เข้าป่าหากล้วยไม้ครั้งแรกในชีวิต (10) | คมชัดลึก

  ครั้งหนึ่งผมเคยนึกสนุกใช้ปืนอัดลมซึ่งตัวเองมีอยู่ ท้าแข่งยิงนกกับเพื่อนของพ่อคนหนึ่ง ซึ่งเอาปืนลูกซองจากพ่อมาใช้ ดูเผินๆ ก็คงเห็นว่าเป็นเรื่องขบขัน แต่สำหรับผมแล้วกลับรู้สึกว่าเป็นเรื่องท้าทายความสามารถของตัวเราเองจริงๆ เนื่องจากผมเป็นคนที่มีนิสัยชอบนำตัวเองเข้าไปไว้ในที่ซึ่งถูกบังคับในสิ่งที่หลายๆ คนไม่เชื่อว่าจะกระทำได้เสมอ แล้วในที่สุดตัวเองก็สามารถทำคะแนนได้เหนือกว่าแม้จะเพียงเล็กน้อย

 หวนกลับมาสู่วันแรกของการเดินทางเข้าป่าแม้จะผ่านไปเพียงวันเดียว แต่มันก็ทำให้มีโอกาสสัมผัสกับความหลากหลายของสภาพแวดล้อม และสรรพสิ่งต่างๆ อย่างน่าสนใจ แต่อีกด้านหนึ่งก็ทำให้รู้สึกว่าภาพที่เห็นนั้นมันมีกระแสเชื่อมโยงซึ่งกันและกันเป็นพื้นฐานสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตัวเองเป็นคนรักที่จะสังเกตและชอบเก็บมาคิดหาเหตุผลทั้งๆ ที่ในขณะนั้นก็มีอายุ 15-16 ปีเท่านั้น

 อีกทั้งไม่เคยรู้สึกที่จะออกปากบ่นถึงความลำบากเลยแม้แต่น้อย หากเป็นความรู้สึกมุ่งสู่อีกทางหนึ่งอย่างแน่วแน่ที่สุด นั่นคือ ความเพลิดเพลินและความสุขที่ได้รับจากบรรยากาศซึ่งเป็นสิ่งอยู่บนพื้นฐานธรรมชาติ ทั้งในด้านที่สัมผัสได้จากภายนอกและธรรมชาติความรู้สึกในตัวเอง ซึ่งสอดคล้องกันและกันอยู่

 บนพื้นฐานความหลากหลายดังกล่าว เราได้พบกับช่วงหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยฝนและโคลน ต่อมาก็เปลี่ยนมาเป็นสภาพที่ค่อนข้างแห้งแล้ง ได้พบกับป่าซึ่งค่อนข้างจะทึบไปด้วยพันธุ์ไม้นานาชนิดซึ่งมีตัวทากค่อนข้างชุกชุม ทั้งๆ ที่เพิ่งจะเริ่มต้นฤดูฝนซึ่งในสภาพเช่นนี้ผมมักใช้โอกาสมองหากล้วยไม้

 จากสภาพดังกล่าวก็เปลี่ยนมาเป็นป่าโปร่งซึ่งบางแห่งมีต้นไม้ค่อนข้างบางตา ทำให้แสงแดดส่องลงมาถึงพื้นดินได้เต็มที่ ในสภาพเช่นนี้ บางตอนเราจะพบชาวบ้านซึ่งทำนาเป็นอาชีพแต่ก็สะท้อนให้เห็นภาพที่หลากหลายเช่นเดียวกัน นับตั้งแต่ช่วงของการไถพื้นดิน การตกกล้า ไปจนถึงเริ่มต้นปักดำ ทำให้รู้สึกว่าสภาพความหลากหลายซึ่งปรากฏอยู่ในขณะนั้นเป็นสิ่งที่กระจายปรากฏการณ์ตามธรรมชาติได้อย่างสอดคล้องกับเหตุและผล

 แทนที่จะมีความโน้มเอียงซึ่งเน้นไปยังสภาพเพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง !

"ระพี สาคริก"