โรงเรียนตชด.เติมเต็มเด็กชายขอบบ้านปาเกอะญอ | คมชัดลึก

 

             สิ่งที่จะเปิดประสบการณ์ให้กับเด็กๆ ได้ดี ก็คือ โรงเรียน แต่สำหรับพื้นที่บ้านป่าชายแดน มีเพียงโรงเรียนตำรวจตะเวนชายแดน หรือที่เราเรียกกันว่า โรงเรียน ตชด. ที่เข้าไปดูแล และ ตชด.นั่นเองที่เป็นครูสอนหนังสือไปด้วย

 

             เมื่อเร็วๆ นี้ ชมรมคมชัดลึกอาสาแทนคุณแผ่นดิน ของหนังสือพิมพ์คมชัดลึก ได้เข้าไปเยี่ยมและนำสิ่งของบริจาคไปมอบให้กับทางโรงเรียน ตชด.บ้านปาเกอะญอ ทำให้เห็นว่า โรงเรียนในพื้นที่ป่าห่างไกลและอยู่ไม่ไกลชายแดน ก็ได้ ตชด.นี่แหละ ที่อาสาเข้ามาสอนหนังสือให้กับเด็กๆ

 

             บ้านปาเกอะญอ ขึ้นอยู่กับเขตการปกครองบ้านป่าเด็งใต้ ต.ป่าเด็ง อ.แก่งกระจาน จ.เพชรบุรี ไม่ไกลจากป่าละอู และอยู่ห่างจากชายแดนไทย-พม่า ราว 8 กม. แม้การเดินทางเข้าไปยังพื้นที่จะสะดวกมากขึ้น แต่กว่าจะเข้าไปถึงก็ต้องขึ้นเขา ข้ามห้วย

 

             หมู่บ้านที่นี่ มีประมาณ 90 ครัวเรือน ประมาณ 300 กว่าคน กระจายกันไปตามไร่ ส่วนใหญ่คนที่ได้รับการจัดสรรพื้นที่ทำไร่ เป็นคนที่อยู่มาดั้งเดิมนับ 10 ปี ส่วนคนที่มาอยู่ใหม่จะไม่มีที่ทำไร่ ก็ต้องไปรับจ้าง

 

             และแม้จะมีหมู่บ้านนี้เกิดขึ้นมานาน แต่ยังไม่ทันครบขวบปีที่โรงเรียน ตชด.บ้านปาเกอะญอตั้งขึ้นในหมู่บ้าน โดยเพิ่งเปิดรับนักเรียน ในภาคเรียนที่ 1 ของปีการศึกษา 2558 จนล่าสุดกำลังจะมีอาคารเรียนแบบถาวร จากผู้ใหญ่ใจดีที่ไปช่วยสร้างให้

 

             ก่อนที่จะเป็นโรงเรียน ตชด. ที่นี่มีเพียงศูนย์เด็กเล็ก พอเด็กอายุถึงเกณฑ์เรียน ป.1 ก็ต้องลงไปเรียนหนังสือข้างล่างจันทร์-ศุกร์

 

             ร.ต.ท.สมนึก จันทร์ปลูก ครูใหญ่ของโรงเรียนบอกว่า ตรงนี้เป็นพื้นที่ป่าเสื่อมโทรม ซึ่งป่าไม้จัดสรรให้ตั้งโรงเรียน พวกครูตชด.ซึ่งก่อนหน้านี้สอนเรียนอยู่ที่โรงเรียนอื่น ก็อาสากันมาโดยในจำนวนครู 10 ที่โรงเรียนแห่งนี้ เป็น ตชด. 6 คน อีก 2 คนเป็นครูอัตราจ้าง และอีก 2 คน เป็นครูผู้ดูแลเด็กเล็กในพื้นที่

 

             “เด็กๆ มาเรียนฟรี ทางโรงเรียนเริ่มรับตั้งแต่ 5 ขวบ เข้าเรียนอนุบาล พอ 7 ขวบก็ ป.1 พอดี ส่วนหนึ่งที่เด็กๆ มาโรงเรียน ก็เพราะง่ายต่อการได้สัญชาติ เพราะเด็กๆ เหล่านี้ ส่วนมากไม่มีสัญชาติ ถ้ามาเข้าโรงเรียนโอกาสจะได้สัญชาติก็เป็นเรื่องง่ายขึ้นเพราะโรงเรียนรับรอง นี่ถ้ารับตั้งแต่ 4 ขวบก็คงมีเพิ่มอีกเป็น 100 คน”

 

             ครูแพร หนึ่งในครู ตชด. บอกว่า ที่นี่มีปัญหาเรื่องภาษา เป็นกระเหรี่ยง 100 % ซึ่งถ้าเข้าเรียนช้าก็จะยิ่งมีปัญหาเรื่องการอ่านออกเขียนได้ พ่อแม่ไม่มีเวลาให้กับลูก อีกทั้งพ่อแม่ไม่มีความรู้ก็ไม่สามารถจะสอนหนังสือให้กับเด็กได้

 

             “บางคนมาเรียนบ้าง ขาดเรียนบ้างเพราะแม่ให้ช่วยเลี้ยงน้อง เนื่องจากชาวบ้านมีลูกเยอะ พอครูรู้ก็ต้องให้พาน้องมาเลี้ยงที่โรงเรียนด้วย” ครูแพร เล่าให้ฟัง บางที...สิ่งที่โรงเรียน ตชด. ของเด็กๆ ชายขอบมี ... ก็หาไม่ได้ในเมือง