LOVE HORMONE รหัสลับของคำว่าความรัก | คมชัดลึก

 

                    คำว่า “ความรัก : LOVE” เป็นคำสั้นๆ ทุกๆ คนต้องมีประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องกับความรัก ในหลายๆด้าน คำถามที่น่าสนใจคือแล้วคำว่าความรักมันเป็นยังไงกันแน่ ทำไมเราเจอคนบางคนที่เราชอบแล้วถึงใจสั่น ประหม่า พูดผิดพูดถูก หรือทำไมคู่แต่งงานหลายต่อหลายคู่ที่อยู่ด้วยกันมานานแต่ก็ยังรักกันหวานชื่น จริงๆ แล้วมีความลับอะไรซ่อนอยู่ในคำง่ายๆ คำนี้ “LOVE”

 

                    ในทางการแพทย์นั้น ได้มีความพยายามในการหาคำอธิบายพฤติกรรมของมนุษย์เมื่อเกิดความรัก จนได้พบว่าในร่างกายมีฮอร์โมนหลายต่อหลายตัวทำงานร่วมกันอย่างเป็นระบบในแต่ละขั้นตอนของความรัก ไม่ว่าจะเป็นอะดรีนาลีน (Adrenalin) ทำให้ใจเต้นเร็ว หน้าแดง ฮอร์โมนเพศ ทั้งเทสโทสเทอโรนและเอสโตรเจน (Testosterone & Estrogen) ทำให้เกิดตัณหาและความอยาก ฮอร์โมนซีโรโตนีน (Serotonin) ทำให้เกิดอารมณ์ซึม เศร้า เหงา แต่ฮอร์โมนที่ถือเป็นพระเอกของความรักจนได้ชื่อว่า LOVE HORMONE นั้นต้องยกให้ออกซิโตซิน (Oxytocin) เนื่องจากฮอร์โมนตัวอื่นๆ นั้นทำหน้าที่ในช่วงแรกๆ ที่เรามีอาการเพ้อ ฝัน กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ละเมอถึงคนที่เรารัก แต่ฮอร์โมนที่ทำให้เราเกิดความผูกพัน อยากอยู่ร่วมกับคนรักและสร้างครอบครัวนั้น มาจากผลของออกซิโตซิน

 

                    ออกซิโตซิน (Oxytocin) คือฮอร์โมนที่สร้างจากต่อมใต้สมอง หน้าที่หลักๆ ที่รู้กันอย่างแพร่หลายคือ มันเป็นฮอร์โมนที่จำเป็นสำหรับการคลอดลูกและให้นมบุตร นอกจากนี้ยังทำให้เกิดสายใยผูกพันที่ยิ่งใหญ่ของแม่และลูก แต่ยังมีความลับที่สำคัญของออกซิโตซินคือมันเป็นฮอร์โมนที่ทำให้เกิดความผูกพันกับคนอื่นด้วยเช่นเดียวกัน การกอด สัมผัสมือหรือการมีเซ็กส์จะทำให้สมองหลั่งออกซิโตซินมากขึ้น สิ่งที่ตามมาคือ เราจะรู้สึกผูกพัน รัก เข้าอกเข้าใจคู่ชีวิตมากขึ้น มีความรักเดียวใจเดียว ด้วยเหตุนี้ ออกซิโตซิน จึงได้รับเกียรติให้มีชื่อเล่นมากมายว่า LOVE HORMONE, HUG HORMONE หรือ TRUST HORMONE

 

                    นอกจากนี้ การที่ร่างกายเราหลั่ง Love Hormone ออกมายังทำให้เกิดประโยชน์อย่างอื่นอีกมากมายไม่ว่าจะเป็นการลดความเครียด มีความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น และมีความโรแมนติกมากขึ้นด้วย ยังมีฮอร์โมนที่ออกฤทธิ์คล้ายคลึงกับออกซิโตซินด้วย ได้แก่ เอนดอร์ฟิน (Endorphine) หรือฮอร์โมนแห่งความสุข : HAPPY HORMONE

 

                    เอนดอร์ฟิน นั้นเป็นฮอร์โมนที่สร้างจากต่อมใต้สมองเช่นกัน และยังเป็นฮอร์โมนที่ไม่สามารถสังเคราะห์ขึ้นได้เหมือนฮอร์โมนชนิดอื่น ต้องให้ร่างกายสร้างและหลั่งสารนี้เอง โดยเอนดอร์ฟินจะทำให้ร่างกายเกิดความสุข ความผ่อนคลาย ลดความเครียด ลดอาการปวด ทำให้เกิดความคิดสร้างสรรค์ ชะลอความเสื่อมของร่างกาย ดังนั้นเมื่อเรามีความรัก จะกระตุ้นให้ร่างกายหลั่งทั้งฮอร์โมนออกซิโตซินและเอนดอร์ฟินออกมา ทำให้เกิดความสุขนั่นเอง ข้อแตกต่างระหว่างออกซิโตซินและเอนดอร์ฟิน คือ ออกซิโตซินมีหน้าที่ทำให้มนุษย์เกิดความรักความผูกพันในระยะยาวทั้งความรักของแม่-ลูก, สามี-ภรรยา ในขณะที่เอนดอร์ฟินจะเป็นความสุขจากหลายๆ สาเหตุ เช่น การออกกำลังกาย การฟังเพลง ดูหนัง และรวมถึงความสุขจากการมีความรักด้วย

 

                    เมื่อเรารู้แล้วว่า ออกซิโตซิน ทำให้ชีวิตคู่อยู่กันได้ยาวนานและมีความสุข แฟนไม่มีกิ๊ก คำถามคือแล้วเราจะเพิ่มระดับออกซิโตซินให้แก่ตนเองและที่สำคัญกว่านั้นคือคู่ชีวิตของเราได้อย่างไร วิธีง่ายๆ คือ เราต้องหมั่นเอาใจใส่คู่รักของเรา ไม่ว่าจะเป็นการยิ้มให้ ไม่ทำหน้าหงิกหน้างอ มีเหตุมีผล การสัมผัส การกอด และหอมแก้ม ย่อมทำให้ความรักของเรายั่งยืนและมีความสุขตลอดไป ส่วนเอนดอร์ฟินนั้น ร่างกายจะผลิตออกมาเมื่อเรามีการออกกำลังกายสม่ำเสมอ การเล่นหรือฟังดนตรี การได้รับแสงแดดในช่วงเช้าและเย็น การหัวเราะและยิ้มบ่อยๆ การนั่งสมาธิ เป็นต้น ดังนั้นเราจึงควรหลีกเลี่ยงการทำแต่งาน ความเครียด ความคิดลบ เพื่อให้ร่างกายผลิตสารแห่งความสุขและมีชีวิตที่ยืนยาว