วรรณศิลป์มิเส้นสาย | คมชัดลึก

 

      ผมเติบโตมาในยุค “วิทยุทรานซิสเตอร์” ทุกวันนี้จึงยังฟังวิทยุอยู่ ส่วนใหญ่ฟังในรถ วันๆ ผมใช้เวลาขับรถเฉลี่ยวันละชั่วโมงน่าจะได้ ปีหนึ่งขับรถประมาณ 60,000 กม. เท่ากับว่าเดือนละ 5,000 กม. หรือวันละกว่าร้อยกม. และบ่อยครั้งที่ขับรถในช่วงเวลาเย็น-ค่ำ วันเสาร์-อาทิตย์ยิ่งเป็นเวลาประจำที่ผมขับรถจากบ้านแม่กลับบ้านตัวเอง

 

      เวลา 20.30–21.00 น. ทุกวันอาทิตย์ ผมจึงได้ฟังรายการ “วรรณศิลป์มิสิ้นสาย” ทางสถานีวิทยุแห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ ที่คลื่น 93.25 พูดได้ว่าผมเป็นแฟนประจำรายการนี้

 

      ผมเคยฟังรายการแบบนี้มาตั้งแต่เยาว์วัย คุ้นเคยกับเสียงดนตรีประกอบที่ผู้จัดมักใช้เพลงไทยเดิมบรรเลง ประเภทเครื่องสาย มโหรี หรือไม่ก็เครื่องสายผสม มีไวโอลิน, แอ็คคอเดียน, ขลุ่ย, เปียโน โดยมีเสียงนุ่มนวล อ่อนหวาน ของผู้ดำเนินรายการ ร่าเริง สดใส หรือเจือเศร้า ปรับไปตามอารมณ์ของบทกลอน ที่มีเนื้อหาหลากหลาย เรื่องความรัก ความคิดถึง ความเศร้า อาลัย เรื่องสังคม สิ่งแวดล้อม เทศกาล ประเพณี ท่องเที่ยว

 

      คุณรัชนี กอไผ่แก้ว อ่านบทกลอนได้อย่างสวยงาม พอดี ไม่ขาด ไม่ล้น ประกอบดนตรีบรรเลงที่ไพเราะเหมาะสม งดงามแบบง่ายๆ

 

      ผมคุยกับแม่ ซึ่งเป็นแฟนประจำพันธุ์แท้ของสถานี แม่แทบไม่เคยห่างวิทยุ ตั้งแต่เช้ามืด ยันปิดสถานี แม่ก็ชอบฟังรายการ “วรรณศิลป์มิสิ้นสาย” เช่นกัน

 

      ในฐานะนักกลอนคนหนึ่ง ผมรู้สึกชื่นชมบรรดามิตรรักนักกลอนที่ยังกลมเกลียวเหนียวแน่นต่อความสัมพันธ์

 

      “สัมพันธ์รักนักกลอน” ที่มีรายการ “วรรณศิลป์มิสิ้นสาย” โดยคุณรัชนี กอไผ่แก้ว เป็นสื่อกลาง มีนักกลอนมากหน้าทั่วราชอาณาจักร ทั้งในนามกลุ่ม ในนามชมรม หรือนักกลอนสมัครเล่น ซึ่งล้วนแต่มีใจรักในรสคำ รสความในนามวรรณศิลป์ บ้างก็มาบ่อยเป็นขาประจำ บ้างก็นานๆ ฝากถ้อยคำมารายงานใจ บ้างมาตามเหตุการณ์ สถานการณ์ เทศกาล บ้างก็หวาน บ้างก็เศร้า บ้างก็ปลุกเร้า บ้างก็ปลอบโยน บ้างก็เสนอประเด็นให้ขบคิด บ้างก็หยิบยกปัญหามาให้ไตร่ตรอง ต่างคนต่างมุมมอง ทั้งนี้ต่างก็อยู่ในวิถีแห่ง “กลอนสุภาพ” โดยแทบจะทั้งหมดเป็นกลอน 8 แบบถือเคร่งวรรคละแปดพยางค์ ซึ่งเป็นขนบทางวรรณศิลป์แบบ “พิมพ์นิยม” ที่คนไทยคุ้นเคย

 

      ล่าสุดทราบข่าวรายการวรรณศิลป์มิสิ้นสาย ได้รับรางวัล “เทพทอง” (ครั้งที่ 17/2558) ประเภทบุคคลดีเด่นด้านวิทยุ โดยสมาคมวิทยุและโทรทัศน์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ ซึ่งมอบรางวัลกันไปเมื่อ 10 มีนาคม ที่ผ่านมา ณ อาคารใหม่สวนอัมพร ผมในนามแฟนรายการรู้สึกยินดีและขอส่งแรงใจไปยังคุณรัชนี กอไผ่แก้ว รวมทั้งมิตรรักนักกลอน ทั้งในนามบุคคลและกลุ่ม-ชมรม หากจะเอ่ยนามก็เช่น ชมรมนักกลอน บึงกุ่มวรรณศิลป์ (ที่มีคุณสมศักดิ์ บุญมาเลิศ เป็นประธาน)

 

      นามบุคคลที่ผมนึกได้ ตอนเขียนต้นฉบับนี้ก็เช่น คุณอังคาร โสภาพศิลป์, คุณผู้ใช้นามปากกา “ไฝ แก้มซ้าย” แห่งตลาดศาลเจ้าโรงทอง, คุณเรณู จันทสิทธ์ รวมทั้งนักกลอนที่ผมมิได้เอ่ยนามที่มีทั้งแม่บ้าน ข้าราชการบำนาญ ตลอดจนพระคุณเจ้า ภิกษุผู้รักในวรรณศิลป์

 

      ขอใช้พื้นที่คอลัมน์ “ศิลป์แห่งแผ่นดิน” นี้ รายงานตัวต่อรายการ ว่าผมเป็นแฟนประจำมานานปี

 

      นักกลอนท่านใดอยากเป็นหนึ่งในความผูกพัน “วรรณศิลป์มิสิ้นสาย” ส่งผลงานกลอนไปได้ที่คุณรัชนี กอไผ่แก้ว ส่วนผลิตรายการ สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย 236 ถ.วิภาวดี ดินแดง กทม. 10400 หรือที่แฟกซ์ : 0-2277-3157 ครับ