'ลิมา' นครน่าเที่ยว | คมชัดลึก

 

                       ถ้าเป็นเมื่อ 8 ปีก่อน ฉันคงเป็นแปลกหน้าของ เปรู (Peru) แต่เปรูเที่ยวนี้ต้องบอกว่าเราคุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว

 

                       ระยะห่าง 8 ปี จัดว่าพอเหมาะพอดีสำหรับความคิดถึง จำได้ว่าตอนนั้นมาเปรูได้ไม่ทันไรก็มีการโหวตหา 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลก ฉันนี่โหวตมาชูปิกชูสุดแรงเกิด เรียกว่าเชียร์ไม่แพ้ชาวเปรูเหมือนกัน

 

 

 

 

                       เปรูเที่ยวก่อนมาด้วยสายการบินเคแอลเอ็ม (www.klm.co.th) เที่ยวนี้ก็ยังคงใช้บริการสายการบินเคแอลเอ็มบินเข้า ลิมา (Lima) เหมือนเดิม เพราะต้องยอมรับว่า เคแอลเอ็มเป็นสายการบินที่มีเที่ยวบินแผ่คลุมในทวีปอเมริกากลางและอเมริกาใต้เยอะมาก มีเที่ยวบินเข้าอเมริกาใต้ราวๆ 10 เมือง นอกจากลิมาแล้ว ก็ยังมีซานติอาโก กิโต กัวยากิล โบโกตา การากัส บัวโนสไอเรส ริโอเดอจาเนโร เซาเปาโล และมอนเตวิเดโอ ใครจะเลือกบินเข้าจากประเทศหนึ่งและออกจากอีกประเทศหนึ่งก็ได้

 

                       จะไปอเมริกาใต้กับเคแอลเอ็ม ต้องแวะเมืองอัมสเตอร์ดัมเพื่อเปลี่ยนเครื่อง ใครจะแวะเที่ยวอัมสเตอร์ดัมก่อนก็ได้ แล้วค่อยบินต่อไปอเมริกาใต้ หรือใครจะบินเข้าด้วยเคแอลเอ็มและบินออกด้วยสายการบินแอร์ฟรานซ์ (www.airfrance.co.th) ก็ได้อีกเหมือนกัน

 

 

 

 

                       เป็นลิมาเที่ยวที่ฉันไม่กังวลเท่าไหร่ เพราะรู้แล้วว่าควรจะเลือกเอนหลังแถวไหน หลังจากคลิกเข้าไปค้นหาในเว็บไซต์เอ็กซีเดีย (www.expedia.co.th) เลยเลือกพักโรงแรม Melia Lima (www.melia.co.th) เพราะอยู่ในทำเลที่ดีแถวซาน อิซิโดร ปลอดภัย เดินทางสะดวกสบายใกล้ห้างสรรพสินค้า แถมใกล้กับย่านมิราฟลอเรสที่เป็นแหล่งนักท่องเที่ยวพักกัน

 

                       พูดถึงจองกับเว็บไซต์เอ็กซ์พีเดียก็ค่อนข้างสะดวกสบาย เพราะเขามีโรงแรมทั่วโลกให้เลือกกว่า 510,000 แห่งทั่วโลก แถมเดี๋ยวนี้สะดวกสบายแค่โหลดแอพพลิเคชั่นของเอ็กซ์พีเดียไว้บนสมาร์ทโฟน อยู่ที่ไหนก็จองห้องพักได้

 

                       คนไทยจะมาเที่ยวเปรู มาได้สบายๆ ไม่ต้องขอวีซ่า แถมใครอยากได้ข้อมูลเที่ยวเปรู แวะไปขอที่สถานทูตเปรูประจำประเทศไทย 0-22606243) ได้เลย

 

 

 

 

                       มาลิมาเที่ยวนี้ฉันพุ่งตรงไปหา จัตุรัสซาน มาร์ติน (Plaza de San Martin) อย่างไม่รีรอ เพราะเที่ยวที่แล้วกล้องมีปัญหาทำให้ชีวิตเหมือนยังเก็บภาพไม่เต็มอิ่ม เที่ยวนี้ต้องรีบกลับไปซ่อมอย่างเร็วพลัน

 

                       จัตุรัสแห่งนี้สร้างก่อนศตวรรษที่ 20 มีรูปปั้นนายพลซาน มาร์ติน (San Martin) นั่งบนหลังม้าอย่างไม่ยินดียินร้ายกับชีวิตที่เคลื่อนไหวอยู่รายรอบจัตุรัส

 

                       มุมนี้เป็นถนนที่มีหลายแยก แต่ถนนสายหนึ่งที่น่าเดินที่สุดคือ ถนนยูเนี่ยน (Jiron de la Union) เพราะถนนสายนี้เป็นถนนคนเดินที่คึกคักมาก หัวถนนจะมีแต่ชายฉกรรจ์ที่ทำธุรกิจแลกเงินมายืนคอยสอดส่องหาลูกค้า เรตที่พวกเขาแจกจ่ายให้นักท่องเที่ยวนั้นดีกว่าธนาคารเยอะ ทำให้นักท่องเที่ยวเดินเข้าหากันตลอด จะเรียกว่าเป็นถนนคนเดินก็ได้ ถนนสายช็อปปิ้งประจำเมืองก็ได้อีกเหมือนกัน เพราะตลอดถนนสายนี้มีร้านรวงเปิดขายของเต็มไปหมด โดยเฉพาะพวกเสื้อผ้าอาภรณ์มีให้เลือกจับจ่ายระบายเงินกันตลอดทาง

 

 

 

 

                       ที่จริงถนน Jiron de la Union ทอดยาวไปหา จัตุรัสมายอร์ (Plaza Mayor) ซึ่งเป็นจัตุรัสประจำเมืองของลิมา แต่กว่าจะเดินไปถึงจัตุรัสมายอร์ ก็ผ่านทั้งร้านรวง ห้างสรรพสินค้า ผ่านทั้งโบสถ์ที่สวยงาม พิพิธภัณฑ์ ไปจนถึงโรงละคร แถมยังผ่านอาคารสีสันสดใสไปตลอดทาง

 

                       จนถึงจัตุรัสมายอร์นั่นแหละถึงพบว่าลานกว้างแห่งนี้ทั้งสวย สดใส และมีสีสัน จัตุรัสแห่งนี้อาจไม่โอ่อ่าเท่ากรองด์ปลาซในบรัสเซลส์ ไม่คึกคักเท่าดัมสแควร์ในอัมสเตอร์ดัม แต่จัตุรัสมายอร์ไม่เคยแห้งแล้งสีสัน ทาวน์ฮอลล์ ที่ทำการรัฐสภา พระราชวัง และมหาวิหารประจำเมือง เด่นตระหง่านอยู่รายล้อมจัตุรัสมายอร์ ให้ชาวลิมาและคนพลัดบ้านได้ซึมซับความสวย

 

                       โดยส่วนตัวฉันค่อนข้างชื่นชอบจัตุรัสของทุกเมือง เพราะมันมักจะเป็นทำเลทอง ที่ได้เฝ้ามองความเคลื่อนไหวและอิริยาบถของผู้คนที่เคลื่อนผ่านไปมา

 

 

 

 

                       นั่งสังเกตการณ์ดูผู้คนได้สักพัก จึงเดินเข้าสู่ชายคามหาวิหาร ซึ่งดูด้านนอกค่อนข้างใหม่ เพราะเขาบูรณะอยู่บ่อยๆ บางทีอาจจะเป็นเพราะลิมามีสถิติแผ่นดินไหวบ่อย มหาวิหารประจำเมืองเลยต้องบูรณะกันเป็นประจำ

 

                       มากกว่าความเข้มขลังที่นั่นยังมีหลุมฝังศพของฟรานซิสโก ปิซาร์โร ชาวสเปนผู้บุกรุกเปรูเป็นคนแรก ในมุมของพิพิธภัณฑ์ฯศาสนาแทบไม่เคยไร้ร้างผู้คน ค่าที่มันเก็บรักษารูปภาพและโบราณวัตถุทางศาสนาเอาไว้เยอะ

 

                       นอกจากมหาวิหารแล้ว ลิมามีโบสถ์เก่าๆ สวยๆ อีกหลายแห่ง ไม่ว่าจะเป็น โบสถ์ซาน ฟรานซิสโก (San Francisco) โบสถ์สไตล์บารอกที่ได้อิทธิพลแขกมัวร์ เดินลึกเข้าด้านในเป็นอุโมงค์ที่เก็บกระดูกเอาไว้หลายหมื่นศพ

 

 

 

 

                       ถ้าวัดกันตามความชอบ ฉันชอบโบสถ์นี้มากกว่าวิหารประจำเมือง และอีกโบสถ์หนึ่งซึ่งวิลเลียมพาเดินฝ่าแดดไปหา คือ โบสถ์ซานโต โดมิงโก (Santo Domingo) หนึ่งในโบสถ์ของเมืองลิมาที่มีเรื่องราวสำคัญในประวัติศาสตร์มากที่สุด สร้างตอนปี ค.ศ.1540 บนที่ดินที่ปิซาร์โรยกให้แก่บาทหลวงที่ติดตามปิซาร์โรไปทุกหนทุกแห่ง จนช่วยให้เขาได้ชัยชนะต่อชาวอินคา แต่อีกนัยหนึ่ง เพื่อเป็นการไถ่โทษในสิ่งที่ปิซาร์โรทำไป

 

                       เรื่องความงดงามด้านนอกไม่เป็นรองโบสถ์ไหน ส่วนด้านในตกแต่งอย่างทันสมัยมาก มีแท่นฝังศพของนักบุญโรส และนักบุญมาร์ติน เดอ พอร์เรส และรูปปั้นของนักบุญโรสที่ทำจากหินปูนอลาบาสเตอร์

 

 

 

 

                       นอกจากโบสถ์แล้ว ฉันยังแวะไปที่โรงละครประจำเมืองที่เพิ่งถูกไฟไหม้มาไม่นาน และเพิ่งบูรณะมาได้ไม่กี่ปี ด้านในบอกเล่าช่วงก่อนไฟไหม้ รวมถึงช่วงที่เกิดเหตุ จนถึงช่วงหลังไฟไหม้ ที่บูรณะแล้วเปิดแสดงบัลเลต์และคอนเสิร์ตเป็นระยะ

 

                       มาเปรูเที่ยวนี้ ได้เห็นลิมาแบบเต็มๆ มากขึ้น มองผ่านๆ อาจจะเป็นเมืองหลวงที่ดูแข็งๆ แต่ถ้าเพ่งมองอย่างลึกซึ้ง จะสัมผัสได้ทันทีว่าลิมางดงามน่าเที่ยวไม่แพ้เมืองไหนในเปรู

 

 

 

 

 

---------------------

 

(เที่ยวนี้ขอเล่า : 'ลิมา' นครน่าเที่ยว : โดย...กาญจนา หงษ์ทอง [email protected] IG - kan_hongthong)