
อุชเชนี
15 พ.ค. 2559
หนังสือที่เธอถือมา : อุชเชนี : โดย...ไพวรินทร์ ขาวงาม
๑
‘ขานนาม-อุชเชนี’
กำหนดมีก่อนเกิดกำเนิดฉัน
กวีสตรีวลีรสจดจำนรรจ์
ปรากฏบทประพันธ์ผ่านพจน์เพียร
‘ถือหนังสือ-อุชเชนี’
‘เพียงเห็นเธอ’ แทบวิธีที่อ่านเขียน
‘สูงขึ้นไป’ ‘ก้าวไป’ แรงใจเรียน
‘รอยจารึก’ นวลเนียนเทียนประกาย
‘ท่องกลอน-อุชเชนี’
‘อยู่เพื่ออะไร’ ชี้มีความหมาย
‘ก้าวเธอยังก้องปถพี’ ภาย
‘ในนิมิต’ ทั้งหลาย ‘ใต้โค้งสะพาน’
‘หยัดอยู่สู้โลกพาลา
จนกว่าอรุณรุ่งราง’ ฉาน
แสงทองส่องแต้มแก้มกาล
ขับขานสยธยาอรุโณทัย
๒
คือน้อยนิดเนิ่นนานกาลหนึ่งนั้น
คือจริงฝันดีงามสยามสมัย
คือลิขิตจิตวิญญาณบันดาลใจ
คือดอกไม้ผลิถ้วนสวนศรัทธา
คือประโลมปลุกประเลงเพลงพิสุทธิ์
คือมนุษยชาติใช้ใจภาษา
คือ ‘หิ่งห้อย’ พร้อยแพร้วแววชีวา
คือดวงตาพิเศษศิลปิน
คือคำร้องทำนองของอักษร
คือสายทางสุนทรของวรรณศิลป์
คือสายธารกาลเวลาของฟ้าดิน
คือยลยินเมืองทิวาทุ่งราตรี
คือ ‘ขอบฟ้าขลิบทอง’ ของคิดถึง
คือคำนึง ‘เพียงแค่เม็ดทราย’ วิถี
คือ ‘ดาวผ่องนภาดิน’ ของยินดี
คือ ‘ประคิณ’ ‘อุชเชนี’ ‘กวีนิพนธ์’



