ฟอร์จูนเนอร์ ชอบก็ต้องพิสูจน์กันยาวๆ | คมชัดลึก

 

                        เรื่องราวของโตโยต้า ฟอร์จูนเนอร์ ใหม่เป็นที่สนใจค่อนข้างมากสำหรับแฟนคลับ โดยเฉพาะความแตกต่างที่โตโยต้านำเสนอรถที่มีคุณภาพการขับที่ยกระดับขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง ผมเป็นคนหนึ่งที่เดินทางไปทดสอบรถคันนี้กับบรรดาเพื่อนๆ บนเส้นทางเซาเทิร์นซีบอร์ด วิ่งลัดไประหว่างอ่าวไทย ไปจรดอันดามัน เป็นทางดำแบบสี่เลนถนนก่อนสร้างไว้นานพอสมควรแล้ว ประสบการณ์การขับรถแล้วเส้นนี้ใช้ซ้ำหลายครั้ง ฟอร์จูนเนอร์ยังมีการทดลองขับออฟโรดบนสภาพทางที่จัดเตรียมไว้เพื่อแสดงให้เห็นศักยภาพของรถ และระบบซิกม่าโฟร์ ซึ่งเป็นชื่อที่ติดมาเฉพาะตัวขับเคลื่อนสี่ล้อตัวท็อป

 

 

 

 

                        แนวคิดในการพัฒนาของโตโยต้า ในการทำฟอร์จูนเนอร์ ขึ้นมาง่ายๆ คือ โตโยต้า รักษาจุดแข็งของตัวเองไว้ และก็เสริมส่วนที่คิดว่าเป็นสิ่งที่แฟนคลับรับได้ ไม่เติมมากจุดแข็ง คือ คำนี้ คิวดีอาร์ (QDR) เนื้อหาสำคัญของคอนเซ็ปต์นี้คือ การพัฒนา คุณภาพ (Q) หรือ quality+D (durability) หรือ ความทนทาน = Reliability หรือความน่าเชื่อถือ

 

 

 

 

                        ดังนั้นการพัฒนาส่วนใหญ่จึงเป็นเรื่องของสมรรถนะ ความปลอดภัย เป็นเหมือนภูเขาใต้น้ำแข็ง ต้องพิสูจน์กันนานๆ ถึงจะรู้

 

                        ต้องยอมรับโตโยต้า มีความน่าเชื่อถือด้านนี้มาก รถไม่เคยเสียง่ายๆ แต่ทุกอย่างมีได้ก็ต้องมีเสีย

 

                        โตโยต้าเลือกการพัฒนารถ โดยไม่ได้มุ่งหวังตอบทุกโจทย์ของทุกคน แต่พัฒนามากลางๆ เราไม่ต้องแปลกใจที่ภายนอกฟอร์จูนเนอร์ ใหม่ คงเส้น ซิกเนเจอร์ เดิมไว้ชัด เปลี่ยนไปแค่มิติสิ่งเหล่านี้สัมผัสได้เมื่อมองเทียบเคียงแล้ว รู้สึกว่าใหม่แต่คล้ายเดิม

 

 

 

 

                        นอกจากนี้แฟชั่นบางอย่างก็ไม่ได้เดินตามคนอื่นๆ เช่นเบาะหลังแถวสาม โตโยต้ารักษาการแขวนเบาะออกด้านข้างส่วนคนอื่นๆ ฝังลงไปกับพื้น ข้อเด่นข้อด้อยเบาะแขวนกับเบาะฝังย่อมต่างกัน แต่รถกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เลือกฝัง

 

                        ส่วนผลิตภัณฑ์ของโตโยต้า รูปลักษณ์ฉาบฉวยเน้น โฉบเฉี่ยวเล็กที่ภายใน มากกว่าภายนอก ผลผลิตจากภูเขาน้ำแข็งของโตโยต้าต้องเลือกกันที่ความทนทาน ความน่าเชื่อถือ

 

 

 

 

                        ถ้าลองสัมผัสรถ ขณะนั่งในเบาะด้านหน้า ทำให้นึกถึงฝั่งรถยุโรป ที่เน้นคอนโซลหน้าเป็นเส้นเอียงลาด ไม่เท่าการที่คอนโซลหน้าของฟอร์จูนเนอร์ เส้นตั้งเน้นตั้งชันมาก ส่วนนี้จะทำให้พื้นที่กระจกหน้าน้อยลงไป แต่จะได้ความแกร่งและความรู้สึกเหมือนการควบคุมอากาศยานเข้ามาแทนทำนองนั้น

 

                        ฟอร์จูนเนอร์ขับง่ายขึ้น แม้รถจะดูสูงใหญ่ขึ้นแต่ก็ยังคงความคล่องตัวไว้ โตโยต้า ไม่ได้ทำช่วงล่างให้แข็งแบบสปอร์ตแต่เลือกจะมาทางนุ่มหนึบ ทำให้การถ่ายทอดสภาพผิวถนนจางหายไปแต่ได้ความรู้สึกสบายมาแทน ส่วนรถยังเกาะผิวถนนอยู่ได้

 

 

 

 

                        ช่วงล่างพยายามซึมซับเยอะมาก ประกอบกับการลดเสียงรบกวนเพื่อทำให้ห้องโดยสารเงียบทำได้ดีอย่างได้ผล แน่นอนว่า ประสิทธิภาพของยางที่เลือกใช้ ฝั่งพัฒนายางต้องทำมาเพื่อสิ่งนี้

 

                        ถ้าเทียบคุณภาพการขับทางดำ เครื่องยนต์ใหม่ ระบบเกียร์ใหม่ และการเก็บเสียงที่ดี การออกแบบอัตราทดของพวงมาลัยรวมกันแล้ว คุณภาพการขับใกล้เคียงรถยุโรป ที่เป็นเอสยูวีแท้ๆ บางทีนั่งอยู่ตอนเดินเบา อาจจะหลงเพลินไปได้ว่า นี่มันเอสยูวีพรีเมียมฝั่งเมืองเบียร์และไส้กรอกหรือเปล่า

 

 

 

 

                        อย่างไรก็ตามสิ่งที่ต้องติดเมื่อจะหาซื้อโตโยต้ารุ่นนี้คือ มีช่องทางเล็กๆ ที่คู่แข่งโตโยต้า อย่างมิตซูบิชิ ปาเจโร สปอร์ต เสนอเรื่องของสมดุลระหว่าง “ราคา” กับ “คุณค่า” เพราะมันคือสิ่งที่ลูกค้าได้รับทันทีที่จ่ายเงิน ส่วนโตโยต้า ฟอร์จูนเนอร์ ชอบก็ต้องพิสูจน์กันยาวๆ หน่อย