หนังสือที่เธอถือมา : เชือดเนื้อแกล้มสุรา | คมชัดลึก

 

 

นักรบกล้าสองคนแห่งแคว้นฉี

พบกันที่หนึ่งในเมรัยสถาน

ผู้หนึ่งเรือนตะวันตกไม่พบนาน

ผู้หนึ่งบ้านตะวันออกเพิ่งออกมา

 

จอกต่อจอกต่อใจให้บรรเจิด

วันประเสริฐร่วมรินถวิลหา

มิตรภาพอาบแสงแห่งสุรา

เลือดก็กลั่นลมก็กล้าปลุกท้าทาย

 

คนหนึ่งว่า  ‘มีเนื้อแกล้มก็ดีหรอก’

คนหนึ่งบอก  ‘เนื้อเรามีนี่สหาย

จะต้องเสียเงินไยให้มากมาย

เชือดร่างกายกันกินเถิดยินดี’

 

เสียงหัวเราะกึกก้องสองผู้กล้า

ต่างชักมีดออกมาทำหน้าที่

เฉือนตัวเองอย่างสง่างามท่าที

แกล้มสุราสาดสีโลหิตแดง’

 

จึงนักรบทั้งสองต่างต้องตาย

เลือดจากกายรินไหลไม่เหือดแห้ง

ด้วยเมามันหาญกล้าอารมณ์แรง

ประชันแห่งสติปัญญากล้าเกินตัว

 

ความกล้าหาญอันใดที่ไหนเล่า?

แสดงอย่างโง่เขลาเมาไปทั่ว

ฟังปราชญ์จีนเล่าว่าคล้ายน่ากลัว

เหมือนยิ้มยั่วบางปรัชญาสาระมนุษย์!

 

*ปรับแปรความจากเรื่อง ‘เชือดเนื้อแกล้มสุรา’ ปาฐกถาของ ลู่บูเว่ย 

อันหมายถึง ‘คนที่แสดงความกล้าหาญอย่างโง่เขลา’

จากหนังสือ ‘ส่องชีวิตด้วยข้อคิดจีน’

แปลโดย สุริยฉัตร  ชัยมงคล

สำนักพิมพ์ดอกหญ้า ๒๕๓๔