
เข้าป่าหากล้วยไม้ครั้งแรกในชีวิต (11)
อีกสิ่งหนึ่งซึ่งนับว่าเป็นของคู่กันกับการเดินทางที่พบเห็นได้ในช่วงนั้นก็คือ ในพื้นที่ทั่วๆ ไป จะพบเห็นหนองน้ำปรากฏกระจายเป็นธรรมชาติอย่างกว้างขวาง ยิ่งไปกว่านั้น ท่ามกลางความอุดมสมบูรณ์เท่าที่พบ แทบทุกหนทุกแห่งที่มีหนองน้ำ จะพบกับนกเป็ดน้ำฝูงใหญ่นับเป็นเ
มีทั้งเป็ดแดง เป็ดคับแค ซึ่งเป็นนกที่มีสีสันสวยงามมาก และภาพที่น่าทึ่งมากๆ ก็คือ นกเหล่านี้ไม่เพียงลงลอยเป็นแพอยู่ในหนองน้ำเท่านั้น แม้บนพื้นนาบางช่วงซึ่งมีฝนตกลงมาใหม่ๆ เรายังพบยืนเรียงแถวอยู่บนคันนาเป็นเรือนร้อยๆ ตัวทีเดียว แสดงให้เห็นว่าอีสานในอดีตนั้นเคยมีความอุดมสมบูรณ์แค่ไหน ฉะนั้น การเดินทางของคณะเราแม้ว่าจะเผชิญกับพายุฝนมาบ้าง หากว่าห่างไกลกันกับชีวิตซึ่งเคยจำเจอยู่เพียงในเมืองหลายๆ อย่าง ทำให้รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องน่าสนใจและน่าทึ่งเหนือกว่าความรู้สึกยากลำบากใดๆ ทั้งสิ้น แม้ในจุดยืนของผมซึ่งมุ่งหวังที่จะได้ชมกล้วยไม้ในป่า แต่กลับไม่พบเห็นก็ตาม
ทำเลซึ่งเราพิจารณาเลือกจอดเกวียนเพื่อพักผ่อนและหุงหาอาหารทั้งในเวลากลางวันและกลางคืนนั้น สิ่งแรกเราจะมองไปที่ที่มีร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ แต่บริเวณรอบด้านจะต้องไม่ทึบ หากสามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ ได้ในระยะไกลพอสมควร
ทั้งนี้ เพื่อความปลอดภัยจากศัตรูและสัตว์ร้ายต่างๆ ซึ่งอาจเข้ามารบกวนในยามค่ำคืน และมีหนองน้ำอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับที่พักเพื่อหวังใช้น้ำอาบและหุงต้มอาหาร ซึ่งประเด็นนี้มองได้สองด้าน เนื่องจากในอีกด้านหนึ่งนั้น หนองน้ำก็เป็นที่มุ่งมาของสัตว์ป่าด้วยเช่นเดียวกัน ซึ่งเราต้องระมัดระวังสัตว์ใหญ่ที่อาจเข้ามารบกวนและทำอันตรายแก่คณะของเราและวัวซึ่งใช้เทียมเกวียน
ขณะเดียวกัน เราก็ยังเชื่อในสัจธรรมอย่างหนึ่งว่า สัตว์ทุกชนิดหากไม่รู้สึกหิวโหยจริงๆ หรือเราไม่ไปทำให้มันต้องรู้สึกเจ็บปวด ย่อมไม่คิดทำอันตรายแก่เรา นอกจากมีเหตุบังเอิญหรือจนตรอก ดังนั้นจึงประมาทไม่ได้
อย่างไรก็ตาม ในเมื่อคนเดินเกวียนซึ่งร่วมไปกับเราด้วย เป็นคนท้องถิ่นที่มีประสบการณ์พอสมควรอยู่แล้ว การเลือกทำเลที่พักแรม ดูจะเป็นสิ่งซึ่งกองเกวียนที่เดินทางประจำใช้เป็นทำเลที่พักกันอยู่แล้วเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งมักพบกับร่องรอยกองไฟเก่าๆ หลงเหลือให้พอสังเกตได้อยู่บ้าง
"ระพี สาคริก"



