หนังสือที่เธอถือมา : วิญญูชนเปี่ยมเมตตา

02 ส.ค. 2558

บุรุษหนึ่งจับเต่าได้ตัวหนึ่ง

อยากกินถึงอย่างไรไม่อยากฆ่า

คิดอุบายใช้ไผ่ท่อนหนึ่งมา

พาดกะทะน้ำเดือดท้าเต่าข้ามไป

'ข้าได้ยินมือตีนท่านมั่นคงนัก

เชิญลองสักเชิงชำนาญของการไต่

หากสามารถข้ามกะทะแล้วปลอดภัย

ข้าจะไว้ชีวิตเจ้านะเต่าน้อย'

เต่าตัวนั้นหวังจะมีชีวิตรอด

จึงไต่ไผ่ไปตลอดอย่างค่อยค่อย

ข้ามกะทะน้ำเดือดได้เรียบร้อย

บุรุษนั้นยังมิปล่อยตามตกลง

'โอ, ใช้ได้ช่างล้ำเลิศประเสริฐแท้

แต่ให้แน่ขอสักเที่ยวเทียวประสงค์

ไต่ให้ชมอีกสักครั้งอย่างบรรจง

ข้านี้คงนับถือเจ้านานเท่านาน'

ได้ฟังแล้วเต่าตัวนั้นพลันโกรธมาก

'ก็ถ้าอยากจะกินข้าอย่าช้าท่าน

วิญญูชนเปี่ยมเมตตาน่ารำคาญ

อ้อมค้อมไยให้เสียการ...เสียเวลา!

ปรับปรุงจากเรื่อง ‘วิญญูชนเปี่ยมเมตตา’ จากคัมภีร์ติงฉี

หนังสือ ‘ประกายคารมย์’

แปลโดย ‘เมย์ทิวา’

สำนักพิมพ์ กรุณา-จตุพร (ไม่ระบุปี)

หนังสือที่เธอถือมา : วิญญูชนเปี่ยมเมตตา | คมชัดลึก