"แก่งน้ำเข็ก" บทพิสูจน์ "สามัคคีเราอยู่" | คมชัดลึก

  ทว่าอีกไม่กี่อึดใจอารมณ์เสียวๆ ก็จะบังเกิดขึ้นสลับกันไปอย่างนี้ตลอดเส้นทางการล่องแก่งระยะทางกว่า 8 กม.ที่ได้ชื่อว่า "โหด" และ "ตื่นเต้นเร้าใจสุดๆ " แก่งหนึ่งของเมืองไทย

 ฤดูล่องแก่งน้ำเข็ก เริ่มตั้งแต่ต้นเดือนมิถุนายนจนสิ้นสุดเมื่อย่างเข้าสู่ฤดูหนาวราวพฤศจิกายน แต่ละปีจะมีนักผจญภัยกลางสายน้ำเชี่ยวเฮโลกันมาสัมผัสกับความตื่นเต้นไม่ขาดสาย น้ำเข็กลำน้ำที่ไม่เคยปรานีใคร มีแหล่งกำเนิดมาจากเทือกเขาเพชรบูรณ์ด้านอำเภอเขาค้อ เมื่อเข้าสู่ฤดูฝนกระแสน้ำที่ไหลแรงเชี่ยวกรากกว่าปกติจะไหลทะยานผ่านอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวงและเทือกเขาที่ลดหลั่นลงรวมเป็นน้ำตกศรีดิษฐ์ น้ำตกแก่งโสภา จากนั้นไหลผ่านลำน้ำอันคดเคี้ยวท้าทายความสามารถของนักล่องแก่งกลายมาเป็นน้ำตกปอย น้ำตกแก่งซอง และน้ำตกสกุโณทยาน แล้วไหลผ่านอำเภอวังทองจุดล่องแก่ง ถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็นแม่น้ำวังทอง แล้วไหลรวมกับแม่น้ำน่าน ที่อำเภอกระทุ่ม จ.พิษณุโลก 

 เสน่ห์ของลำน้ำสายเล็กๆ อยู่ที่เป็นลำน้ำที่เคียงขนานคู่กับทางหลวงหมายเลข 12 (พิษณุโลก-หล่มสัก) ซึ่งสะดวกมากหากจะเดินทางมาพิสูจน์ความกล้า เพราะไม่ต้องเดินเท้าเข้าป่า ไม่ต้องแบกหามเรือยางไกลๆ ให้เมื่อยเปล่า ซึ่งการล่องแก่งน้ำเข็กนั้นจะเริ่มต้นจากบริเวณบ้านทรัพย์ไพรวัลย์ ตำบลแก่งโสภา ของอำเภอวังทอง ล่องไปสู่บริเวณตอนบนของน้ำตกแก่งซอง

 ความตื่นเต้นเริ่มขึ้นบริเวณกระแสน้ำนิ่ง ระดับ 1 อย่าง แก่งท่าข้าม แก่งวังน้ำเย็น แก่งขุนไท ที่ภาษานักล่องแก่งเรียกว่า "กินลมชมวิว ชิล ชิล" คือให้ฝึกออกแรงพายสบายๆ เพื่อเรียนรู้วิธีการบังคับทิศทาง ซึ่งระดับความยากของลำน้ำเข็กมีตั้งแต่ระดับ 1-5 จากทั้งหมด 11 แก่ง ที่เร้าใจและเป็นที่จดจำไม่ว่ามือใหม่หรือมือเก๋าก็อย่าง แก่งสวนรัชมังคลา แก่งยาว มีความยากระดับ 3-5 ส่วนความยาวของแก่งก็ประมาณ 100 ม. สมชื่อ กระแสน้ำช่วงนี้ไหลผ่านโขดหินลัดเลาะเกาะแก่งที่จมอยู่ใต้น้ำ ในช่วงฤดูฝนบางช่วงของแก่งกระแสน้ำจะลดระดับลาดเอียงเทลงอย่างน่าใจหาย ทำเอาคนตัดสินใจลงเรือลำเดียวกันต้องสามัคคีพายประคองเรือลำน้อยโดยอัตโนมัติ

 สำหรับนักล่องแก่งแล้วชัยชนะใช่เพียงการประคองเรือยางให้สามารถลอยลำไปตลอดแก่งคดเคี้ยวน้อยใหญ่ หากอยู่ที่การเอาชนะความกลัวที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่บันยะบันยัง อย่าง แก่งซาง และ แก่งนางคอย ที่มีระดับความยาก 4-5 ลักษณะแก่งจะค่อยๆ ลดระดับกันลงมาเป็นชั้นๆ ในบางครั้งกระแสน้ำที่ไหลกระทบกับชั้นหินจะมีความสูงเกือบ 2 ม.เลยทีเดียว จึงต้องใช้ทักษะและความกล้าสุดๆ ไม่อย่างนั้นเรือที่ทุกคนช่วยกันประคองมาตลอดเส้นทางมีอันต้องพลิกคว่ำแน่ๆ  ทำเป็นเล่นไป

 แต่ถ้ากระแสน้ำไหลเชี่ยวกรากถึงระดับ 6 ซึ่งเป็นระดับอันตรายมาก มักไม่มีการเสี่ยงนำเรือออกมาล่อง แต่ก็มีบางคนที่ไม่ขยาดทำตัวหลุดกรอบ ซึ่งนั่นต้องการันตีตัวเองว่ามีความมั่นใจและเชี่ยวชาญสูง ข้อแนะนำก็คือถ้าเอาพอสนุก ก็อย่าเสี่ยงดีกว่า ได้ไม่คุ้มเสียแน่นอน

 เอ้า...หมอบ! นายหัวเรือส่งสัญญาณเตือนให้พร้อมใจกันเก็บเนื้อเก็บตัวให้อยู่ในระนาบเดียวกับลำเรือให้มากที่สุด ขณะที่เรือลำน้อยล่องแทรกไปตามช่องแคบๆ ของลำน้ำโดยซ้ายขวาและเบื้องบนปกคลุมไปด้วยแมกไม้น้อยใหญ่ เมื่อทำสำเร็จทุกคนจะแสดงความภาคภูมิใจด้วยการยกไม้พายตั้งพิงกันเป็นรูปพีระมิด เป็นอันว่าภารกิจนี้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี มันรู้สึกดีก็ตรงนี้แหละ

 หลังจากท้าทายกับสายน้ำเชี่ยวจนยากจะลืมแล้ว ต้องไม่ลืมเติมความสดชื่นกันหน่อยด้วย "กาแฟแก่งซอง" ซึ่งเป็นกาแฟท้องถิ่นพันธุ์อราบิก้าต้นตำรับแท้ๆ ที่มีความเข้มข้น หอมหวาน กาแฟพันธุ์นี้เขานิยมปลูกอยู่ทั่วไปบริเวณตำบลแก่งโสภา ก่อนจะนำมาขายให้นักล่องแก่งได้ชิมกันแบบสดๆ บริเวณน้ำตกแก่งซอง เลยเรียกติดปากว่ากาแฟแก่งซอง ถ้ายังพอเวลาเหลือแวะไปเยี่ยมชาวสวนผลไม้หน่อยก็ดี ไปลิ้มรสเงาะ ทุเรียน มังคุด ลองกอง น้อยหน่า ที่ไม่คิดว่าจะปลูกได้ที่นี่ชิมแล้วจะติดใจ

 ฤดูฝนใครจะงดซ่าช่วงเข้าพรรษาก็ว่ากันไป แต่คงไม่ใช่กับนักผจญภัยกลางสายน้ำเชี่ยว ว่าแล้วเตรียมฟิตร่างกาย เรื่องเรือยาง ชูชีพ หมวกกันน็อก และไม้พาย ไม่ต้องติดตัวไปให้รกรถ พกไปแต่ความกล้าและพละกำลัง แค่นี้ก็สนุกสุดเหวี่ยงอย่างที่ใจปรารถนา

 อ้อ...สามัคคีเราอยู่ก็จริง แต่ไม่แนะนำให้มาพิสูจน์รักแท้นะ เพราะคุณอาจเผลอรักตัว (กลัวตาย) จนลืมรักแท้ข้างกายก็ได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า...

เรื่อง... "ชาญยุทธ ปะวะขัง"
ภาพ... "ศูนย์ภาพเนชั่น"