นพบว่า ธูปเทียนนี้ แต่ละปีนำเงินเข้าวัดไม่รู้เท่าไร  แต่ขาดการบริหารที่ดี แทนที่จะไปบริหารจัดการกิเลส กลับส่งไปการบริหารจัดการตลาด

 ชาวตะวันตกเขาบอกกันว่า มนุษย์มีความสุขจากการอยากได้อย่างอิสระ พอสมอยากก็สุข
 แท้ที่จริงไม่ใช่ พอสมอยากปุ๊บก็อยากใหม่ ความสุขกลายเป็นเรื่องในอนาคตเสมอไป
 แต่ในทางพุทธศาสนา พระพุทธศาสนาจะบอกว่า มนุษย์เป็นสุขที่สุดเมื่อเป็น อิสระจากความอยาก
 คุณโยมจะอยากอย่างอิสระ หรือจะอิสระจากความอยาก ลองเลือกเอานะ ทำอย่างไรจะอิสระจากความอยาก

 วิธีที่ลัดขั้นที่สุด ก็คือการเจริญวิปัสสนากรรมฐาน ตามแนวสติปัฏฐานสี่ เมื่อเราตื่นรู้อยู่ทุกขณะ พื้นที่ในจิตของเราจะเป็นพื้นที่ของสติสัมปชัญญะ ธรรมะตลอดเวลา  ธรรมชาติของจิต คือ รับอารมณ์ ได้ทีละขณะ ถ้าในจิตของเรานั้น รับอารมณ์แห่งการตื่นรู้อยู่แล้ว ความโลภ ความโกรธ ความหลง เขาจะแทรกตัวเข้าไปไม่ได้

 ฉะนั้น ทำอย่างไรเราจะให้จิตของเราตื่นรู้อยู่ทุกขณะ จนกระทั่ง ความโลภ ความโกรธ ความหลง ไม่มีช่องแทรกเข้าไป นั่นก็คือ ต้องมาเรียนวิปัสสนากรรมฐาน

 เพราะฉะนั้น เราจะเรียนกันอย่างไร วิธีบริหารจัดการความโลภ ที่สุดของการบริหารจัดการความโลภ ก็คือ การดับกิเลสได้อย่างสิ้นเชิง

 ในท้ายที่สุดนี้ มีญาติโยมอยากจะถาม เชิญเลย
 คุณฮาร์ท : พระอาจารย์ครับ ทั้งๆ ที่รู้ว่า สักวันหนึ่งเราก็ต้องจากโลกนี้ไป และสิ่งที่เราเคยครอบครองก็คงจะต้องตกไปเป็นของโลก หรือของผู้อื่น แต่มันก็ยังยึดติดอยู่ ควรจะจัดการความรู้สึกนี้ด้วยความคิดอย่างนี้ดีครับ

 อาตมาคิดว่า ประการที่หนึ่ง วิชาทุกวิชาที่สอนกันในโลกนี้ เป็นวิชาที่เรียนแล้วเอาสอนให้เอาเข้าตัว แต่กิเลสแมเนจเมนท์เป็นวิชาที่สอนแล้วลด ฉะนั้น ที่คุณมาที่นี่คุณมาถูกทางแล้ว

 ประการที่สอง เราหัดปล่อยเป็นระยะๆ อะไรที่คุณโยมคิดว่า รักที่สุด คุณโยมลองปล่อยดู อาตมภาพโชคดีมากๆ  เลย อาตมภาพมีวัดเดิมอยู่ที่ จ.เชียงราย และมีธรรมสถานอยู่ที่ อ.เมือง จ.เชียงราย วัดปัจจุบันอยู่ที่ คือ วัดเบญจมบพิตร และสถาบันวิมุติยาลัย อยู่ที่อมรินทร์

 แล้วมันดีตรงไหน อาตมภาพไม่ผูกพันที่ไหนสักที่เลย ไม่ผูกพันในลักษณะ ฉันจะแก่ตายคาวัดเบญจฯ  ไม่มีเลยนะ

 เพราะอะไร เพราะอาตมาเปลี่ยนที่พักไปเรื่อยๆ กำลังจะชื่นชอบตรงนี้ อ้าวโยมนิมนต์ไปตรงโน้น ไปเชียงรายกำลังจะติด อ้าวโยมนิมนต์มากรุงเทพฯ อยู่กรุงเทพฯ ช่วงนี้จิตใจดีนะ โยมนิมนต์ไปอเมริกา อยู่อเมริกาดีๆ โยมนิมนต์ไปยุโรป ตกลงไม่ติดที่ไหนสักที่ ไปเรื่อยๆ

 อะไรก็ตามที่เราติด คุณโยมลองปล่อยดู เรามีหน้าที่มาใช้สิ่งของทั้งหลาย ไม่มีหน้าที่มายึดติด

"ว.วชิรเมธี"