ไลฟ์สไตล์

มองนอกดูใน  - เราคือพี่น้อง...พ่อเดียวกัน

มองนอกดูใน - เราคือพี่น้อง...พ่อเดียวกัน

05 ส.ค. 2552

เดือนมกราคมเมื่อหลายฤดูหนาวที่ผ่านมา ข้าพเจ้ามีนัดหมายที่จะไปบรรยายธรรมที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (มทส.) จ.นครราชสีมา จึงถือเป็นโอกาสอันดีที่จะได้ไปเยี่ยมเยียนเพื่อนนักบวชที่ มหาปชาบดีเถรีวิทยาลัย ในพระสังฆราชูปถัมภ์ มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย ที่อ

  จากการไปเยี่ยมเยียน ทำให้ข้าพเจ้าได้เห็นความทุ่มเทของทั้งฝ่ายผู้เรียนและผู้สอน และนอกจากจะเรียนหนักแล้ว  นักศึกษาซึ่งมีทั้งแม่ชีทั้งไทย-ต่างชาติ และฆราวาสทุกคนที่ต้องใช้ชีวิต 4 ปีในการเรียนธรรมะอยู่ประจำแบบโรงเรียนกินนอนนั้น ต่างมีภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ ตั้งแต่ทำความสะอาดทั้งในที่พักและบริเวณโดยรอบ ทำอาหาร ปลูกผักรับประทานเอง ทำสวนผลไม้ เพราะที่นั่นไม่มีคนรับใช้ ตลอดจนการทำวัตร หรือกิจของนักบวช คือการออกบิณฑบาต นอกจากนี้ยังมีการจัดค่ายพุทธบุตร ค่ายธรรมะในโอกาสต่างๆ เพื่อเปิดโอกาสให้คนในชุมชนได้มีโอกาสเรียนรู้ธรรมะ อีกทั้งยังต้องแบ่งเวลาส่วนหนึ่งเพื่อเรียนรู้การฝึกงานอาชีพอีกด้วย

 จากนั้น ข้าพเจ้าก็ได้ขอให้จัดรถไปรับคณะแม่ชีที่มหาปชาบดีเถรีวิทยาลัยฯ ให้ไปร่วมกิจกรรมที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีด้วย 

 หลายปีผ่าน คือเมื่อวันที่ 27-29 กรกฎาคมที่ผ่านมา เสถียรธรรมสถาน ชุมชนแห่งการเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกันอย่างศานติได้มีโอกาสต้อนรับคณาจารย์และนักศึกษาปริญญาตรีจากมหาปชาบดีเถรีวิทยาลัยฯ จำนวน 90 ชีวิต ซึ่งแบ่งเป็นฆราวาส 50 คน และแม่ชี 40 ท่าน เนื่องจากมหาปชาบดีเถรีวิทยาลัยฯ ได้จัด โครงการฝึกอบรมเพื่อเป็นวิทยากรทางพระพุทธศาสนา ขึ้น เพื่อให้นักศึกษาได้มีทักษะการเรียนรู้ในการเป็นนักฝึกอบรม นักเผยแผ่ และถ่ายทอดคุณธรรมแก่เยาวชน หรือชุมชน ให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น และในพิธีเปิดนั้น พระเทพปริยัติวิมล อธิการบดี มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย ได้มาเป็นประธานในพิธี

 แม่ชีของเสถียรธรรมสถานทั้งหมดได้เข้าร่วมในโครงการนี้ ซึ่งแม่ชี 4 ในทั้งหมดนั้นก็เป็นนิสิตของสาวิกาสิกขาลัยนั่นเอง 

 การมีโอกาสได้มาพบกันในครั้งนี้จึงถือเป็นการทำงานร่วมกันระหว่างสาวิกาสิกขาลัยแห่งมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยกับมหาปชาบดีเถรีวิทยาลัย ในพระสังฆราชูปถัมภ์ มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย 

 แม้ แม่ชีศรีสลับ อุปมัย ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ ของมหาปชาบดีเถรีวิทยาลัยฯ จะกล่าวว่า คณะของคณาจารย์และนักศึกษาเป็นอาคันตุกะที่เดินทางมาเพื่อเรียนรู้เทคนิคและวิธีการในการเผยแผ่ธรรมะจากเสถียรธรรมสถานและนำกลับไปพัฒนางานของตน...

 แต่สำหรับข้าพเจ้าแล้ว การมาของมหาปชาบดีเถรีวิทยาลัยฯ ในครั้งนี้มิใช่การมาอย่างอาคันตุกะ หากแต่เราเป็นสังฆะเดียวกัน เพราะเราต่างเป็นพุทธสาวิกาที่มีพ่อคนเดียวกัน คือสมเด็จพระบรมศาสดา สัมมาสัมพุทธเจ้า เราจึงนำกันได้ ตามกันได้ในทุกกรณีด้วยความเป็นพี่น้อง

 สามวันที่เหล่านิสิตและนักศึกษาได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันนั้น ดำเนินไปด้วยความราบรื่น เพราะทุกฝ่ายก็ยินดีที่จะถ่ายทอดภูมิรู้ภูมิธรรมที่มีอย่างเต็มความสามารถในกันและกัน อย่างเปิดใจกว้าง ละวางอคติ ด้วยความตั้งใจและความพยายาที่จะเป็นธิดาของพระผู้มีพระภาคเจ้าที่จะนำธรรมะออกไปรับใช้มวลมนุษยชาติ

 สำหรับข้าพเจ้าแล้ว เมื่อไรที่มีความพยายาม เมื่อนั้นความสำเร็จย่อมอยู่ไม่ไกล ฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงมิได้ตัดสินการทำงาน 3 วันของ โครงการฝึกอบรมเพื่อเป็นวิทยากรทางพระพุทธศาสนา ว่าเราจะได้วิทยากรทางพุทธศาสนาหรือไม่ แต่อยู่ที่ว่าแต่ละคนได้พยายามกันอย่างเต็มที่แล้วหรือยัง ซึ่งก็หมายความว่าเรากำลังให้กำลังใจในความพยายามของทุกคนอยู่ ถ้าแต่ละคนเริ่มมีความพยายามแล้ว ความสำเร็จต้องมี เพราะเหตุมี ผลย่อมต้องมี...

 ถ้าต้นสาย...มีความพยายาม ปลายเหตุ...ต้องมีความสำเร็จรออยู่ 

"ธรรมสวัสดี"