หนังสือที่เธอถือมา : บ้านนอกเมืองหลวง
Play
08 พ.ย. 2558
หนังสือที่เธอถือมา : บ้านนอกเมืองหลวง : โดย...ไพวรินทร์ ขาวงาม
ใครกันเล่า สะพายกระเป๋า เข้าเมืองหลวง
ไปเสี่ยงดวง ถึงดาบหน้า ตามหาฝัน
ใครกันหนอ หวังและรอ วันต่อวัน
เดินทางไกล คล้ายพนัน โชคชะตา
คนยากจน คนบ้านนอก ออกเซ่อซื่อ
เรียนหนังสือ ชั้นน้อยนัก อยากก้าวหน้า
ต้องต่อสู้ ต้องกระทำ ธรรมดา
เดินทางผ่าน ชานชาลา สถานี
ภาคบังคับ ทางประเทศ เศรษฐกิจ
ด้วยชีวิต ทุ่มแรงรัก แบกศักดิ์ศรี
ชุดเสื้อผ้า หมวก รองเท้า พอเข้าที
กระเป๋ามี รูปพ่อแม่ เป็นมงคล
เทียวในนาม ความฝันใหม่ หัวใจเก่า
ชีพเสมือน จะเยือนเหย้า เฝ้าทุกหน
แสวงหา มหานคร จรดล
จิตวิญญาณ หยัดเยี่ยมยล อยู่ยืนยาว
สุดมุมเมือง ทุกซอกตึก ระลึกถึง
ห้วงคำนึง ทุกปากท้อง ของร้อนหนาว
ภาคสำนึก ทุกคิดฝัน ของลานดาว
เท้าที่ก้าว ตาที่มอง ท่องทะยาน
ล้วนคำถาม คนแปลกหน้า กลางเมืองใหญ่
มาจากไหน จะไปไหน คนไกลบ้าน
มาจากแม่ ไปหาแม่ แต่ก่อนกาล
ถามวันวาน ตอบวันนี้ พรุ่งนี้นั้น
คนบ้านนอก ล้วนหลากหลาย ในกรุงเทพฯ
ทุกข์สุขเสพ ตึกระฟ้า ระย้าฝัน
ตามหาพบ บ้างหรือไม่ ใต้แสงตะวัน
สมหวังกัน บ้างหรือไม่ ใต้ดาวเดือน
ศิลปะ หนังสือ ดนตรี กวีนิพนธ์
ภาพยนตร์ มิตรภาพ ใจขับเคลื่อน
ล้วนมนุษย์ สุดแรงอก สะทกสะเทือน
จริงเสมือน ธรรม ปรัชญา สาระ ชีวิต
ใครกันเล่า สะพายกระเป๋า จากบ้านนอก
ปลอบปลายทาง ถึงบางกอก ระลอกวิกฤติ
ได้แต่ฝัน...สักวัน...สักวัน...สะท้านคิด
อยากกลับไป อยู่ใกล้ชิด ผืนแผ่นดิน
กับภาระ ทั้งปากท้อง ต้องคิดฝัน
กับโทษทัณฑ์ ทั้งเนื้อเลือด ต้องเดือดดิ้น
โลก งาน เงิน น้ำตา เหงื่อ ยังเรื่อริน
รดท้องถิ่น สุข ปวดร้าว แล้วเท่าไร
ระหว่างทาง ระหว่างเมือง ถึงชนบท
ใครกันเล่า เฝ้ากำหนด ชีวิตใหม่
บนเส้นทาง ชีวิตเก่า เท่าเป็นไป
ขอบฟ้าไหน คือโฉมหน้า ชะตากรรม!