ศิลป์แห่งแผ่นดิน : Trekking กับหญิงอ้วน | คมชัดลึก

 

        ผมเคยพบ “หญิงอ้วน” คนนี้แล้วที่ร้านหนังสือสุนทรภู่ อำเภอแกลง จังหวัดระยองเมื่อสองสามปีที่แล้ว เธอไม่ได้อ้วนสมชื่อ (ชื่อหนังสือ) แต่อย่างใด เพียงเป็นคนร่างใหญ่ เธอดูท้วมๆ แต่ก็สมส่วนทะมัดทะแมงดี

 

        มองเห็นเธอจากไกลๆ รู้ว่าเธอชอบขี่จักรยาน รักการเดินทาง แน่ละ การเดินทางของคนเราย่อมหมายถึงการเดินทางออกไปข้างนอก และเดินทางกลับเข้าไปข้างใน การเดินทางทำให้มนุษย์แข็งแรง

 

        เมื่อผมได้หนังสือเล่มนี้มา พร้อมๆ กับแม่ชุมสาย มีสมสืบ จิตรกรหญิง ในดวงใจของผม “หญิงชราวาดรูป” อ่านหนังสือ “Trekking กับหญิงอ้วน” ด้วยความรื่นรมย์ แม้จะบ่นว่าตัวหนังสือมีขนาดเล็กไปสักหน่อย (สำหรับคนแก่) แต่แม่ก็อ่านต่อไปจนจบ และบอกว่าเขียนดีจัง สนุกดีจริง นี่ผู้หญิงเขาชมผู้หญิงด้วยกัน ผมเห็นแม่ของผมอ่านหนังสือทุกวันมาตั้งแต่ผมเป็นเด็ก แม่เป็นแฟนพันธุ์แท้ของ สกุลไทย ขวัญเรือน นอกจากนี้ที่บ้านเรายังมี วิทยากร, ชาวกรุง, สองนิตยสารสำคัญในยุคนั้น แม่อ่านหนังสือมามาก การที่แม่เป็นคนรักการอ่านทำให้แม่เขียนหนังสือได้ดี แม่มีผลงานเขียนมา 2 เล่ม คือ “ดึกแล้วคุณขา” และ “เปิดกรุครัวเก่า” (เล่มแรกได้รับรางวัลจากงานสัปดาห์หนังสือฯ เมื่อหลายปีก่อน)

 

        แม้ “หญิงชรา” มิได้เดินทางไปข้างนอกไกลๆ อย่าง “หญิงอ้วน” แต่แม่ก็เดินทางภายในมาอย่างโชกโชน เป็นคนรุ่น “บุกเบิก” ที่เดินทางข้ามเขตแดนของกาลเวลาที่เรียกกันว่า “กึ่งพุทธกาล” คือข้ามผ่านเส้นพุทธศักราช 2500 ซึ่งเป็นปีที่ลูกชายคนที่สองของแม่ คือผมเองถือกำเนิด

 

        นี่เองทำให้แม่อ่าน เรื่องราวการเดินทางของหญิงอ้วนอย่างใส่ใจ คงอยากรู้ว่าผู้หญิงรุ่นลูกรุ่นหลานเดินทางอย่างไร

 

        เมื่อแม่อ่านจบ แม่ฝากขอบคุณหญิงอ้วนที่มีน้ำใจส่งหนังสือนี้มาให้อ่าน แม่ได้อ่านหนังสือของนักเขียนรุ่นใหม่เสมอ ทั้งนิยาย เรื่องสั้น บทกวี เอ่ยนามนักเขียนไทยร่วมสมัยคนใด แม่รู้จัก และเคยอ่านแทบทั้งนั้น ดูแม่จะอ่านมากกว่าเมื่อก่อนเสียอีก เพราะแม่วางมือจากการงานทางโลกแล้ว แม่ใช้เวลาที่เหลือด้วยการวาดรูป และอ่านหนังสือ ออกกำลังกายด้วยการเดิน ทำงานบ้านเท่าที่ทำได้ รดน้ำต้นไม้ ดูแลไม้กระถาง และยังเข้าครัว ปรุงอาหารเองเหมือนเคยมา

 

        ผมได้อ่าน Trekking กับหญิงอ้วน แล้วรู้สึกเหมือนแม่ คือ “Muzer Dunn” สนุกดีจังแบบรื่นรมย์อย่างข้างใน ชอบคำว่า “ยิ่งสูง ยิ่งสวย” , “บางครั้งเราลืมไปว่าภูเขาแต่ละลูกสูงไม่เท่ากัน”, “เราต่างอยู่ในความแตกต่างของกันและกันบนโลกใบนี้” , “กอดแน่นแค่ไหนถึงเวลาก็ต้องปล่อย”, “สิ่งที่สอนฉันจากการเดินขึ้นเขา..คือการค้นหาตัวเอง ค้นหาความจริง และอยู่กับความสวยในใจตัวเอง”

 

        ภาพถ่าย (กฤษฎิ์ เจริญสวัสดิ์) ฝีมือแก่กล้าเกินอายุ ภาพจำนวนนับร้อยภาพ จัดวางสลับกับเรื่องได้เหมาะเจาะ ในสัดส่วนที่พอดี หนังสือดูสวย น่าดู น่าจับต้อง น่าอ่าน สิ่งที่น่าสนใจกว่าข้อมูลสถานที่ รายละเอียดการเดินทาง ก็คือ ถ้อยอักษรได้เผยให้เห็นตัวตนบางส่วนของผู้เขียน ผู้อ่านจะรู้สึกได้ถึงนามธรรมในตัว “หญิงอ้วน” คนนี้ ที่ทำให้ผู้อ่านอยากคบหาเป็นเพื่อน

 

        เมื่อแม่อ่านจบแม่ถามถึงคนเขียนทันที เหมือนว่าหนังสือทำให้แม่รู้สึกสนิทตาม เชื่อใจ วางใจ ผมเองเมื่ออ่านจบก็คิดถึงหญิงอ้วนขึ้นมาจับใจ รู้สึกอยากฟังเธอพูดคุยถึงดินแดนที่เธอไป Trekking มามากกว่าความอยากจะเดินทางไปเอง

 

        “รายได้จากค่าหนังสือเล่มละ 100 บาท จะจัดส่งไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวที่ประเทศเนปาลโดยตรง โดยผ่านไกด์นำทางของเราซึ่งประสบภัยด้วยเช่นกัน นี่คือประโยคแรก หน้าแรกของหนังสือ Trekking กับหญิงอ้วน”