ไลฟ์สไตล์

'มินิอพาร์ทเม้นท์ไม่บาน'ใจกลางเมืองย่านลาดพร้าว

'มินิอพาร์ทเม้นท์ไม่บาน'ใจกลางเมืองย่านลาดพร้าว

15 ส.ค. 2558

“มินิอพาร์ทเม้นท์ไม่บาน” ใจกลางเมืองย่านลาดพร้าว : คอลัมน์ ตึกแถว-อพาร์ตเมนต์ไม่บาน โดย... อาจารย์เชี่ยว

 
 
          สัปดาห์นี้ผมภูมิใจนำเสนอ “มินิอพาร์ทเม้นท์ไม่บาน”  ใจกลางเมืองย่าน “ลาดพร้าว” บนพื้นที่ดินขนาดกำลังพอเหมาะ 50 ตารางวา ถือว่าเป็น “มินิอพาร์ทเม้นท์ไม่บาน” ที่ก่อให้เกิด “ประโยชน์สูง+ประหยัดสุด” อย่างแท้จริงอีกโครงการหนึ่งครับ เพราะสามารถตอบโจทย์ในการพัฒนา “อสังหาฯ ไม่บาน” บนพื้นดินขนาดเล็กใจกลางเมืองได้ โดยปกติทั่วไปแล้วการปลูกบ้านบนที่ดินที่จัดสรรในสมัยก่อนมักสร้างอยู่บนพื้นที่ 50 ตารางวาโดยประมาณ เมื่อกาลเวลาผ่านไป 30 ปี จากที่ที่เคยอยู่ “ชานเมือง” ย่าน “ลาดพร้าว” ก็กลับกลายเป็นอยู่ “ใจกลางเมือง” เพราะตัวเมืองขยายออกไปจากเดิม ซึ่งในอดีตที่ดินไม่ได้มีราคาค่างวดมากมายสักเท่าไร เพราะเป็นย่านที่อยู่อาศัย พอชุมชนเมืองเริ่มขยายตัวพร้อมกับโครงข่ายระบบการขนส่ง เลยทำให้ทำเลเดิมที่เคยเป็น “โซน” ที่ “อยู่อาศัยย่านชานเมือง”  กลายสภาพเป็นย่าน “ธุรกิจการค้าใจกลางเมือง” ที่ดึงดูดผู้คนจากทุกสารทิศทั่วประเทศ อพยพเข้ามาแสวงหาโอกาสที่ดีกว่า 
 
          อาจจะเป็นผลมาจากการวางระบบโครงสร้างรวมทั้งแนวทางในการพัฒนาประเทศที่ผิดพลาดตั้งแต่ “แผนพัฒนาเศรษฐกิจฉบับที่ 1” พ.ศ.2504 ทำให้การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของบ้านเราเติบโตแบบ “เด็กหัวโต” มีลักษณะโดยรวมซูบผอม มือเท้า แข้งขาเรียวเล็ก เหมือนเด็กเป็น “โปลิโอ” ขาดสารอาหารครับ เปรียบได้กับประเทศของเรา คือ “เด็กหัวโต” คนนั้น ที่มี “กรุงเทพฯ” ซึ่งเป็น “เมืองหลวง” ที่โตเอาโตเอา ดึงเอาความเจริญทั้งหมดให้มากระจุกตัวอยู่ใน “กรุงเทพฯ”  ดึงดูดทั้งทรัพยากรจากชนบท รวมทั้งดึงดูดผู้คนเข้ามาด้วย เพราะเป็น “มหานคร” แห่งโอกาส ทั้งยังเป็นแหล่งงานทำให้ “กรุงเทพฯ”  จากเดิมมีพลเมืองเพียง 1-2 ล้านคน แต่ในปัจจุบันเชื่อกันว่า “กรุงเทพฯ” มีผู้คนแออัดยัดเยียดกันอยู่ ประมาณ 12-15 ล้านคนเลยทีเดียว จึงมีความต้องการที่อยู่อาศัยเพื่อรองรับบรรดาผู้คนที่อพยพหลั่งไหลกันเข้ามาจากทั่วทุกสารทิศ และ “มินิอพาร์ทเม้นท์ไม่บาน” ซึ่งเป็นการพัฒนา “อสังหาฯ ไม่บาน” บนพื้นที่ดินขนาดเล็ก 50 ตารางวา ใจกลางเมืองก็น่าจะเป็นหนึ่งในคำตอบที่น่าสนใจครับ
 
          จากเดิมในอดีตเมื่อ 30 ปีที่แล้วเป็นบ้านพักอาศัยชั้นเดียวบนพื้นที่ 50 ตารางวา อยู่กันเพียง 1 ครอบครัว จากเดิมที่ดินตารางวาละเพียงไม่กี่ร้อยบาทในอดีต ซึ่งปัจจุบันได้กลายเป็นตารางวาละหลายหมื่นบาท ประกอบกับสภาวะแวดล้อมโดยรอบก็ได้เปลี่ยนแปลงไปจนจำของเดิมแทบไม่ได้ จากย่านพักอาศัยที่เงียบสงบได้กลายเป็นแหล่งการทำกิจการการค้า, การให้บริการ, สำนักงาน, ออฟฟิศ, ร้านสะดวกซื้อ ฯลฯ คงไม่ผิดนะครับที่จะบอกว่าที่ไหนมีงานที่นั่นก็จะดึงดูดผู้คนให้เข้ามาทำงาน 
ประกอบกับมีการปรับปรุงระบบสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ โดยทางหน่วยงาน “กทม.” มีการปรับปรุงถนน ท่อระบายน้ำ รวมทั้งทางฟุตบาท (ทางเดินเท้า) ทำไปทำมาจากเดิมที่ระดับของพื้นบ้านเคยอยู่สูงกว่าท่อระบายน้ำสาธารณะและถนนสาธารณะ กลายเป็นอยู่ต่ำกว่าท่อระบายน้ำสาธารณะและถนนสาธารณะไปเสียฉิบ ทุกครั้งที่ฝนตกน้ำก็ท่วมขังตกอยู่ในสภาพเน่าเหม็น เพราะอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าทั้งระดับถนนและท่อระบายน้ำ ก็ไม่มีทางเลือกเหลือเลยครับ หลังจากที่ได้ทนทุกข์ทรมานมายาวนานหลายสิบปี บ้านที่เคยสวยงาม ทันสมัย เมื่อ 30 ปีก่อนในปัจจุบันก็ล้าสมัยทรุดโทรมลงไปตามกาลเวลา 
 
          คงถึงเวลาแล้วครับที่จะบูรณะปรับปรุงกันใหม่ครั้งใหญ่ และถือโอกาสเปลี่ยนจากที่อยู่อาศัยประเภทที่คน “แต้จิ๋ว” เรียกว่า “เจี๊ยะฮวงฉู่”  หรือ “กินแต่ลม” ไม่สร้างรายได้มีแต่รายจ่าย กลายเป็น “มินิอพาร์ทเม้นท์ไม่บาน” ใจกลางเมืองที่สามารถสร้างรายได้ให้แก่เจ้าของ เพราะการที่จะหาซื้อที่แปลงใหม่ใจกลางเมืองในทำเลแบบนี้ก็คงหาซื้อได้ไม่ง่ายครับ เพราะที่ใจกลางเมืองก็มีราคาแพงแสนแพง คิดจะซื้อก็คงจะหาซื้อได้ลำบากและมิหนำซ้ำก็คงไม่มีปัญญาที่จะสู้ราคา ประกอบกับเจ้าของก็มีอายุมากพอสมควรแล้วจะใช้จ่ายก็ต้องระมัดระวัง เพราะเงินทองที่เก็บหอมรอมริบมาทั้งชีวิต เตรียมการไว้ใช้หลังเกษียณก็มีเหลืออยู่ไม่มาก
 
          จากเหตุและผลทั้งหลายทั้งปวงก็มาสรุปลงที่ การพัฒนา “อสังหาฯ ไม่บาน” ในรูปแบบ “มินิอพาร์ทเม้นท์ไม่บาน” ขนาดเล็กใจกลางเมือง ย่าน “ลาดพร้าว” ที่ท่านเห็นอยู่นี่แหละครับ นอกจากนั้นผมยังออกแบบให้ในอนาคตสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 หน่วยแยกจากกันได้โดยอิสระ เพราะมีลูก 2 คน จะได้ไม่ต้องมาถกเถียงเกี่ยงกันเรื่องการแบ่งสมบัติให้เป็นธรรมและลงตัว รวมทั้งในช่วงที่พ่อแม่ยังแข็งแรงอยู่ก็สามารถหารายได้จาก “มินิอพาร์ทเม้นท์ไม่บาน” ที่ได้ปลูกสร้างขึ้นใหม่ทดแทนที่บ้านเก่า ที่นอกจากไม่ก่อให้เกิดรายได้แล้วยังตกอยู่ในสภาพทรุดโทรม เกินกว่าจะปรับปรุงซ่อมแซม ก็อยากให้แฟนๆ ชาว “มินิอพาร์ทเม้นท์ไม่บาน”  ลองนำเอาแนวคิดของผมไปต่อยอดกันครับ
 
          จัดได้ว่าเป็นข่าวดีสำหรับแฟนๆ ที่มีพื้นที่ดินจำกัด 40-50 ตารางวา อยู่ย่านใจกลางชุมชนเมืองอาจจะเป็นบ้านเก่าที่สร้างมาหลายสิบปี จะว่าไปแล้วแนวคิดในการพัฒนา “อสังหาฯ ไม่บาน” แบบ “งามง่าย พอเพียง” ในรูปแบบ “มินิอพาร์ทเม้นท์ไม่บาน” ขนาดเล็กใจกลางเมืองย่าน “ลาดพร้าว” หลังนี้ อาจเป็นหนึ่ง “ทางเลือก” ที่อาจจะเป็น “ทางรอด” ในยุคเศรษฐกิจ “ตกสะเก็ด” เช่นนี้ก็เป็นไปได้ครับ สำหรับสาระน่ารู้ในสัปดาห์นี้คงมีเพียงแค่นี้ครับ ท่านที่สนใจสามารถไปศึกษาหาข้อมูลเพิ่มเติม รวมทั้งข้อมูลย้อนหลังได้ที่เว็บไซต์ www.homeloverthai.com  แล้วพบกันใหม่ในอีกสองสัปดาห์หน้าครับ