หนังสือที่เธอถือมา : สร้อยดอกผักกะแญง

13 ก.ย. 2558

๑

‘...หอมดอกผักกะแญง

ยามฟ้าแดงค่ำลงมา

แอ้บแอ้บเขียดจะนา ร้องยามฟ้าฮ้องฮวนฮวน เขียดโม้เขียดขาคำ

เหมือนหมอลำพากันม่วน

เมฆดำลอยปั่นป่วน ฝนตกมาสู่อีสาน...’*

๒

จังหวะกาพย์ยานี

ท่วงดนตรีเซิ้งพื้นบ้าน

ชีวิตจิตวิญญาณ

ก่อตำนานอีสานเฮา

๓

‘...ม่วนเอ๊ยม่วนเสียงกบ

ร้องอ๊บอ๊บกล่อมลำเนา ผักเม็กผักกะเดา

ผักกระโดนและผักอีฮีน ธรรมชาติแห่งบ้านนา

ฝนตกมามีของกิน ฝนแล้งแห้งแผ่นดิน

ห้วยบึงหนองแห้งเหือดหาย...’*

๔

ดั่งเพลงชาติอีสาน

ขับร้องผ่านทุกภาคภาย

ปู่ย่าล่วงตายาย

ถึงพ่อแม่ลูกหลานเหลน

เพลงถิ่นแผ่นดินไทย

บ่าวสาวไหลหลายกะเกณฑ์

ชนบท-เมืองตระเวน

แสวงหาความเป็นคน

๕

‘...อีสานบ้านของเฮา

อาชีพเก่าแต่นานดน เอาหน้าสู้ฟ้าฝน

เฮ็ดนาไร่บ่ได้เซา...’*

๖

โลกเปลี่ยนแผ่นดินแปลง

ผักกะแญงยังหอมเหย้า

สำนึกภูมิลำเนา

ผักกะเดายังขมดี

ใครใครต่างได้ฟัง

เพลงเอิ้นสั่งอีสานวิถี

ลำนำกาพย์ยานี

กวี ‘พงษ์ศักดิ์ จันทรุกขา’

*จากเพลง ‘อีสานบ้านของเฮา’

ประพันธ์โดย พงษ์ศักดิ์ จันทรุกขา

(๒๕๒๐)

หนังสือที่เธอถือมา : สร้อยดอกผักกะแญง | คมชัดลึก