ร้อยกลอน‘สุนทรภู่’(๔) | คมชัดลึก

‘ถึงมนุษย์ครุฑาเทวราช

จตุบาทกลางป่าพนาสิณฑ์

แม้นปี่เราเป่าไปให้ได้ยิน

ก็สุดสิ้นโทโสที่โกรธา’

(สุนทรภู่ : พระอภัยมณี)

 

จากวานนี้วันนี้สู่พรุ่งนี้

แสงเสียงสีคีตการผ่านภาษา

คนผู้หนึ่งซึ่งเกิดกำเนิดมา

เทพเทวาสดับฟังยังรำลึก

 

ล่วงลับไกลไม่มีชีวิตอยู่

ยังความจริงความรู้ความรู้สึก

ทางความดีความงามความสำนึก

ทางบันทึก ‘สุนทรภู่’ เรียนรู้ใจ

 

‘จงทราบความตามจริงทุกสิ่งสิ้น

อย่านึกนินทาแกล้งแหนงไฉน

นักเลงกลอนนอนเปล่าก็เศร้าใจ

จึงร่ำไรเรื่องร้างเล่นบ้างเอย’