แรงบันดาลใจวัยเยาว์ | คมชัดลึก

 

          ในวัยเยาว์ ผมมีโลกใบเล็กๆ ที่สวยงาม นั่นคือโลกศิลปะ ผมชอบวาดรูปมาก วาดได้วาดดีขอให้มีกระดาษ ดินสอ ปากกา อยู่ใกล้มือ กระทั่งหนังสือเรียนหน้าใดมีพื้นที่ว่าง ผมก็ไม่เว้นที่จะวาดภาพลงไป ชอบวาดรูปดอกไม้ รูปคน รูปสัตว์ เจอกระดาษเหมือนเจอของมีค่า วันเสาร์-อาทิตย์ ชอบไปที่โรงหนังในตลาด ดูช่างเขียนวาดโปสเตอร์หนัง ใบปิดหนังนี่แหละคือต้นแบบให้วาดรูปดารา มิตรชัย บัญชา สมบัติ เมทะนี เพชรา เชาวราษฎร์ อรัญญา นามวงศ์ นาม “เปี๊ยก โปสเตอร์” ตราตรึงในความทรงจำ

 

          อีกความประทับใจของผม คือ ภาพ “วิจิตรวรรณกรรม” หลังปกนิตยสาร “วิทยาสาร” ฝีมือ “เวชกร” และ “จักรพันธุ์ โปษยกฤต”

 

          ผมหลงใหลภาพเขียนประกอบวรรณคดี ของจักรพันธุ์ โปษยกฤตมาก เด็กชายอายุ ๑๐ กว่าขวบ มีโอกาสได้ชมภาพเขียนที่สวยงามอย่างดื่มด่ำ แถมยังได้อ่านวรรณคดีไทย ที่มีวรรคทองบรรยายอยู่ใต้ภาพ ทำให้เด็กที่ชอบวาดรูปคนหนึ่งรักการอ่านไปด้วย

 

          ปีนี้ท่านผู้เป็นแรงบันดาลใจของผม (และผู้คนอีกมากมาย) ท่านมีอายุ ๗๒ ปี ผมไม่รู้จักท่านเป็นการส่วนตัว แต่รู้สึกศรัทธาคารวะ เพราะท่านเป็นครูคนสำคัญ วัยเด็กผมเรียนศิลปะผ่านงานของท่าน เป็นศิษย์ทางแรงบันดาลใจ เรียนรู้เรื่องเส้น สี รูปทรง องค์ประกอบศิลป์ ผมจึงขอแสดงความเคารพท่านในวันแห่งเดือนปีที่ท่านมีอายุครบ ๖ รอบ ด้วยถ้อยคำง่ายๆ ของเด็กชายคนหนึ่ง ขอให้ครูแห่งวัยเยาว์ของผมมีสุขภาพแข็งแรง

 

          ผู้คนยกย่องท่านเป็น “นายช่างเอกแห่งรัตนโกสินทร์” ผู้สร้างสรรค์ผลงานศิลปะหลากหลายแขนง ฝีมือการวาดภาพคนเหมือน ( portrait) ของท่านเลอเลิศอย่างเป็นพิเศษ ด้วยสีสันที่พราวพรั่งอย่างถึงเลือดถึงเนื้อหนัง งามปลั่งและเรืองแสง

 

          ภาพบุษบา นางในวรรณคดีที่ผมได้ชมจากหลังปก “วิทยาสาร” (ในช่วงประมาณ พ.ศ. ๒๕๑๑-๒๕๑๒) ยังตรึงใจไม่รู้เลือน ท่านยังเป็นเลิศในด้านประติมากรรม งานหุ่นกระบอกของท่านคือมรดกของแผ่นดิน งานออกแบบ (เครื่องทรง เครื่องแต่งกาย เครื่องประดับ) และท่านยังเขียนหนังสือได้ดีอย่างยิ่งอีกด้วย ผมไม่อยู่ในฐานะจะกล่าวคำยกย่องสรรเสริญท่านใด เพราะเป็นเพียงแค่เด็กชายคนหนึ่งที่หลงใหลในภาพเขียนของท่าน เอาเป็นต้นแบบ ศึกษาเรียนรู้วิธีการใช้สีที่แสนอัศจรรย์ วันนี้เอ่ยนามท่าน ก็ด้วยรำลึกถึงแรงบันดาลใจในวัยเยาว์ ที่ปลูกเมล็ดพันธุ์ศิลปะในตัวเราให้งอกเงย และงอกงามตามเป็นตามมีมาจนทุกวันนี้