เกาไม่ถูกที่คัน | คมชัดลึก

 โดยที่ทางราชการได้ผ่อนผันที่จะให้เด็กที่ใกล้จะพ้นโทษ และส่งไปเข้ารับการอบรมศีลธรรมเหล่านั้นว่า ผู้ใดอยู่รับการอบรมตลอดหลักสูตร ๒ อาทิตย์นี้  ก็จะได้รับการผ่อนผันปล่อยตัว ครั้นการอบรมใกล้จะจบหลักสูตรแล้ว ปรากฏว่า มีเด็กๆ ที่รู้สึกตัว และตั้งใจกลับตัวกลับใจเป็นคนดี

 หลายคนที่แสดงว่า เมื่อได้รับการปล่อยตัวพ้นโทษแล้ว ก็ไม่อยากกลับไปบ้านหรือกลับไปอยู่ที่เดิมอีก
 เมื่อสอบถามว่า เพราะเหตุใดจึงไม่อยากกลับบ้าน หรือกลับไปที่เดิมอีก ได้ความว่า เมื่อกลับไปแล้วต้องกลับไปขายและเสพยาบ้าอีก และจะต้องถูกจับกลับมาศาลเยาวชนอีก เพราะผู้มีอำนาจ หรือผู้มีอิทธิพลเป็นเหตุให้ชุมชนหรือหมู่บ้านนั้น เขาเป็นกันอย่างนั้น แทบจะทั่วหมดทั้งหมู่บ้าน หรือแทบจะทั่วหมดทั้งชุมชนนั้น

 บางราย พ่อแม่นั่นแหละบังคับลูกให้ขายยาบ้าเสียเอง เพื่อหาเงินให้พ่อแม่ก็มี จึงเป็นเรื่องที่น่าเศร้าที่สุด เพราะพื้นฐานของปัญหาอยู่ที่พ่อแม่ ผู้ปกครอง ครูอาจารย์ และเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจ มีอิทธิพลในท้องถิ่นนั้น เป็นปัญหาใหญ่    การแก้ปัญหาแต่เฉพาะกับเด็กๆ จึงได้ผลน้อย หรือแทบจะไม่ได้ผล

 ส่วนการป้องกันและปราบปรามยาบ้านั้น ตามข่าวจากวงการตำรวจว่า  สถานการณ์ยาบ้า ไม่มีทีท่าว่าจะลดลง ยิ่งจับยิ่งมาก คนร้ายก็เหิมเกริมยิ่งขึ้น  อาวุธที่ใช้ก่อเหตุก็ไม่ใช่อาวุธธรรมดา ตำรวจต้องระวังตัวมากขึ้น

 มีข่าวจากผู้บัญชาการตำรวจนครบาล กล่าวว่า “น่าเป็นห่วง ไม่ว่าจะหันไปทางไหน ทุกคนติดยาบ้ากันหมด” ซึ่งคงจะหมายถึงว่า มีคนติดยาบ้ากันมากมายเหลือเกินนั่นเอง

 จึงเป็นที่น่าปริวิตกว่า ต่อไปในอนาคตอันใกล้นี้ ประเทศชาติของเราจะมีกำลังทรัพยากรบุคคล ผู้มีความรู้ความสามารถ และมีคุณธรรมเหลืออยู่เพื่อทำหน้าที่ปกครอง และบริหารประเทศชาติให้เจริญและสันติสุขได้จริงๆ สักกี่คน?

 เมื่อเป็นเช่นนี้ ถ้าแต่ละบุคคล แต่ละสถาบัน นับตั้งแต่สถาบันครอบครัวไปถึงสถาบันใหญ่ระดับประเทศชาติๆ ไม่ตื่นตัวมาช่วยกันพิจารณาแก้ไขปัญหาเหล่านี้อย่างเข้มแข็ง จริงจัง และต่อเนื่องแล้ว สังคมไทยเราก็คงใกล้จะถึงกาลกลียุค หรือมิคสัญญีเข้าไปแล้ว

 คือ คงใกล้จะถึงกาลที่ผู้คนเต็มไปด้วยกิเลส ตัณหา ปัญญาหยาบ ซึ่งจะมีแต่ความเห็นแก่ตัวจัด ทำการแก่งแย่ง ทะเลาะเบาะแว้ง รบราฆ่าฟันกันทั่ว เข้าไปทุกทีอย่างแน่นอน

 ดังเช่นที่เห็นเกิดมีขึ้นแล้ว ในบางประเทศ ในทุกวันนี้

"พระราชญาณวิสิฐ (หลวงป๋า)"