
หลวงพ่อคูณ (๒๔๖๖-๒๕๕๘)
24 พ.ค. 2558
หนังสือที่เธอถือมา : หลวงพ่อคูณ (๒๔๖๖-๒๕๕๘) : โดย...ไพวรินทร์ ขาวงาม
กาลครั้งหนึ่ง ยังคงมี วัดบ้านไร่
เมืองโคราช ใครต่อใคร ใจต่างถึง
โลกกำหนด นามชีวิต คิดคะนึง
พระรูปหนึ่ง แปลกแต่จริง ยิ่งตำนาน
มิใช่พระ นักเทศน์ พิเศษพ้น
เพียงภิกษุ สามัญชน คนเรียกขาน
มิใช่ผู้ ปรัชญา วิชาการ
เพียงมนุษย์ บ้านบ้าน ธรรมดา
ทำดีได้ ละชั่วได้ ใจบริสุทธิ์
ปฏิบัติ ตามพุทธ ศาสนา
โดยทักษะ ปฏิภาณ สติปัญญา
ธรรมแห่งทำ ทางศรัทธา ‘หลวงพ่อคูณ’
‘พระเทพวิทยาคม’ อาคมขลัง
ฤา ‘พลังศีลสมาธิมิเสื่อมสูญ’
ฤา ‘เมตตาบารมีที่เพิ่มพูน’
ฤา ‘ชีพเชื่อเกื้อกูลกำลังใจ’
ว่ากันว่า ‘เทพเจ้าด่านขุนทด’
ว่ากันว่า ‘นักบุญบทอีสานใต้’
ว่ากันว่า ‘อารมณ์ขันแบบไทยไทย’
ว่ากันว่า ‘พระผู้ให้นั่งยองยอง’
ว่ากันว่า ‘เกจิอาจารย์ญาณวิเศษ’
ว่ากันว่า ‘ผู้รู้เหตุทุกข์ยากผอง’
ว่ากันว่า ‘กูมึงกล้าภาษาทำนอง’
ว่ากันว่า ‘วัตถุคล้องจิตมงคล’
มิเคยผ่าน มิเคยพบ พระรูปนั้น
เพียงแต่เห็น ภาพสำคัญ ท่านทุกหน
พระธรรมดา ไม่ธรรมดา เป็นสากล
ระลึกดล บันดาลใจ ให้ทำดี
พินัยกรรม เสียสละ สรีระสังขาร
พระรูปหนึ่ง ถึงแก่กาล ผ่านวิถี
‘กูให้มึง อย่าประมาท’ คำชัดชี้
หลวงพ่อมี หลวงพ่อใจ แจกให้แล้ว!



