
การบริหารจัดการความโลภ(11) โลกนี้ไม่มีใครได้ทุกอย่าง
ทำไมคนที่รวยที่สุดจึงถูกเกลียดกันทั้งบ้านทั้งเมือง ไม่เฉพาะในประเทศไทย ทั่วโลกน่ะ เพราะเขาไปกวาดต้อนเอาทรัพยากรของคนอื่นมาเป็นของตัวเอง ฉะนั้นอย่าปรารถนาจะเป็นคนรวยที่สุดน่ะ คุณจะถูกเกลียด
บิลล์ เกตส์ตอนที่เขารวยที่สุด เขาเริ่มสัมผัสได้ว่าสื่อเริ่มเกลียดเขา เพราะมีคนเขียนถึงบิลล์ เกสต์ในทางไม่ดี เขากลับบ้านเขาคิดว่า เขาก็รวยจากการขายโปรแกรม ทำไมมีคนเกลียด ไม่ใช่แค่ในประเทศอเมริกา ทั่วโลกเลย เพราะพอเขามีเงินมากๆ เขาเริ่มกว้านซื้อซอฟต์แวร์ดีๆ ทั่วโลก ที่มีคนคิดได้ให้มาอยู่ในอาณาจักรไมโครซอฟทั้งหมด คนที่ถูกกว้านซื้อผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่เจอเงื่อนไขที่ปฏิเสธไม่ได้ก็ต้องขาย เริ่มเกลียดบิลล์เกตส์ หาว่าเขากินเรียบทั้งโลก แต่บิลเกตส์โชคดีมาก เขารู้ว่า กำลังมีคนเกลียดเขาเลยตัดสินใจออกมาตั้งมูลนิธิ
เวลานี้ผู้ชายคนนี้กลายเป็นที่รักของคนทั้งโลกอีกแล้ว กลายเป็นเศรษฐีโลกที่มีแต่คนรักเพราะอะไร รวยแล้วให้ โชคดีขนาดไหนที่เขากลับตัวทัน ถ้าเขารวยขนาดนั้นแล้วลงเล่นการเมืองด้วยจะยุ่งไหม นี่โชคดีของบิลล์ เกตส์ เพราะฉะนั้นธรรมชาติของทรัพยากรก็คือ เราต้องเข้าใจว่าทรัพยากรมีจำกัด ถ้าเราอยากเอามาเป็นของเราทั้งหมด ถึงเราจะทำได้ แต่คุณจะไม่สุข เพราะคุณจะถูกเกลียดเป็นของแถม ในโลกนี้ไม่เคยมีใครได้ทุกอย่าง คนที่พยายามจะได้ทุกอย่าง คนคนนั้นจะทุกข์ที่สุด เหมือนที่ฮิตเลอร์พยายามจะครองโลก สุดท้ายต้องกินยาฆ่าตัวตาย นโปเลียนพยายามจะครองโลก สุดท้ายก็ต้องตายอย่างน่าอเนจอนาถ ที่กลางเกาะแห่งหนึ่ง อเล็กซานเดอร์มหาราชอุตส่าห์กรีธาทัพจากกรีกมาจนถึงอินเดีย ครองไปแล้วครึ่งโลก สุดท้ายถูกวางยาจนตายอีก ใครก็ตามที่อยากได้ทุกอย่าง สุดท้ายจะสูญเสียทุกอย่าง นี่คือธรรมชาติของความโลภที่ต้องรู้ให้เท่าทันประการที่สอง
และธรรมชาติประการที่สามที่เราต้องรู้เท่าทันเพื่อจัดการความโลภ เราต้องรู้ว่า ธรรมชาติของชีวิตคืออะไร
ชีวิตเราไม่ยืนยาวอย่างที่คิด อายุเฉลี่ยของมนุษย์ทั้งหมดในโลกยุคนี้ พระพุทธเจ้าวางเอาไว้ ขั้นต่ำ 100 ปี ขั้นสูงเต็มที่เลยชนเพดานเลย 120 ปี แต่อายุเฉลี่ยของคนไทยเวลานี้ ผู้ชาย 65 ปี ผู้หญิงแค่ 75 ปี คนจะมีเวลาอยู่ในโลกแค่นี้แหละ ถ้าเรามีเวลาอยู่ในโลกแค่นี้ คำถามก็คือ ที่หากันแทบล้มประดาตาย จนไม่ได้หยุดไม่ได้หย่อนนั้น คุณจะใช้จริงๆ แค่ไหน คุณจะหาไปจนกระทั่งลงหลุมเลยไหม และจะเอาเวลาที่ไหนไปใช้เงินใช้ทอง ที่หาอยู่นั้น
ฉะนั้นต้องรีบสะกดคำว่าพอให้เป็น เพราะชีวิตคุณไม่ยืนยาว เหมือนแม่ของลูกศิษย์ที่อาตมภาพเล่าไป กำลังหาเงินหาทองพ่อก็ไปอยู่เมืองนอก จู่ๆ หลับแล้วก็ไปเลย ไม่ทันได้ใช้ด้วยซ้ำไป ความตายมันมาเร็วจะตาย ฉะนั้นในเมื่อความโลภไร้ขีดจำกัด ทรัพยากรจำกัด และวันเวลาในชีวิตเราก็แสนสั้น ถ้าบริหารจัดการไม่ดี คุณจะเอาเวลาที่แสนสั้นไปวิ่งตามกิเลสที่แสนยาว คุณตามมันไปเลยนะ คุณจะตายก่อนที่กิเลสมันจะเต็ม จะเอากับเขาไหมจะต้องรู้ให้เท่าทันธรรมชาติสามตัวนี่น่ะ
หนึ่ง ธรรมชาติของความโลภไร้ขีดจำกัด
สอง ธรรมชาติของทรัพยากรคือมีอยู่อย่างจำกัด
สาม ธรรมชาติของชีวิตก็คือแสนสั้นเหลือเกิน
เรารู้เท่าทันอย่างนี้แล้วจะบริหารจัดการอย่างไรต่อไป ประการต่อมาถึงขั้นภาคปฏิบัติแล้วนะ
"ว.วชิรเมธี"



