ศิลป์แห่งแผ่นดิน : คิดถึงอาหารใต้ | คมชัดลึก

 

                      เมื่อสัปดาห์ก่อนผมได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรที่ ม.วลัยลักษณ์ นครศรีธรรมราช นอกเหนือจากได้ทำประโยชน์อันพึงทำตามควรตามหน้าที่แล้ว ยังได้เพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องเพื่อนมิตร

 

                      งานสัมมนาเชิงปฏิบัติการ ฝึกอ่านเขียนเรียนร้อยกรองทำนองไทย (20-21 มกราคม 2559) ที่จัดโดย อาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ ร่วมกับ สำนักกวีน้อยเมืองนคร

 

                      ผมได้รับการต้อนรับดูแลอย่างดีจากท่าน ผอ.อาศรมฯ สืบพงศ์ ธรรมชาติ ตลอดระยะเวลา 3 วัน เรื่องงานตามหน้าที่ก็ปฏิบัติกันไปตามกำหนดการที่วางไว้ไม่มีบกพร่อง พอเสร็จงานท่านก็พาไปกินอาหารมื้อเย็น – ค่ำ อย่างวิเศษวิโส เอร็ดอร่อยตรึงใจไม่รู้ลืม

 

                      ผมเองมิใช่นักกินหรือนักชิมอะไร ถึงเรื่องกินจะเป็นเรื่องใหญ่ แต่อย่างผมนี่อยู่ในประเภทกินๆ ให้จบๆ ไปแบบว่ากินกันตาย หรือกินให้มีชีวิตอยู่ไปวัน แต่เมื่อท่านสืบพงษ์พาไปกินอาหารพื้นถิ่นภาคใต้ที่สุดแสนโอชา ก็เลยพาให้ผมประทับจิต ติดยึดในรสชาติ จนแม้กลับมาถึงบ้านนครสวรรค์แล้วยังโหยหาประมาณว่าอยากให้ท่านเชิญผมไปบ่อยๆ ..คิดถึง “แกงส้ม” ปักษ์ใต้ครับ.. ที่คนภาคอื่นเรียกว่า “แกงเหลือง” นั้น

 

                      คนใต้เขาไม่มีคำว่าแกงเหลืองนะครับ มีแต่ แกงส้ม ผมได้กิน “แกงส้มถั่วงอก” ถั่วงอกที่เขานำมาแกงนั้นไม่ใช่ถั่วเขียวหรือถั่วเหลือง แต่เป็น “ถั่วลิสง” คับ ต้นจะอวบใหญ่ เส้นรอบวงขนาดตะเกียบนั่น โอ้โฮ กรอบหวาน อร่อยสะใจจริงๆ แกงใส่ปลาดุกทะเลคับ เนื้อเหนียวนุ่ม ไมมีกลิ่นคาวเลย น้ำแกงของเขาเปรี้ยวหวานกำลังดี เผ็ดจัดจ้านกว่าภาคกลาง แต่ถึงเผ็ดผมก็ยอมกินไม่หยุดจนเจ้าภาพต้องสั่งให้อีกชุด

 

                      แล้วที่ทำให้โหยหาถึงขนาดคิดทีไรน้ำลายสอก็คือ ต้มส้มปลากระบอกใบมะขาม ปลากระบอก คนใต้เรียกสั้นๆ ว่า “ปลาบอก” ที่ทำให้ได้รสชาติอย่างเป็นพิเศษก็คือ เขาใช้น้ำส้มที่ทำจากลูกจากครับ นำลูกจากมาหมักจนได้ “น้ำส้มจาก” ที่ให้รสเปรี้ยวและมีกลิ่นหอมอย่างไม่เหมือนใคร และไม่มีใครเหมือน อร่อยจนแทบจะเหาะได้เลยครับ คนใต้เขาว่า “ร่อยจังฮู้”

 

                      กลับจากนครศรีธรรมราช คิดถึงแกงส้มถั่วลิสงงอก คิดถึงต้มส้มปลาบอกน้ำส้มจาก คิดถึงใบเหลียงผัดไข่ กุ้งผัดสะตอ และน้ำซุปสารพัด

 

                      คิดถึงมังคุดคัด (มังคุดอ่อนที่เปลือกยังเขียวแกะเอามาเสียบไม้) คิดถึง กาแฟ โรตี กลับจากใต้คราวนี้ผมได้ ภาษาถิ่นมาหลายประโยคครับ ตั้งใจจะแต่งเพลงถึงสาวใต้สักเพลง

 

                      ภาคกลางมี “สวายร้า” ภาคใต้มี “ดุกร้า” ก็คือปลาร้าเป็นตัวๆ ผมได้ของฝากเป็น “ดุกร้า” ติดมือมาหลายตัว ... “ร่อยจังฮู้” ไม่รู้ลืมครับ

 

 

 

---------------------------