ตำนานแผ่นดิน : เชียงใหม่-สิบสองปันนา | คมชัดลึก

 

 

                      พระเจ้าเล่าปี่ทำศึกกอบกู้ราชวงศ์ฮั่น จนได้ครองเมืองเสฉวน สถาปนาตัวเองเป็น พระเจ้าฮันต๋งแห่งจ๊กก๊ก ยกทัพใหญ่บุกโจมตีเมืองกังตั๋งเพื่อแก้แค้นให้แก่กวนอู ที่ถูกข้าศึกรุมฆ่าตายในสนามรบ พระเจ้าเล่าปี่กรำศึกหนักจนประชวร สวรรคต ณ นครฉงชิ่ง ขงเบ้งจึงต้องช่วยอาเต๊า ลูกชายเล่าปี่ ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเล่าเสี้ยน

 

                      อาเต๊า เป็นคนอ่อนแอ เชื่อฟังขุนนางชั่วขันทีโฉด ขงเบ้งเบื่อหน่ายราชการ จึงยกทัพลงมาปราบชนกลุ่มน้อยทางใต้ ตั้งแต่เมืองถัวตง (คุนหมิง) สิบสองปันนา ถึงพุกาม ขงเบ้งใช้กลศึกสู้กับลัทธิมนต์ดำของชาวใต้จนชนะ แล้วใช้หลักเมตตาธรรมซื้อใจชนกลุ่มน้อยให้ปกครองดูแลกันเอง ให้ทหารฮั่นช่วยสอนการปลูกพืชเลี้ยงสัตว์ สร้างบ้านด้วยอิฐดินเผาสมัยใหม่

 

                      สิบสองปันนา ถึง พุกาม (พม่า) จึงมีชาวฮั่นตกค้างอยู่มาก จีนเป็นภาษาหลักของดินแดนแถบนี้ โชคดีที่ชนกลุ่มน้อยส่วนใหญ่ ชาวไทยลื้อชาวไทยภูเขาทุกเผ่าพันธุ์ ยังรักษาขนบธรรมเนียมประเพณี วิถีชีวิตความเป็นอยู่ การแต่งกายแบบโบราณไว้ได้ ผมไปร่วมงานขันโตกของนักศึกษากลุ่มหนึ่งที่เชียงใหม่ น้องๆ ชายหญิงนัดกันแต่งกายย้อนยุค รักษาศิลปะงดงามไว้ไม่เสื่อมคลาย

 

                      เปรียบกับเมืองจิ่งหง (ซีชวนปั่นน่า) ที่ผมเคยไปเมื่อ 20 ปีก่อน ผู้เฒ่ายังเคี้ยวหมาก เรือนไม้มุงหลังคาหญ้าแฝก ห้างสรรพสินค้าที่มีหน้าประตู เหมือนหน้าบันโบสถ์ วันนี้สิบสองปันนาที่เต็มไปด้วยนกยูงป่า กลายเป็นเมืองที่มีแต่คอนโดมิเนียมสูงใหญ่ อากาศที่เย็นสบายตลอดทั้งปีด้วยป่าใหญ่ กลายเป็นถนนซีเมนต์กว้างร้อนตับแตก

 

                      อาหารพื้นเมืองสิบสองปันนาดั้งเดิม ข้าวเหนียวขาวข้าวเหนียวดำนึ่ง กินกับไก่ย่าง ซี่โครงหมูย่าง เนื้อแดดเดียว ปลานิลย่าง แอ๊บหมูแอ๊บไก่ห่อใบตองปิ้งเตาถ่านร้อนๆ จิ้มกับน้ำพริกหนุ่ม แกล้มด้วยผักสดถั่วพื้นบ้าน กลายเป็นเนื้อสัตว์เสียบไม้ย่าง อย่างที่ชาวฮั่นนิยมกินกัน อาหารสิบสองปันนาจึงคลายความอร่อยลงไปเยอะ

 

 

 

 

 

 

ไส้อั่วเม็งราย ป้าอัมพรเชียงใหม่

 

 

                      คุนหมิงกงลู่ ถนนอาร์3เอ เชื่อมเชียงของ จ.เชียงราย ข้ามสะพานข้ามแม่น้ำโขง ไปบ้านบ่อแก้ว มุ่งสู่หลวงน้ำทา ชายแดนลาว-จีน ที่บ่อหาน เจาะทะลุภูเขา 24 ลูก สู่เมืองจิ่งหง หรือเชียงรุ่ง แคว้นสิบสองปันนา มณฑลคุนหมิง เป็นถนนยุทธศาสตร์เชื่อมไทย-ลาว-จีนถึงเมืองคุนหมิง เป็นเส้นทางที่ขงเบ้งยกทัพจากเสฉวนมาปราบชนกลุ่มน้อยถึงพุกาม

 

                      ถนนดี การเดินทางสะดวก ชาวจีนขับรถมาเที่ยวเชียงราย-เชียงใหม่ จนเกิดปัญหากับเมืองที่สงบสุข พลุกพล่านด้วยเสียงจีนเจี๊ยวจ๊าวดังทั่วเมือง ชาวจีนจากสิบสองปันนา-คุนหมิง คุ้นเคยกับไก่ย่างหมูย่าง น้ำพริกข้าวเหนียวนึ่งร้อนๆ อาหารเหนือจึงอร่อยถูกปากกว่าที่บ้านเกิด ร้านอาหารเชียงราย-เชียงใหม่ มีลูกค้าชาวจีนกินกันแน่น

 

                      ผมไปสิบสองปันนา 10 ปีก่อน ยังได้ชิมไส้อั่วตากแดดเดียว หมูสามชั้นหมักเครื่องเทศแดดเดียว ผัดผักกรอบๆ ร้านขายเนื้อสัตว์ปิ้งย่าง ผมจึงเอากุ้งปลาไก่เสียบไม้ สอนอาตี๋เจ้าของร้านทำข้าวผัดแบบไทยๆ อร่อยจนพวกเราต้องแย่งกันกิน เพราะจีนสิบสองปันนาไม่มีเคล็ดลับปรุงอาหารด้วยซีอิ๊ว น้ำปลาไข่ให้อร่อย

 

                      ป้าอัมพร ศรีทาเกิด ทำไส้อั่ว แหนมหม้อ น้ำพริกหนุ่ม น้ำพริกอ่อง แกงฮังเล พริกแกงน้ำเงี้ยว น้ำพริกแกงอ่อง พริกแกงข้าวซอย พริกแกงฮังเล ใส่ถุงสุญญากาศขายให้ชาวจีน ซื้อไปทำกินที่สิบสองปันนา ไส้อั่วกลายเป็นของฝากที่คนจีนนิยมซื้อใส่รถ ขับกลับไปย่างกินที่บ้าน หิ้วขึ้นเครื่องบินกลับไปกินที่เซี่ยงไฮ้ ปักกิ่ง ฮ่องกง

 

                      ไส้อั่วเม็งราย ใช้หมูบดกับตะไคร้ใบมะกรูดพริกสด อบย่างให้สุกแห้ง แล้วใส่ถุงแช่เย็นจนแข็ง ซื้อกลับไปย่างกินที่บ้าน อร่อยเหมือนไส้อั่วย่างใหม่ๆ ไม่เหมือนไส้อั่วสิบสองปันนา ต้องเอามาตากแดดให้แห้ง เศษฝุ่นผงจากริมถนนโปรยไปจับจนดำ จะกินต้องเอาไปทอดให้สุก จึงไม่อร่อยเหมือนไส้อั่วเม็งราย

 

 

 

 

 

--------------------

 

(ตำนานแผ่นดิน : เชียงใหม่-สิบสองปันนา : โดย ... อ.ไชยแสง กิระชัยวนิช)