ผีเสื้อโบยบิน ที่ ลานหินดาด | คมชัดลึก

 

                               รถกระบะขาลุยของ อุทยานแห่งชาติปางสีดา พาพวกเรามุ่งเข้าสู่ผืนป่า ระหว่างทางเต็มไปด้วยป่ารกชัฎ เส้นทางสมบุกสมบันต้องใช้รถประเภทขับเคลื่อนสี่ล้อเท่านั้น ระยะทางร่วม 11 กิโลเมตรจากที่ทำการอุทยานฯ จุดหมายปลายทางของเราอยู่ที่ลานหินดาด แหล่งที่สามารถดูผีเสื้อได้ดีอีกแห่งหนึ่งของอุทยานแห่งชาติปางสีดา 

 

                               ลานหินดาด เป็นลานหินกลางป่ามีลำห้วยไหลผ่านตลอดทั้งปี และยังเคยเป็นสถานที่อนุบาลจระเข้น้ำจืดสายพันธุ์ไทย ที่ปัจจุบันเหลืออยู่ในธรรมชาติเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น

 

                               เสียงเครื่องยนต์ดับลงพวกเราช่วยกันขนสัมภาระมาที่บริเวณของการตั้งแคมป์ แสงแดดยามบ่ายแรงกล้า ริมลำธารผีเสื้อฝูงใหญ่เริ่มลงกินโป่ง ผมรีบวางสัมภาระจัดเตรียมอุปกรณ์ถ่ายภาพ พวกเราคนอื่นๆ ก็เช่นกัน   ผีเสื้อหลากหลายชนิดบินวนไปมา ผีเสื้อที่ผมเห็นในกลุ่มแรกเป็นผีเสื้อในกลุ่มผีเสื้อจรกาหลายสิบตัว ผีเสื้อหางดาบลายขีด และผีเสื้อหางดาบธรรมดา ผีเสื้อสีสันสดใสที่ใครหลายๆคนบอกว่า ไม่น่าจะมีชื่อธรรมดาเพราะว่าสวยแบบไม่ธรรมดา 

 

                               การถ่ายภาพผีเสื้อจะให้ได้ภาพที่ดีการเข้าใกล้ผีเสื้อเป็นสิ่งสำคัญ จึงไม่น่าแปลกใจว่าพวกเราจะลงทุนไปนอนลงกับพื้นและค่อยๆ คืบคลานไปให้เข้าใกล้ที่สุด แล้วจึงค่อยกดชัตเตอร์ แต่กระนั้นสิ่งที่เราตระหนักที่สุดก็คือการไม่รบกวนเหล่าแมลงปีกสวยนี้มากเกินไป เวลาล่วงไปยามบ่ายผีเสื้อเริ่มเยอะมากขึ้น ขณะเดียวกันผีเสื้อหนอนใบกุ่มธรรมดาก็มารวมตัวกันเยอะมากขึ้นด้วย ผีเสื้อชนิดนี้แม้ไม่ได้มีสีสันที่สวยงามเท่าไหร่นัก แต่เวลาที่มารวมตัวกันเป็นจำนวนมากอย่างนี้แล้วโบยบินขึ้นพร้อมกัน ต้องยอมรับว่าเป็นช่วงเวลาที่สวยงาม ผีเสื้อเหลืองหนามใหญ่โคนปีกดำ บินวนเวียนไปมา ผมเฝ้ารอให้ผีเสื้อตัวนี้บนลงมาเกาะที่พื้นด้านล่างแล้วค่อยๆ คลานเข้าไปใกล้ๆ พื้นปีกสีขาวและลวดลายที่สวยงามทำให้ชวนหลงใหลได้เสมอ บ่ายของวันนั้นเราพบผีเสื้ออีกมากมายทั้ง ผีเสื้อหางติ่งนางระเวง ผีเสื้อหางติ่งสะพายขาว ผีเสื้อสะพายฟ้า ผีเสื้อสีอิฐธรรมดา ผีเสื้อแผนที่ลายหินอ่อนผีเสื้อหางพลิ้ว

 

                               เช้าของวันรุ่งขึ้น ผมลุกออกมาจากเปลสนาม เสียงนกขับขานร้องก้องป่า เสียงเจาะไม้ โป๊กๆๆ ของนกหัวขวานสามนิ้วหลังทองดังขึ้นเป็นจังหวะ พี่แก้ว หรือ แก้ว คอนคำ เจ้าหน้าที่อุทยานฯพาพวกเราไปดูร่องรอยของจระเข้สายพันธุ์ไทย ก่อนหน้านี้ทางอุทยานแห่งชาติปางสีดาได้ดูแลอนุบาลจระเข้สายพันธุ์ไทยที่บริเวณลานหินดาด และปล่อยคืนสู่ธรรมชาติไปเป็นที่เรียบร้อยเมื่อนานมาแล้วแม้จะไม่เห็นตัว แต่ก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีที่จระเข้ที่ใกล้สูญพันธุ์นี้ได้กลับมาอาศัยอยู่ในป่าที่เป็นบ้านที่แท้จริง

 

                               เมื่อเรากลับมาถึงที่พัก มอททองเฉียงพร้า ผีเสื้อกลางคืนที่ชอบหากินตอนเวลาเช้าๆ บินวนไปมา ตามด้วยผีเสื้อหน้าเข็มอีกหลายชนิด ผีเสื้อชนิดอื่นก็เริ่มมารวมกลุ่มกันมากขึ้น ทั้งผีเสื้อหางติ่งกามเทพ ผีเสื้อเหลืองสยามธรรมดา ผีเสื้อปลายปีกส้มเล็ก ผีเสื้อจรกาดำขาว ผีเสื้ออไซเรี่ยนเล็ก ผีเสื้ออไซเรี่ยนใหญ่ ผีเสื้อหนอนจำปีจุดแยก

 

                               แสงแดดแรงขึ้นกระทบกับสีสันอันสวยงามของสองปีกที่พลิ้วไหวนับร้อยนับพัน ผมเฝ้ามองผีเสื้อโบยบินไปทั่วลานหินดาด 

 

                               กลางผืนป่าปางสีดาอันอุดมสมบูรณ์ส่วนหนึ่งของมรดกโลกเขาใหญ่ดงพญาเย็น เต็มไปด้วยพืชพันธุ์และสัตว์ป่านานาชนิดรวมไปถึงผีเสื้อ อัญมณีแห่งพงไพรที่คอยเติมแต่งให้ผืนป่ายิ่งดูสวยงาม

 

 

 

 

 

----------------------

 

(ถิ่นไทยงาม : ผีเสื้อโบยบิน ที่ ลานหินดาด : โดย...รัลย์ ผีเสื้อพเนจร)