
หนังสือที่เธอถือมา โดย... ไพวรินทร์ ขาวงาม
‘สุนทรภู่’ ลำนำมิถุนายน พุทธศักราชสองพันห้าร้อยห้าสิบเก้า
รอยรูปร่างอย่างไรใครเคยรู้
หน้าตาดูอย่างไรใครเคยเห็น
เกิดแต่จินตนาการบันดาลเป็น
ภาพประเด็นรูปปั้นสัญลักษณ์
‘สองร้อยสามสิบปี’* ที่ล่วงพ้น
แผ่นดินคนชาตกาลผ่านรู้จัก
แรมชีวิตศิลปศาสตร์นิราศรัก
โลกจำหลักร่วมชีพ ‘เจ็ดสิบปี’*
สะท้านนามข้ามเวลาพาสะท้อน
ประโคมกลอนจำเรียงแสงเสียงสี
ต่างเคยคุ้น ‘สุนทรภู่ครูกวี’* ‘
ยี่สิบหกดิถีมิถุนา’*
ประเทศนำรำลึก ‘วันสุนทรภู่’*
โรงเรียนครูนักเรียนเขียนศึกษา
ปากต่อปากใจต่อใจจำนรรจา
จดจำมาเรียงรายหลายเรื่องราว
‘อย่างหม่อมฉันอันที่ดีและชั่ว
ถึงลับตัวก็แต่ชื่อเขาลือฉาว
เป็นอาลักษณ์นักเลงทำเพลงยาว
เขมรลาวลือเลื่องถึงเมืองนคร’*
ถ้อยบันทึกผนึกทุกยุคสมัย
ผู้ ‘ร่ำไรเรื่องร้าง’* ทางอักษร
ผู้ต่อต้นตนเอง ‘นักเลงกลอน’*
ผู้เก่าก่อนชะตากรรมดำรงกาล
ผู้สุนทร ‘สุนทรภู่’ ผู้ชีวิต ผู้ลิขิตไทยภาษาสื่อพาสาร ผู้ร้อยกรองวรรณศิลป์จิตวิญญาณ ผู้ขับขาน...ลำนำใจ...ไม่รู้ลืม!
*๑. ชาตกาล ถึงปัจจุบัน *๒. อายุชีวิต *๓. คำขานเรียกทั่วไป
*๔. วันเดือนเกิด *๕. วันสุนทรภู่ *๖. สุนทรภู่/เพลงยาวถวายโอวาท
*๗. นิราศภูเขาทอง *๘. นิราศภูเขาทอง/รำพันพิลาป



