ไลฟ์สไตล์

เปิดชื่อสมุนไพร 22 ชนิดเสี่ยงสูญพันธุ์

เปิดชื่อสมุนไพร 22 ชนิดเสี่ยงสูญพันธุ์

19 ม.ค. 2560

เปิดชื่อสมุนไพร 22 ชนิดเสี่ยงสูญพันธุ์ ชี้เติบโตช้า-ใช้ทั้งต้นทั้งรากในการรักษา-ความถี่ต้องใช้บ่อย เตรียมประกาศ 7 ชนิดเป็นสมุนไพรคุ้มครอง ผู้ครอบครองต้องแจ้ง

        นายนันทศักดิ์ โชติชนะเดชาวงศ์ ผู้อำนวยการกองคุ้มครองภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยและพื้นบ้านไทย กรมพัฒนาการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก กระทรวงสาธารณสุข(สธ.) กล่าวว่า ตามปกติแล้วแต่ละจังหวัดจะมีการจดทะเบียนรายชื่อสมุนไพรที่มีอยู่ในจังหวัดนั้นๆโดยจะแบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ สมุนไพรมีไว้เพื่อการศึกษา สมุนไพรพืชเศรษฐกิจ และสมุนไพรเสี่ยงอาจสูญพันธุ์ โดยจะมีคณะผู้เชี่ยวชาญเข้ามาจัดทำข้อมูลของสมุนไพรทั้ง 3 ประเภท จากนั้นได้เลือกออกมาเป็น 22 ชนิด ที่เสี่ยงอาจจะสูญพันธุ์ เนื่องจากเป็นสมุนไพรที่เติบโตช้า เมื่อจะใช้ต้องใช้ทั้งต้น บางชนิดใช้ทั้งราก และต้องใช้บ่อยจึงจะสามารถรักษาอาการได้

        สมุนไพร 22 ชนิดที่เสี่ยงอาจจะสูญพันธุ์ ประกอบด้วย 1.ถั่วดินโคก 2.เทพทาโร 3.มะตูมนิ่ม 4.มะหาด 5.เร่ว 6.หัวร้อยรู 7.กระทุ่มนา 8.ขันทองพยาบาท 9.จุกโรหินี 10.ชะเอมไทย 11.ชิงชี่ 12.ตับเต่า 13.นางแย้มป่า 14.ปลาไหลเผือก 15.พังคี 16.มะคังแดง 17.สะค้าน 18.สารภีป่า 19.อบเชยไทย 20.เฉียงพร้านางแอ 21.เถาเอ็นอ่อน และ22.เปราะหอม

      “จากนั้นคณะกรรมการคุ้มครองและส่งเสริมภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทยได้ประชุมหารือกันก่อนเลือกสมุนไพรออกมา 7 ชนิด คือ ถั่วดินโคกหรือพิษนาศน์ เทพทาโร มะตูมนิ่ม มะหาด เร่ว หัวร้อยรู  และกระวาน ซึ่งในส่วนกระวานเป็นชื่อที่คณะกรรมการฯเสนอชื่อมาเป็นพิเศษไม่ได้อยู่ใน 22 ชนิด โดยทั้ง 7 ชนิดนี้จะประกาศคุ้มครอง และเป็นสมุนไพรที่ต้องควบคุม โดยหากใครมีสมุนไพร 7 ตัวนี้อยู่ในครอบครองไม่ได้ถือว่ามีความผิด เพียงแต่ต้องแจ้งมาทางกระทรวงสาธารณสุข(สธ.)ให้รับทราบว่ามีอยู่เท่าใด เพื่อที่จะจัดทำแผนส่งเสริมการปลูกต่อไป เช่น บริษัทใดมีสมุนไพร 7 นี้อยู่ใช้ผลิตยาไปเท่าใด ต้องปลูกทดแทนเท่าใด เพื่อไม่ให้สูญพันธุ์” นายนันทศักดิ์ กล่าว

       อนึ่ง พรบ.ตามมาตรา มาตรา 44 เพื่อประโยชน์ในการคุ้มครองสมุนไพร ให้รัฐมนตรี โดยคำแนะนำของคณะกรรมการ มีอำนาจ กำหนดประเภท ลักษณะ  ชนิด และชื่อของสมุนไพรท ที่ค่าต่อการศึกษา หรือวิจัย หรือมีความสำคัญทางเศรษฐกิจ และอาจจะสูญพันธุ์  และมาตรา45 (1) เพื่อประโยชน์ในการคุ้มครองสมุนไพรควบคุม ให้รัฐมนตรีโดยคำแนะนำของคณะกรรมการมีอำนาจในการกำหนดจำนวน หรือปริมาณของสมุนไพรควบคุมที่ครอบครอง ใช้ประโยชน์ ดูแล เก็บรักษา หรือขนย้าย ที่ต้องแจ้งแก่นายทะเบียน และมาตรา 46 ห้ามมิให้ผู้ใดศึกษาวิจัย หรือส่งออกสมุนไพรควบคุม หรือจำหน่ายหรือแปรรูปสมุนไพรควบคุมเพื่อการค้า เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากผู้อนุญาต