สูดอากาศดีๆที่'ซานฟรานซิสโก' | คมชัดลึก

             ในทำเนียบเมืองน่าอยู่บนโลกใบนี้ คงจะมีชื่อของ ซานฟรานซิสโก (San Francisco) ติดโผอยู่ด้วยเสมอ เพราะซานฟรานซิสโกมีทั้งอากาศดีเอาไว้ให้ได้มาสูด มีทั้งความรื่นรมย์ให้ดื่มด่ำ อย่าว่าแต่ชาวอเมริกันที่อยากมาอยู่เลย แม้แต่นักท่องเที่ยวก็ยังอยากแวะมาเยี่ยมเยือนเมืองนี้กันบ่อยๆ ฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้น

             เป็นช่วงเวลาพอดีที่สายการบินกาตาร์แอร์เวย์ส (www.qatarairways.com) เพิ่งเปิดเที่ยวบินจากกรุงเทพฯ ไปลอสแองเจอลิสได้ไม่นาน ฉันจึงสบโอกาสทดลองใช้บริการจุดหมายน้องใหม่ของกาตาร์ จากนั้นจึงนั่งรถต่อไปหาซานฟรานซิสโก

             ความจริงเที่ยวนี้แสนสบายเพราะได้บริษัทซันสไมล์ฮอลิเดย์ (www.sunsmileholiday.com) ช่วยจัดแจงเรื่องแผนการเดินทางในเที่ยวนี้ ทั้งเรื่องรถรา ที่หลับที่นอน ไปยันไกด์ ฉันเลยแทบไม่ต้องทำอะไรเลย นอกจากเตรียมตัวเพื่อถ่ายรายการพาซ่า บาซาร์ ทางช่อง NOW26 เท่านั้น

             สำหรับมุมรับแขกของซานฟรานซิสโก ไม่มีที่ไหนดีกว่า ฟิชเชอร์แมนวาร์ฟ (Fisherman’s Wharf) อีกแล้ว นี่คือมุมหนึ่งของซานฟรานซิสโกที่แต่ละวันจะเนืองแน่นไปด้วยนักท่องเที่ยวและชาวซานฟรานเอง

             ริมทะเลแบบนี้ ใครๆ ก็พากันมาใช้ชีวิตชิลๆ กันทั้งนั้นแหละ บางคู่ควงกันมาเดินเล่น นั่งเล่น สาวๆ ก็พากันมาช็อปปิ้ง ชมการแสดงจากนักแสดงเร่ที่มีให้ดูกันแทบทุกวัน

             อะไรไม่เด็ดเท่าพวกร้านอาหารทะเล ที่มีให้ชิมกันเต็มไปหมด มาที่นี่ปูยักษ์จึงเป็นเมนูที่ทุกคนถามหา ขยับตัวไปนิด เป็น ท่าเรือ 39 ท่าเรือชื่อดังของซานฟรานที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่พากันมาล่องเรือชมวิวทิวทัศน์ในอ่าวซานฟรานซิสโก นั่นก็เลยเป็นเหตุผลให้มุมนี้ของซานฟรานซิสโกชุลมุนกว่ามุมไหนๆ

             ก่อนจะได้เวลาเรือออก ฉันเดินไปสำรวจรอบๆ ท่าเรือ 39 แล้วก็พบว่ามีร้านอาหารหลากสัญชาติให้เลือกชิม หรือใครอยากจะช็อปนี่อยู่มุมนี้ได้เป็นวัน แต่มุมที่มีเสียงชัตเตอร์ลั่นกันรัว น่าจะเป็น มุมที่มีฝูงแมวน้ำนอนผึ่งแดดกันเกลื่อนไปหมด เรียกว่าเป็นรีเซฟชั่นที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้จริงๆ

             หรรษาอยู่มุมนี้ได้ไม่นาน เรือก็ลอยออกจากฝั่ง มองเข้ามามองเห็นซานฟรานซิสโกได้ทั้งเมือง เป็นมุมที่สวยงามไปอีกแบบ แต่หากมองไปนอกชายฝั่ง ก็จะเห็น อัลคาทราซ (Alcatraz Island) เกาะเล็กๆ ที่ตั้งอยู่กลางอ่าวซานฟรานซิสโก ห่างจากฝั่งประมาณ 2.4 กิโลเมตร เกาะนี้เคยเป็นที่ตั้งประภาคาร เคยเป็นป้อมปราการของกองทัพ แต่ที่ทำให้โด่งดังเพราะเคยใช้เป็นคุกถึง 30 ปี ตั้งแต่ปี 1933

             แต่อัลคาทราซเป็นคุกที่ไม่ธรรมดา เพราะเลื่องลือว่าทั้งโหดและน่ากลัวที่สุดเมื่อเทียบกับคุกเรือนจำทั้งหมดในอเมริกา อีกอย่างที่ทำให้คนอยากไปที่นี่ คงเพราะเกาะอัลคาทราซเคยเป็นฉากในหนังเรื่องดังอย่าง “The Rock”

             หลังจากปี 1963 คุกถูกปิด เกาะอัลคาทราซก็กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่โด่งดังของซานฟรานซิสโก และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติในปี 1986

             เรือเคลื่อนไปใกล้นางเอกของซานฟรานซิสโกอย่าง สะพานโกลเดนเกท (Golden Gate Bridge) แต่น่าเสียดายที่วันนี้เมฆหมอกปกคลุมโฉมหน้าของนางเอกไว้เกือบมิด จนแทบไม่เห็นหน้าตาของเจ้าหล่อน

             เป็นเหตุให้วันรุ่งขึ้น ฉันจึงต้องกลับมาที่สะพานโกลเดน เกท อีกครั้ง และคงเป็นวันที่ดินฟ้าอากาศให้ความร่วมมือ เช้านี้ฉันจึงได้เห็นสะพานสีส้มอมแดงทอดยาวข้ามอ่าวตอนเหนือของเมืองซานฟรานซิสโกเชื่อมกับฝั่งมาริน เคาท์ตี้

             สะพานแห่งนี้สร้างตั้งแต่สมัยประธานาธิบดีแฟรงคลิน ดิ รูสเวลท์ เมื่อปี 1932 แต่เสร็จและเปิดใช้ราวปี 1937 เป็นสะพานที่ยาวเกือบ 3 กิโลเมตร และกว้างขนาดมีทางให้รถวิ่งสวนกันได้ 6 เลน

             ตอนสร้างนี่ว่ายากแล้ว แต่ตามประวัติบอกว่า ตอนวางแผนยากยิ่งกว่า เพราะก่อนจะลงมือสร้าง ต้องระดมมันสมองมาร่วมแผนก่อนก่อสร้างนานถึง 10 ปี แต่ตอนสร้างใช้เวลาราว 4-5 ปี ซึ่งในยุคนั้นนี่ถือว่าเป็นผลงานวิศวกรรมชิ้นโบแดงชิ้นหนึ่งเลยทีเดียว

             ความจริงมาซานฟรานฯ ทั้งทีมีอีกหลายมุมที่ฉันอยากแวะเวียนกลับไปหา ไม่ว่าจะเป็น ถนนลอมบาร์ด (Lombard Street) ถนนที่ได้ชื่อว่ามีชื่อเสียงที่สุดในเมืองก็ว่าได้ เพราะความที่เป็นถนนคดเคี้ยวที่สุดในโลก แถมยังเป็นโค้งซิกแซกหักมุมที่แคบสุดๆ คดเคี้ยวไปมา ก็เลยทำให้นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เช่ารถมาขับเพื่อทดสอบฝีมือกันใหญ่

             เดิมถนนลอมบาร์ดไม่ได้มีโค้งคดเคี้ยวแบบนี้ เขาตัดตรงไปเลย แต่เป็นเพราะถนนมีความชันมาก รถวิ่งทางตรงอาจเกิดอันตรายได้ ช่วงปี 1922 ก็เลยทำสวนไม้ดอกขึ้นมาให้ถนนมีโค้งเว้าบ้าง รถจะได้วิ่งช้าลง และกำหนดให้รถขับวันเวย์ สองข้างขนาบด้วยบันไดที่ทำไว้ให้เดิน ทำไปทำมาที่นี่เลยกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวพากันถามหา เพราะเป็นถนนที่ทั้งสวยและเสียวในเวลาเดียวกัน

             ไม่ไกลจากถนนลอมบาร์ดเป็นย่านที่ไม่ว่าฝนตกหรือแดดออก คนก็แน่นและดูชุลมุนอยู่ตลอดเวลา ที่นั่นคือไชน่าทาวน์แห่งซานฟรานซิสโก ร้านรวงแถวนี้เปิดกันให้พรึ่บไปหมด ทั้งร้านอาหาร ร้านขายผักผลไม้ และร้านขายของชำ เรื่องข้าวปลาอาหารที่นี่จัดว่าละลานตาจริงๆ ไม่น่าเชื่อ ทั่วทั้งไชน่าทาวน์มีให้เลือกชิมเกือบ 400 ร้าน

             มาถึงดงอาหารการกินขนาดนี้ จึงจัดอาหารจีนร้านดังสักหน่อย ก่อนจะไปสำรวจย่านใจกลางเมืองซานฟรานฯ ที่ไม่ว่าจะเป็นซีวิค เซ็นเตอร์และพาเลซ ออฟ ไฟน์ อาร์ท

             เห็นซานฟรานฯเที่ยวนี้ ถึงได้กล้าพูดว่า นี่คืออีกเมืองหนึ่งที่เป็นขวัญใจของนักเดินทางที่ชอบตามล่าหาเมืองรื่นรมย์