นักออกแบบไทยต้องไปให้ไกลกว่า4.0 | คมชัดลึก

 

          การออกแบบวันนี้ผลงานจะแล้วเสร็จ ในอนาคต การวางแผนสร้างสรรค์จึงไม่ควรที่จะยึดติดอยู่กับความสำเร็จเดิมๆ โดยไม่มองไปข้างหน้า แต่การออกแบบจะต้องคาดคะเนล่วงหน้าไปไกลๆ เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงแห่งอนาคตให้ได้ ออกแบบวันนี้ใช่ว่าจะใช้ได้วันนี้เลย

          บุคลิกของนักออกแบบจึงต้องมองเห็นความต้องการในอนาคตและเข้าใจการเปลี่ยนแปลงทางสังคม ก็จะสามารถออกแบบให้ประสบความสำเร็จได้

          จุดอ่อนของประเทศไทยในการพัฒนาเศรษฐกิจ ที่เห็นได้ชัดคือ การหลงยุค ขาดการวิเคราะห์และวิจัย หลายองค์กรภาคธุรกิจ ยังใช้วิธีแบบเดิมๆ ในการบริหารจัดการ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ธุรกิจออกแบบ ในประเทศไทย ก็ยังถือว่าส่วนใหญ่ยังขาดการพัฒนาตัวเองที่จะสามารถก้าวข้าม สู่การออกแบบระดับสากล 

          โดยจากการวิจัยจาก “หลักสูตรศิลปะและการออกแบบของมหาวิทยาลัย เฮลซิงกิ (UIAH) ประเทศฟินแลนด์” ได้วิเคราะห์ถึงปรากฏการณ์ธุรกิจออกแบบในประเทศไทย ในหลายประเด็น เช่น สถิติการพัฒนาธุรกิจผ่านการรีเสิร์ชวิจัยยังต่ำ ส่วนใหญ่ออกแบบไปตามความต้องการส่วนตัวของลูกค้า กับการตัดสินใจที่ขาดการบูรณาการ และขาดการเปิดใจกว้างในการเชื่อมศาสตร์ ข้ามสายพันธุ์ ยังออกแบบในกระบวนการที่ขาดความสลับซับซ้อน เน้นรูปแบบรูปทรงผิวเผิน หรือแค่ประโยชน์ใช้สอยธรรมดา ขาดการระดมสมองจากความหลากหลายอาชีพ เน้นเพียงความงาม โดยน้อยมากในงานออกแบบที่เกิดจากการวิจัย วิเคราะห์ในระดับกว้างและลึก ก่อนตัดสินใจออกแบบ สถิติที่ออกมาส่วนใหญ่ มีปริมาณ ผลิตภัณฑ์ นวัตกรรมน้อยมาก 

          รวมๆ แล้วเมื่อเทียบกับญี่ปุ่น เกาหลีใต้ เรายังห่างมาก ผลกระทบถึงผู้ประกอบการที่ยิ่งขาดการพัฒนาอุตสาหกรรมที่ลงลึกไปด้วยการแนะนำจากผู้ออกแบบที่ขาดมิติ มองในมุมส่วนตัวมากกว่ามุมรอบทิศ เพื่อก้าวหน้าสู่ความสำเร็จขั้นสูง โดยแรงกิ้งในการจัดอันดับประกอบด้วย 8 หมวดดังนี้

          1.Company R&D Spend ค่าใช้จ่ายในการวิจัยและพัฒนา (R&D = research and development)

          2.Nature of competitive advantage ธรรมชาติของการได้เปรียบในการแข่งขัน

          3.Value chain presence การเพิ่มมูลค่าของห่วงโซ่

          4.Capacity for innovation ความรู้ความสามารถด้านนวัตกรรม

          5.Production process sophistication ความซับซ้อนในกระบวนการผลิต

          6.Extent of marketing ขอบเขตของการตลาด

          7.Degree of customer orientation ระดับของลูกค้า

          8.Design average การออกแบบโดยเฉลี่ย

          ซึ่งทั้ง 8 หมวดนี้เป็นสาระสำคัญในการวิเคราะห์ ความสามารถของผู้ประกอบการด้านอุตสาหกรรมการออกแบบ ที่ประเทศไทยในทุกข้อยังต่ำกว่าหลายประเทศ ทำให้สถิติองค์กรทั้งองค์กรออกแบบตลอดจนองค์กรที่ต้องการนวัตกรรมในการพัฒนาอุตสาหกรรมในแต่ละประเภท มีผลงานที่ประสบความสำเร็จในระดับสูงน้อยมาก ตลอดจนค่านิยมในการลอกเลียนยังคงมากมายและดาษดื่น โดยเฉพาะธุรกิจผลิตภัณฑ์ในชีวิตประจำวัน ลิขสิทธิ์ทางปัญญาและสิทธิบัตรยังน้อยมาก มีผลต่อการพัฒนาสู่ประเทศที่พัฒนาแล้วตลอดจนการขยับตัวด้านรายได้ประชาชาติที่ยังช้ากว่าที่ควรจะเป็น

          แต่ก็ยังถือว่าเป็นโอกาสให้เรามีช่องว่างในการขยับตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นฐานของประเทศ และความมุ่งมั่นของนักออกแบบ ในขณะที่การแข่งขันในประเทศที่ทวีความเข้มข้นมากขึ้น ครั้นจะตีกินแบบเดิม ออกแบบลวกๆ ขาดความลึกซึ้ง อาจจะต้องล้มหายตายจากไปเสียเอง