ไลฟ์สไตล์

ถนนพังเป็นสิบปีไม่มีการซ่อม

ถนนพังเป็นสิบปีไม่มีการซ่อม

19 พ.ค. 2558

เปิดซอง : ถนนพังเป็นสิบปีไม่มีการซ่อม

 
                       ดิฉันอาศัยอยู่ในฃอยตรงข้ามฃอย 14 อ.โป่งน้ำร้อน จ.จันทบุรี มา 25 ปีแล้ว และซอยนี้อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอโป่งน้ำร้อนเพียงแค่กิโลเมตรครึ่งเท่านั้น โดยที่ทางเทศบาลตำบลโป่งน้ำร้อนเป็นผู้ดูแลทุกข์สุขของประชาชน และถนนตรงตำบลนี้ชำรุดเพียงแค่เกือบ 2 กิโลเมตรเท่านั้น แต่ซอยนี้กลับผิดปกติ แต่ซอยอื่นๆ เป็นถนนคอนกรีตไปหมดแล้ว 
 
                       เหลือเพียงแค่ซอยนี้เพียงแค่ซอยเดียวที่เป็นถนนลูกรัง ยามหน้าฝนเป็นหลุมเป็นบ่อ ยามหน้าแล้งเป็นฝุ่นฟุ้ง เทศบาลบอกว่ายื่นของบไปยังกรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่นทุกๆ ปี แต่ไม่เคยได้รับงบกลับมาเลย จะจริงจะเท็จอย่างไรไม่ทราบ แต่ที่แน่ๆ มีการเลือกปฏิบัติเอางบไปใช้ในที่อื่นไม่ตรงตามแผนพัฒนาที่กำหนดไว้ 
 
                       ดิฉันและประชาชนคนอื่นๆ ได้ไปพบ รองอธิบดีกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น รับว่าปากจะหางบเหลือจ่ายมาทำถนนซอยนี้ให้ ซึ่ง ยาวแค่ 600 เมตร กว้าง 5 เมตรเท่านั้น คิดเป็นเงินก็ประมาณ หนึ่งล้านกว่าบาท หรืออาจจะไม่ถึงก็ได้ถ้ารีบทำ แต่รอแล้วรอเล่า มาอีก 3 ปี งบนี้ก็ยังไม่มา เพราะซอยนี้ไม่สำคัญพอ 
 
                       มาเมื่อปีก่อน เทศบาลบอกว่ายื่นของบไปให้ใหม่ ยื่นทุกปี ปีที่แล้วคงจะได้ แต่กลับไม่ได้อีก เพราะมีการรัฐประหาร ทำให้งบที่ยื่นไปตกหมด ต้องทำเรื่องยื่นของบเข้าไปใหม่ในปีนี้อีก ดิฉันคิดว่าการทำงานแบบนี้มันแปลกมาก ในเมื่อมีการทำแผนพัฒนาบรรจุงบประมาณซอยนี้เข้าไปในแผนแล้ว กว่า 10 ปี งบประมาณแค่ล้านกว่าบาทเท่านั้น ทำไมกรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่นจะกั๊กงบประมาณนี้ไว้ถึง 10 ปีเชียวหรือ มันสะท้อนภาพหากเปรียบเทียบกับเทศบาลอื่นๆ ที่มีการขอทีหลังได้ไปก่อนหมดแล้ว จะเข้าข่ายการเลือกปฏิบัติ ส่อให้เกิดการประพฤติไม่ชอบได้หรือไม่ 
 
                       โดยเฉพาะเทศบาลที่ได้งบมาแต่ไม่ใช้งบตามแผนพัฒนาที่ได้กำหนดไว้ ผู้บริหารกรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่นนั่งอยู่ในตำแหน่งเกิน 4 ปี อาจทำให้เย็นชา ไม่รู้ถึงทุกข์ของประชาชนในซอยนี้ เลยไม่ใส่ใจ เสียงร้องทุกข์ของประชาชนที่เดินเข้าไปหา ดิฉันจึงขอร้องทุกข์มาถึงลุงแจ่ม ฝากไปถึง รมว.มหาดไทย โปรดช่วยให้ความเป็นธรรมแก่ประชาชนในฃอยนี้ด้วย เพราะประชาชนซอยนี้ร้องทุกข์แล้วหลายครั้ง หลายปี แต่ผู้บริหารกรมส่งเสริมฯ หาได้สนสนใจไม่ คงเป็นเพราะซอยนี้งบแค่ล้านกว่าบาท และไม่มีเส้นสาย จึงอนุมัติยาก ผิดกับเทศบาลหมูสี ระยะทาง 7 กม. วิ่งเข้าโครงการอภิโปรเจกท์ ได้รับงบเร็ว หรือในซอยข้างสนามกอล์ฟมีบ้านเพียงแค่หลังเดียวเท่านั้น กลับเป็นถนนคอนกรีตอย่างดีวิ่งเข้าไปให้ แต่ประชาชนอย่างดิฉัน กลับถูกละเลยเพิกเฉย  
 
 
เจี๊ยบ 
 
 
ตอบ
 
 
                       นายพินิจ เพชรน่าชม นายกเทศมนตรีตำบลโป่งน้ำร้อน จ.จันทบุรี ชี้แจงว่า ถนนตรงข้ามซอย 14 นี้ เมื่อปีที่แล้วได้ใช้งบประมาณในการเทคอนกรีตไปซ่อมถนนให้ประมาณสองร้อยกว่าเมตรแล้ว เพราะเทศบาลมีงบประมาณน้อย งบประมาณในแต่ละปีเหลือไม่เกินสองล้านต่อปี เพราะเทศบาลจะมีรายจ่ายประจำเยอะพอสมควร 
 
                       แต่ปีที่แล้วก็ได้ใช้งบเหลือจ่ายทำถนนให้ในบางส่วนแล้ว เคยทำงบประมาณขอไปที่กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น โดยกรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่นบอกว่าจะหางบให้ แต่งบก็ยังไม่มีมาให้เลย ทางเทศบาลก็ไม่ได้นิ่งนอนใจก็ได้ทยอยใช้งบประมาณที่เหลือมาปรับปรุงซ่อมแซมถนนในส่วนที่ต้องรับผิดชอบ เพราะถนนในส่วนที่เทศบาลต้องรับผิดชอบมีเป็นร้อยๆ สาย ก็ต้องทยอยทำ ก็ทำจากข้างในขยายออกมาข้างนอก แล้วก็ขยายจากข้างนอกเข้ามาข้างใน 
 
                       ส่วนเรื่องซอย 14 นี้มีการร้องเรียนมาโดยตลอด เพราะถนนชำรุดจริงๆ แล้วเป็นทางเข้ารีสอร์ท และเมื่อเดือนที่แล้วทางเทศบาลก็นำรถมาปรับเกรดถนนให้ก่อน รายได้ของเทศบาลต่อปีได้แค่ 50 ล้านบาทเท่านั้นเอง และมีรายจ่ายประจำต่อปีเยอะมาก ก็ต้องทยอยแบ่งทำแต่ละถนน ไม่ได้ทิ้ง ก็ทำเรื่อยๆ แล้วแต่งบประมาณเหลือจ่าย จะทำสายเดียวเลยก็ไม่ได้ เพราะถนนสายอื่นๆ ก็ชำรุดเหมือนกัน ถ้าทำสายนี้สายเดียว ชาวบ้านที่อื่นก็ว่าเอาได้ ก็จะทำที่เดือดร้อนมากๆ ก่อน 
 
                       เมื่อปีที่แล้วก็ได้ทำคอนกรีตปากทางเข้าซอยบุพาบุรี มีด้านปลายทางเป็นเนินก็ต้องทำตรงเนินให้เรียบก่อน ก็เหลือส่วนที่จะต้องทำต่ออีกประมาณ 700-800 เมตรเท่านั้น และถนนตรงศูนย์เด็กเล็กจะไปเชื่อมกับซอยนี้ไปออกซอยบุพาบุรี ฝุ่นเข้าศูนย์เด็กก็ต้องรีบเชื่อมไปต่อซอยบุพาบุรีเร่งทำให้แล้วเสร็จโดยเร็ว เพราะฝุ่นจะฟุ้งกระจายเข้าศูนย์เด็ก แต่ก็ได้ฉีดน้ำป้องกันฝุ่นสำหรับศูนย์เด็กเล็กตรงนี้ด้วย 
 
                       ทางนายกบอกว่า ได้ตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่ ไม่เคยทอดทิ้งชาวบ้าน แต่เพราะเงินเหลือน้อยจริงๆ เงินเหลือจ่ายเงินเดือนก็พอมีงบเหลือบ้างก็นำมาทำถนนในซอยเป็นจุดๆ บางแห่งทำเพียงแค่ 100 เมตรบ้าง บางแห่งทำเพียง 200 เมตรบ้าง ค่อยๆ ทยอยทำเพราะเงินมีจำนวนจำกัด ได้เคยทำเรื่องของบไปที่องค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) เหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้ เพราะทางอบจ.จะทำงานแบบตำบลต่อตำบล ซึ่งจะใช้งบประมาณค่อนข้างสูง ทางเทศบาลก็ได้ทำการของบอยู่เรื่อยๆ แต่ก็ไม่ค่อยได้ ก็ไม่ทราบว่าเพราะสาเหตุใด