“อพาร์ตเมนต์ไม่บาน”สำหรับคนทำงานย่านบางบ่อ | คมชัดลึก

          สวัสดีครับสาระน่ารู้ในสัปดาห์นี้เป็นเรื่องสืบเนื่องมาจากมีแฟนๆ ชาว “อพาร์ตเมนต์ไม่บาน” ท่านหนึ่งเป็นคน “บางบ่อ” มีความรู้ความชำนาญในการเลี้ยงปลาอันเป็นธุรกิจของครอบครัว เพราะ “บางบ่อ” ขึ้นชื่อว่ามีบ่อปลามากครับ คนแถวนั้นเลี้ยงปลากันแทบทุกครัวเรือน ไม่ว่าจะเป็นปลาสลิด ปลากะพง ฯลฯ ในวันดีคืนดีย่าน “บางบ่อ” เจริญเติบโตขึ้นแบบก้าวกระโดด เพราะกระแส “โลกาภิวัตน์” ทำให้ย่านนี้เกิดชุมชนใหม่ๆ ขึ้นมากมาย สืบเนื่องจากมีโครงการพัฒนาพื้นที่ขึ้นเป็น “นิคมอุตสาหกรรม” หลายแห่ง ที่มาพร้อมกับแรงงานนับหมื่นนับแสนอัตราที่หลั่งไหลกันมาจากทั่วทุกสารทิศ 

          จะว่าไปแล้วไม่ใช่เฉพาะแรงงานไทยนะครับ แต่รวมถึงแรงงานต่างชาติด้วย เพราะในปัจจุบัน “สยาม” ประเทศของเราได้กลายเป็นศูนย์กลางการผลิตทางภาคอุตสาหกรรมที่สำคัญของ “อาเซียน” ผมถึงไม่แปลกใจที่เห็นชนชาวพม่า ลาว กัมพูชา เวียดนาม ฯลฯ เดินขวักไขว่กันเต็มบ้านเต็มเมืองกันไปหมด คนเหล่านี้ล้วนแล้วแต่ต้องการปัจจัย 4 กันทั้งนั้นครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่อยู่อาศัย ผลคือเกิดการสร้างอพาร์ตเมนต์สำหรับผู้ใช้แรงงานกระจายเต็มไปหมด สร้างเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอครับ เติบโตขึ้นตามภาคอุตสาหกรรมที่กำลังขยายตัวขึ้น 

 

 

          ส่งผลให้ “บางบ่อ” จากเดิมที่เคยเป็นบ่อปลา ในปัจจุบันบรรดาบ่อปลาจำนวนไม่น้อยถูกถมเพื่อสร้างอพาร์ตเมนต์รองรับแรงงานที่ทำงานในนิคมอุตสาหกรรมต่างๆ ที่อยู่โดยรอบ ไม่ว่าท่านจะชอบหรือไม่ก็ตาม ในสภาวะเศรษฐกิจสังคมเช่นนี้ จะมีรูปแบบในการพัฒนาในลักษณะเป็น “Pattern” ที่เป็นการทำซ้ำอย่างนี้เสมอครับ และที่ผมสนใจคือการลงทุนในลักษณะนี้จะมีโอกาสผิดพลาดและความเสี่ยงน้อยมากครับ เพราะตราบใดยังมีคนทำงานอยู่ใน “นิคมอุตสาหกรรม” ตราบนั้นก็ยังมีความต้องการที่อยู่อาศัยโดยเฉพาะอย่างยิ่ง “อพาร์ตเมนต์ไม่บาน” ราคาประหยัดสำหรับคนทำงานครับ

          “อพาร์ตเมนต์ไม่บาน” สำหรับคนทำงานที่ “บางบ่อ” เลยเกิดขึ้น ซึ่งเจ้าของเพิ่งจบจากมหาวิทยาลัยมาหมาดๆ เป็นลูก “แม่โดม” ที่มีอายุเพียง 20 ปีต้นๆ เท่านั้น แต่วิสัยทัศน์ยาวไกลเกินอายุไปมาก เพราะเดิมที่บ้านมีอาชีพเลี้ยงปลา เป็นธุรกิจที่ทำรายได้ดีพอสมควรนะครับ ประกอบกับความต้องการบริโภคปลาก็มีเพิ่มขึ้นทุกวัน ทำให้สามารถสร้างรายได้อย่างเป็นกอบเป็นกำ แต่ภายใต้โครงสร้างและเงื่อนไขทางเศรษฐกิจสังคมเช่นนี้ ไม่ช้าก็เร็ว อย่างไรเสียธุรกิจธุรกรรมประเภทเลี้ยงปลา, บ่อปลาก็จะต้องลดจำนวนลง 

          การเตรียมการรองรับกับอนาคต โดยขยับขยายกิจการจากกิจการเลี้ยงปลาเป็นการลงทุนใน “อพาร์ตเมนต์ไม่บาน” ถือเป็นอีก “หนึ่งทางเลือก อันเป็นทางรอด” ครับ เพราะยิ่งสร้างเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งคืนทุนเร็วไวยิ่งขึ้นเท่านั้นครับ และยิ่งค่าเช่าต่อเดือนไม่สูงเท่าไหร่จะมีความเสี่ยงต่ำเท่านั้น ในโลกความจริงเป็นเช่นนั้นครับ หากเราสามารถกำหนดราคาค่าเช่าไม่สูงเกินไปนักก็หมายความว่าอัตราเข้าพักก็จะสูงถึง 85-95% เลยทีเดียว ภายใน 6-8 ปี จะคืนทุน เงินที่ลงไปก็จะกลับคืนมารวมถึงได้อาคารและสิ่งปลูกสร้างมาด้วย

          จะว่าไปแล้วการลงทุนทำ “อพาร์ตเมนต์ไม่บาน” ของผมนั้น เปรียบเสมือนเป็น “ตู้กับข้าว” ที่เก็บข้าวสารอาหารแห้งไว้กินกันแบบยาวๆ นานๆ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในยามฉุกเฉิน เราก็มีอาหารเก็บสำรองไว้ใน “ตู้กับข้าว” เสมอ ซึ่งแนวคิดนี้ ผมได้สอนให้แก่บัณฑิตหนุ่มเจ้าของโครงการนี้ว่าหากเดินตามแนวทางนี้ต่อไป เป็น “อายุน้อยร้อยล้าน” แน่นอนครับ เพราะในโครงการนี้เมื่อสร้างสมบูรณ์จะประกอบด้วยอาคารถึง 6 ตึกเลยทีเดียว ค่อยๆ สร้างไปตามกำลังที่มี ทำทีละตึกสองตึกครับ ขยายการลงทุนเมื่อพร้อมแบบ “เดินทีละก้าว กินข้าวทีละคำ ทำทีละเรื่อง” ในสภาพปัจจุบันก็อาศัยรายได้จากบ่อปลานั่นแหละครับมาหล่อเลี้ยงชีวิตไปพลางๆ ก่อน ค่อยๆ เก็บหอมรอมริบไป ค่อยๆ สร้างไป เดินตามแนวคิด “เศรษฐกิจพอเพียง” อย่างเคร่งครัด เพราะเพิ่งอายุแค่ 20 ปีต้นๆ เท่านั้น ไม่ต้องรีบรวยครับ

          ผมได้ฝากข้อคิดแก่เจ้าของถึงสิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากการที่ได้ทำงานกับ “มูลนิธิชัยพัฒนา” นั้น มีหลักสำคัญ 2 ประการที่กำลังสติปัญญาอันน้อยนิดของผมพอที่จะจับความได้ ประการแรก จะต้องมี “ความเพียงพอ” และ “พอเพียง” ในทุก “มิติ” เช่น จะต้องมีความรู้, ความเข้าใจ, ความชำนาญ รวมทั้งคุณธรรมจริยธรรม และภูมิคุ้มกันที่ “เพียงพอ” และ “พอเพียง” เพราะโดยปกติแล้ว เรามักจะประเมินตัวเราเองสูงเกินไปเสมอ หรือไม่ก็ต่ำเกินไปเสมอ ซึ่งไม่ดีทั้งคู่ครับ และ ประการที่ 2 คือ จะต้องทำงานแบบ “เป็นขั้นเป็นตอน” ไม่กระโดดข้ามขั้น ไม่เร่งรัดหรือไม่เร่งรีบจนเกินไปหรืออืดอาดยืดยาดจนเกินไป ถึงแม้ว่าโครงการนี้จะมีถึง 6 อาคาร แต่ผมให้เริ่มทำอาคารแรกให้ผ่านก่อน เรียนรู้ผลลัพธ์จากการลงมือทำให้มั่นใจก่อนแล้วค่อยก้าวไปข้างหน้า เป็นการก้าวไปอย่างช้าๆ แต่มั่นคง เพราะอายุยังน้อย ยังไงก็ประสบความสำเร็จแน่ครับ

          “สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น” ครับ มาร่วมสานฝันกับบัณฑิตหนุ่มที่ต่อไปจะเป็นเศรษฐีเจ้าของ “อพาร์ตเมนต์ไม่บาน” ทั้ง 6 อาคาร สำหรับคนทำงานย่าน “บางบ่อ” ส่งแรงใจไปช่วยให้ “ความหวัง ความฝัน อันเป็นของฟรี” ของบัณฑิตจบใหม่คนนี้ให้เติมเต็มกับสิ่งที่เขาฝันไว้ จะว่าไปแล้วที่ว่ายากๆ ก็ตอนตัดสินใจในก้าวแรกที่จะลงมือทำนี่แหละครับ ดังสุภาษิตจีนที่ว่า “ทางหมื่นลี้ ก็ต้องเริ่มจากลี้แรกเสมอ”  ครับ

          สาระน่ารู้ของ “อพาร์ตเมนต์ไม่บาน” ในสัปดาห์นี้มีเท่านี้ ท่านที่ต้องการหาข้อมูลเพิ่มเติมหรือศึกษาข้อมูลย้อนหลังเข้าไปที่ www.homeloverthai.com ซึ่งท่านสามารถดาวน์โหลดแบบต่างๆ ได้ฟรี โดยไม่มีค่าใช้จ่ายแต่ประการใด แล้วพบกันได้ใหม่อีกสองสัปดาห์หน้าครับ